Korytnica (powiat staszowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Korytnica
Zalew Chańcza widziany z tamy w Korytnicy
Zalew Chańcza widziany z tamy w Korytnicy
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat staszowski
Gmina Szydłów
Liczba ludności (2008) 255
Strefa numeracyjna (+48) 41
Kod pocztowy 28-225[1]
Tablice rejestracyjne TSZ
SIMC 0274789
Położenie na mapie gminy Szydłów
Mapa lokalizacyjna gminy Szydłów
Korytnica
Korytnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Korytnica
Korytnica
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Korytnica
Korytnica
Położenie na mapie powiatu staszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu staszowskiego
Korytnica
Korytnica
Ziemia50°37′22″N 21°03′27″E/50,622778 21,057500

Korytnicawieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Szydłów.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kieleckiego.

Przez wieś przechodzi szlak turystyczny zielony zielony szlak turystyczny z Chańczy do Pielaszowa oraz szlak turystyczny żółty żółty szlak turystyczny z Szydłowa do Widełek.

Według opisu Słownika geograficznego Królestwa Polskiego (tom IV, 1883 r., s. 429): wś., pow. stopnicki, par. Kotuszów, gm. Kurozwęki. Leży na wyniosłem płaskowzgórzu panującem nad doliną rz. Czarnej, na wysokości 900 stóp przeszło. Ma szkołę koszykarstwa. Jest tu fabryka bibuły, młyn wodny i tartak. W 1827 r. było 29 dm., 246 mk[2].

W 1224 roku miał tu miejsce zjazd księcia polskiego Leszka Białego oraz dostojników świeckich i kościelnych[3].

Współczesne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Tabela 1. Integralne części wsi Korytnica[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0274795 Kolanka część wsi
0274803 Trzcianka część wsi
0274810 Widanka część wsi

Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne[edytuj | edytuj kod]

W latach 70. XX wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Korytnicy zawarty w tabeli 2.

Tabela 2. Wykaz urzędowych nazw miejscowych i obiektów fizjograficznych[6]
Nazwa wsi – miasta Nazwy części wsi
– miasta
Nazwy obiektów fizjograficznych
– charakter obiektu
I. Gromada CHAŃCZA
  1. Korytnica
  1. Kolanka
  2. Trzcianka
  3. Widanka
  1. Boruchna — łąka leśna
  2. Cichowa Góra — pole, wzniesienie
  3. Dworskie — pole
  4. Górki — pole, nieużytki
  5. Kolanka — pole, las
  6. Kopaliny — nieużytki, krzaki
  7. Nowy Staw — łąki, torfowisko
  8. Papiernia — pole
  9. Pełczyński Las — las
  10. Pniaki — piaski, krzaki
  11. Stawy — łąki, pole
  12. Ścieżki — pole
  13. Trzcianka — pole, wzgórze
  14. Zachruściki — pole
  15. Zadoły — pole, krzaki, nieużytki

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Korytnica w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  3. Franciszek Piekosiński, Uwagi nad ustawodawstwem wiślicko-piotrkowskim króla Kazimierza Wielkiego, Kraków, 1891, s. 42.
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  6. Por. Leon Kaczmarek (red. nauk. zeszytu), Witold Taszycki (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970, s. 10-11, 77-96.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  1. Kaczmarek Leon (red. nauk. zeszytu), Taszycki Witold (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 33. Powiat staszowski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970.