Konstanty Podgórski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marcin
Konstanty Podgórski
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1796
Samczyńce, pow. bracławski
Data i miejsce śmierci 16 lutego 1850 (prawdop.)
Szenkursk
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Zakon Braci Mniejszych Kapucynów
Śluby zakonne 24 listopada 1812

Konstanty Podgórski (Podgurski), w zakonie Marcin (ur. 19 marca 1796 w Samczyńcach (w powiecie bracławskim), zm. prawdopodobnie 16 lutego 1850 w Szenkursku) – kapucyn, kapelan w rosyjskiej Flocie Czarnomorskiej, działacz społeczny, zesłaniec.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Podgórski urodził się w rodzinie szlacheckiej. Podobnie jak jego starszy brat Sylwester (1784–1833), wstąpił 5 października 1812 roku do zakonu kapucynów w Kunie. W dniu 24 listopada 1812 złożył śluby proste, a 19 marca 1814 roku – śluby uroczyste w Winnicy. W mieście tym ukończył studium filozoficzno-teologiczne, a następnie otrzymał tam święcenia kapłańskie. W 1820 roku był kaznodzieją w klasztorze w Starokonstantynowie, prawdopodobnie później przez parę lat pracował w Winnicy jako lektor w studium, które ukończył. Po paroletniej pracy jako proboszcz w Mikołajowie, został kapelanem w rosyjskiej Flocie Czarnomorskiej, gdzie pracował w latach 1827–1833.

Jego udział w powstaniu listopadowym nie jest udokumentowany, jednak wiadomo, że miał ogromny wpływ na ludność miejscową i inteligencję rosyjską, został internowany w prawosławnym monastyrze w guberni tambowskiej, następnie został osadzony w więzieniu w Tambowie, gdzie ciężko zachorował i został oddany pod opiekę innego zesłańca, Adolfa Pilichowskiego. Po wyzdrowieniu został zesłany do Archangielska, a następnie na Półwysep Kolski. Zmarł prawdopodobnie w Szenkursku 16 lutego 1850 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]