Krokocie (wieś w województwie warmińsko-mazurskim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krokocie
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat ełcki
Gmina Ełk
Liczba ludności (2011) 105
Strefa numeracyjna (+48) 87
Kod pocztowy 19-300
Tablice rejestracyjne NEL
SIMC 0756407
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Krokocie
Krokocie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Krokocie
Krokocie
53,9°N 22,4°E/53,880000 22,410000

Krokocie (dawniej Szofy[1], niem. Soffen) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ełckim, w gminie Ełk. W 1988 roku wieś liczyła 103 mieszkańców[2]. Dane z roku 2011 wskazują na nieznaczny wzrost - 105 osób[3]. Funkcję sołtysa sprawuje Beata Markuszewska[4].

Wieś położona jest na Pojezierzu Ełckim, na wschód od jezior: Zdrężno i Haleckiego (Ołówka), między rzekami Ełk i Lega, około 10 km na północny wschód od miasta Ełk i ok. 127 km na wschód od stolicy województwa warmińsko-mazurskiego - Olsztyna.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa suwalskiego.

Przed rokiem 1945 miejscowość stanowiła część niemieckich Prus Wschodnich. W roku 2010 we wsi żyła ostatnia przedwojenna autochtonka - Marta Piwak, dziewięćdziesięciolatka, która urodziła się jeszcze w czasach istnienia Cesarstwa Niemieckiego[5].

Historia miejscowości[edytuj]

Wieś powstała w ramach kolonizacji południowych i wschodnich obszarów państwa Zakonu Krzyżackiego. W 1471 roku komtur brandenburski Wit von Giech wystawił przywilej na nowe dobra służebne zwane Hirschenfelde, które miały obejmować 30 łanów na prawie magdeburskim. Dokument został wystawiony dla niejakiego Macieja Schofa, który zobowiązał się do wystawienia dwóch służb zbrojnych. Od nazwiska Macieja przyjęła się nowa nazwa wsi, zapisywana jako Schoffa, Schofer, Schoffen; później utrwaliła się forma Soffen. Na początku XVI wieku wieś powiększyła swój obszar o 15 łanów, zatem łącznie obszar dóbr wzrósł do 45 łanów, zaś obowiązek służb zbrojnych - do trzech. Wieś należała do parafii ewangelickiej w Stradunach. Szkoła we wsi powstała w 1818 roku.

Liczba mieszkańców w poszczególnych okresach:

  • 1857 r. – 248 osób
  • 1933 r. – 348 osób
  • 1939 r. – 310 osób
  • 1988 r. – 103 osoby
  • 2011 r. - 105 osób

Przypisy

  1. Wprowadzenie. W: Grzegorz Białuński: Przemiany społeczno-ludnościowe południowo-wschodnich obszarów Prus Krzyżackich i Książęcych (do 1569 roku. Olsztyn: 2001.
  2. Bank Danych Lokalnych GUS, 15 września 2013.
  3. Polska w liczbach [dostęp 2017-12-04].
  4. Wykaz Sołectw i Sołtysów - Urząd Gminy Ełk, elk-ug.bip.eur.pl [dostęp 2016-10-28].
  5. Deutsche Minderheit in Ostpreußen [dostęp 2016-11-01].