Kramsk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Kramsk w innych znaczeniach tego słowa.
Kramsk
Herb
Herb Kramska
Ulica Kościelna w Kramsku (2016)
Ulica Kościelna w Kramsku (2016)
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat koniński
Gmina Kramsk
Sołectwo Kramsk
Liczba ludności (2011) 1783
Strefa numeracyjna 63
Kod pocztowy 62-511[1]
Tablice rejestracyjne PKN
SIMC 0288544
Położenie na mapie gminy Kramsk
Mapa lokalizacyjna gminy Kramsk
Kramsk
Kramsk
Położenie na mapie powiatu konińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu konińskiego
Kramsk
Kramsk
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Kramsk
Kramsk
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kramsk
Kramsk
Ziemia52°15′55″N 18°25′30″E/52,265278 18,425000

Kramsk – dawne miasto, a obecnie wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie konińskim, w gminie Kramsk.

Kramsk uzyskał lokację miejską w 1440 roku, zdegradowany przed 1550 rokiem[2]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

Miejscowość jest siedzibą Kramsk.

W miejscowości działa Klub Sportowy Warta Kramsk, którego sekcja piłkarska w sezonie 2015/2016 występuje w konińskiej A-klasie.

Kramsk posiada własną gwarę, którą w 1968 roku opisał językoznawca Piotr Bąk, który stąd pochodził.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Kramsk[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0288550 Kramsk-Łęgi część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o miejscowości sięgają początków XII wieku, kiedy to wieś nazywana wtedy Kramspko została wymieniona jako część uposażenia biskupstwa w Płocku. Około roku 1485 właścicielem Kramska został starosta koniński i pyzderski Ambroży Pamperski. W tym czasie we wsi istniał już folwark, karczma, młyn i drewniany kościół. Po II rozbiorze Polski w 1793 roku Kramsk dostał się pod panowanie pruskie. Cesarz Fryderyk Wilhelm II nadał dobra wiejskie Fryderykowi von Vogel i odtąd aż do 1874 roku był własnością prywatną, kiedy to grunty zostały wykupione przez włościan, którzy następnie rozdzielili je między siebie.

W 1815 roku w wyniku postanowień kongresu wiedeńskiego, Kramsk znalazł się w granicach guberni kaliskiej Królestwa Polskiego. Pod koniec XIX wieku w Kramsku istniała elementarna szkoła rosyjska z jednym nauczycielem, karczma prowadzona przez mieszkańca pochodzenia żydowskiego. Z rzemieślników należy wymienić dwóch szewców, trzech stolarzy, dwóch cieśli, dwóch dekarzy, i dwóch kowali. Raz w miesiącu odbywały się w Kramsku jarmarki. W 1886 roku powstała staraniem mieszkańców Ochotnicza Straż Pożarna. Ludność wsi liczyła wtedy 1069 mieszkańców. Po odzyskaniu w 1918 roku niepodległości przez Polskę, w Kramsku powstał Urząd Gminy, Poczta Polska, posterunek Policji Państwowej, a także siedmioklasowa szkoła. W kwietniu 1925 roku wieś została prawie doszczętnie zniszczona przez pożar. W przededniu wybuchu II wojny światowej Kramsk liczył 1611 mieszkańców. W czasie okupacji hitlerowskiej nazwę wsi zmieniono na Kramsried. 21 stycznia Kramsk został wyzwolony przez wojska Armii Czerwonej.

Herb Kramska[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Herb gminy Kramsk.

Kościół św. Stanisława BM[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 42-43.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • K. Wróbel, Dzieje Kramska, Konin 2005.
  • F. Sulimierski, Słownik geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1886.
  • A. Pawiński, Źródła dziejowe t. 12. Polska XVI w. pod względem geograficzno-statystycznym, Warszawa 1883.