Kureń Bukowiński (1941)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kureń Bukowiński, Буковинський курінь - ukraińska jednostka utworzona przez OUN-M w końcu lipca 1941 z uczestników przeciwbolszewickiego powstania na Bukowinie.

Po trzech tygodniach funkcjonowania władzy ukraińskiej na Bukowinie została ona zajęta przez Rumunię. Władze rumuńskie zlikwidowały wszystkie działające organizacje ukraińskie i rozpoczęły represje. Działacze ukraińscy wyruszyli więc do Kijowa przez Horodenkę, Kamieniec Podolski, Bar, Żmerynkę i Winnicę. Po drodze organizowano grupy tworzące administrację ukraińską i organizujące życie społeczne (np. kpt. Petro Zachwałynskyj dowodził policją Kijowa, Orest Masykewycz został burmistrzem Mikołajewa). Dowódcą kurenia był Petro Wojnowskyj.

Pod koniec 1941 Kureń Bukowiński został połączony z Kureniem Kijowskim, a następnie zlikwidowany przez władze niemieckie. Jego działaczy wcielono do 115 batalionu policyjnego (część również do 109 i 118).

Kureń ten najprawdopodobniej wziął udział w rozstrzeliwaniach Żydów w Babim Jarze; następnie jego członkowie w szeregach batalionów policyjnych dokonali wielu masakr cywilów na terenie obecnej Białorusi[1]

W 1995 w Czerniowcach, na rogu ulic Russkoj i Sadowskoho, odsłonięto pomnik Bohaterom Kurenia Bukowińskiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. John‐Paul Himka, The Organization of Ukrainian Nationalists, the Ukrainian Police, and the Holocaust, str. 8, źródło

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]