Kotwica (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb

Kotwica (Anchora Marina, Stumberg) – polski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj]

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

W polu czerwonym kotwica srebrna. Klejnot: Trzy pióra strusie.

Forma pierwotna: W polu czerwonym kotwica na opak, z pierścieniem między ramionami, srebrna, z liną złotą.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Najstarsza pieczęć z 1307 r. Najwcześniejsze źródło heraldyczne wymieniające herb to datowane na lata 1464–1480 Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae polskiego historyka Jana Długosza. Zapisuje on informacje o herbie wśród 71 najstarszych polskich herbów szlacheckich we fragmencie: "Kotchwycza alias anchora marina, cuius insignia ferrea anchora marina funem in circulo habens ligaturam in campo rubeo portat."[1].

Herbowni[edytuj]

Achmatowicz, Achmeciewicz, Barszczewski, Bartoszewicz, Chamyr, Chawryłowicz, Idzykowski, Jesiotrowski, Kęstowicz, Kołłątaj, Kotwicki[2][3], Misiuna, Misiura, Missun, Missuna, Obuchow, Onichimowski, Oniechimowski, Stumberg, Turnowski, Wargira, Wiłkucki.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Celichowski 1885 ↓.
  2. Kasper Niesiecki, Herbarz Polski, wyd. J.N. Bobrowicz, Lipsk 1839-1845, t. 11 s. 239
  3. Piotr Nałęcz Małachowski, Zbiór nazwisk szlachty z opisem herbów własnych familiom zostaiącym w Królestwie Polskim i Wielkim Xięstwie Litewskim, Lublin 1805, str. 231

Bibliografia[edytuj]

  • Zygmunt Celichowski: Jan Długosz, "Insignia seu clenodia regis et regni Poloniae.Z kodeksu kórnickiego.". Poznań: Zygmunt Celichowski, 1885.