Pielaszów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pielaszów
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat sandomierski
Gmina Wilczyce
Liczba ludności (2011) 256
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 27-612[1]
Tablice rejestracyjne TSA
SIMC 0809575
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Pielaszów
Pielaszów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pielaszów
Pielaszów
Ziemia50°45′33″N 21°34′11″E/50,759167 21,569722

Pielaszówwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, w gminie Wilczyce[2].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Pielaszów[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0809581 Kolonie część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Pielaszowie pochodzą z XIII wieku. Wieś należała do uposażenia klasztoru cystersów koprzywnickich. Jako "Pelassow" wymienił wieś legat papieski, biskup firmański Filip w łacińskim dokumencie z lipca 1279 r. wystawionym w Budzie na Węgrzech, który potwierdza opatowi klasztoru Cystersów w Koprzywnicy prawo do pobierania dziesięciny z szeregu polskich wsi w tym między innymi z Pielaszowa[5].

W ostatniej ćwierci XVI wieku leżała w województwie sandomierskim [6]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. Natomiast w latach 1314–1795 i potem w latach 1816–1837 wieś administracyjnie należała do województwa sandomierskiego.

Pielaszów jest punktem początkowym szlak turystyczny zielony zielonego szlaku turystycznego prowadzącego do Chańczy. Przez wieś przechodzi szlak turystyczny niebieski niebieski szlak turystyczny z Gołoszyc do Dwikoz oraz szlak rowerowy żółty żółty szlak rowerowy z Sandomierza do Opatowa.



Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2014–03–09]. s. według wyboru.
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-02-24].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  5. Piekosiński 1886 ↓, s. 144.
  6. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku. ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 113.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Franciszek Piekosiński: Monumenta Meadievii Historica. Codex diplomaticus Poloniae minoris, Volumes 9-10. Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 1886, s. 144.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]