Konstanty Tymieniecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Medal Konstanty Tymieniecki
Konstanty Tymieniecki
Herb
Zaremba
Rodzina Tymienieccy
Data i miejsce urodzenia 22 lutego 1767
Ligota
Data i miejsce śmierci 17 sierpnia 1814
Prażmów
Ojciec Seweryn Tymieniecki; miecznik sieradzki
Matka Anna Szczepkowska

Konstanty Tymieniecki (Konstanty Tyminiecki) ur. 22 lutego 1767 w Ligocie, zm. 17 sierpnia 1814 w Prażmowie) – polski poeta, tłumacz Terencjusza i J. Macphersona, major w powstaniu kościuszkowskim, członek loży wolnomularskiej Świątynia Izis w XVIII wieku i w 1811/1812 roku[1], radca departamentu kaliskiego od 1807 roku, członek Towarzystwa Królewskiego Warszawskiego Przyjaciół Nauk od 1803 roku.[2]

Pochodził z prażmowskiej linii Tymienieckich herbu Zaremba. Ukończył szkołę w Wieluniu, następnie jego ojciec, miecznik sieradzki, przeznaczył go do stanu duchownego i wysłał do seminarium w Krakowie, które Konstanty jednak szybko opuścił i zajął się pracą i studiami przy Szkole Głównej Koronnej. Następnie jednak zgodnie z wolą ojca zaciągnął się do pułku gwardii koronnej (chorąży, porucznik - 1791).

W stolicy nawiązał kontakty literackie z Naruszewiczem, Trembeckim, Dmochowskim. Bliżej zaprzyjaźnił się z Onufrym Kopczyńskim, któremu pomagał przy opracowaniu Biblioteki Załuskich.

Uczestniczył w powstaniu kościuszkowskim (1794) - m.in. jako członek Departamentu Koni i Zaprzęgów. Za mężną postawę podczas bitwy pod Słonimem awansowany do stopnia majora i odznaczony przez Kościuszkę złotą obrączką.

Po upadku insurekcji przebywał w Porycku i we Lwowie. Następnie major gwardii napoleońskiej. Od 1804 r. członek Towarzystwa Przyjaciół Nauk. W 1809 roku pełnił funkcję radcy departamentu kaliskiego. Autor wierszy, szkiców literackich; ceniony tłumacz, m.in. komedie Terencjusza i Pieśni Osjana J. Macphersona (1790: Osjana Kaledończyka trzy poema...) oraz fragmenty dzieła Jamesa Thomsona.

Jako właściciel Prażmowa cieszył się opinią opiekuna chłopów, którym ufundował wiejską szkołę.

Pochowany w kościele parafialnym w Burzeninie.

Wydanie (dzieła zebrane i opublikowane przez przyjaciela poety - Michała Myszkowskiego)

  • Konstanty Tymieniecki, Pisma (Pisma Konstantyna Tymienieckiego), Warszawa 1817, t. 1 i 2:
    • Ossyana Kaledończyka poema
    • Lato, z poematu Tompsona Cztery pory roku
    • komedie Terencjusza:
      • Dziewczyna z Andros
      • Świekra
      • Bracia
      • Formion
      • Rzezaniec
      • Sam siebie karzący
    • Marka Tuliusza Cycerona Leliusz, czyli rozmowa o przyjaźni
    • Drobne pisma wierszem i prozą

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 324.
  2. Mariusz Machynia, Czesław Srzednicki, Wojsko koronne. Sztaby i kawaleria, Kraków 2002, s. 367.