Pielaszów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pielaszów
wieś
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat sandomierski
Gmina Wilczyce
Liczba ludności (2011) 256
Strefa numeracyjna 15
Kod pocztowy 27-612[1]
Tablice rejestracyjne TSA
SIMC 0809575
Położenie na mapie gminy Wilczyce
Mapa lokalizacyjna gminy Wilczyce
Pielaszów
Pielaszów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pielaszów
Pielaszów
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Pielaszów
Pielaszów
Położenie na mapie powiatu sandomierskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sandomierskiego
Pielaszów
Pielaszów
Ziemia50°45′33″N 21°34′11″E/50,759167 21,569722

Pielaszówwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Wilczyce[2].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Pielaszów[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0809581 Kolonie część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Pielaszowie pochodzą z XIII wieku. Wieś należała do uposażenia klasztoru cystersów koprzywnickich. Jako "Pelassow" wymienił wieś legat papieski, biskup firmański Filip w łacińskim dokumencie z lipca 1279 r. wystawionym w Budzie na Węgrzech, który potwierdza opatowi klasztoru Cystersów w Koprzywnicy prawo do pobierania dziesięciny z szeregu polskich wsi w tym między innymi z Pielaszowa[5].

W ostatniej ćwierci XVI wieku leżała w województwie sandomierskim [6]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. Natomiast w latach 1314–1795 i potem w latach 1816–1837 wieś administracyjnie należała do województwa sandomierskiego.

Pielaszów jest punktem początkowym szlak turystyczny zielony zielonego szlaku turystycznego prowadzącego do Chańczy. Przez wieś przechodzi szlak turystyczny niebieski niebieski szlak turystyczny z Gołoszyc do Dwikoz oraz szlak rowerowy żółty żółty szlak rowerowy z Sandomierza do Opatowa.



Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. s. według wyboru. [dostęp 2014–03–09].
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-02-24].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  5. Piekosiński 1886 ↓, s. 144.
  6. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku. ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 113.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Franciszek Piekosiński: Monumenta Meadievii Historica. Codex diplomaticus Poloniae minoris, Volumes 9-10. Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 1886, s. 144.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]