Bar (obwód winnicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta na Ukrainie. Zobacz też: inne znaczenia słowa "Bar".
Bar
Бар
Ilustracja
Panorama Baru
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód winnicki
Wysokość 362 m n.p.m.
Populacja (2016)
• liczba ludności

16 337[1]
Nr kierunkowy +380 4341
Kod pocztowy 23000 do 23005
Położenie na mapie obwodu winnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu winnickiego
Bar
Bar
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Bar
Bar
Ziemia49°04′N 27°40′E/49,066667 27,666667
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Bar (ukr. Бар) – miasto położone na Ukrainie, nad rzeką Rów, na Podolu, w obwodzie winnickim, siedziba władz rejonu barskiego. 17,2 tys. mieszkańców (2005). Miasto znane w historii Polski z zawiązania przez szlachtę związku znanego jako konfederacja barska.

Miasto królewskie lokowane w 1453 roku i relokowane w latach 1538-1540 położone było w XVI wieku w województwie podolskim[2].

Historia[edytuj]

Herb Baru z inicjałami Bony Sforzy z 1540
  • Do połowy XVI wieku wieś znajdująca się w tym miejscu nosiła nazwę Rów i należała do rodu Odrowążów. Stanisław II Odrowąż i jego żona księżna Anna mazowiecka zostali pozwani przed sąd przez królową Bonę za obrazę majestatu, w konsekwencji czego wyrokiem sądu zostali pozbawieni w lutym 1537 roku włości mazowieckich, starostwa lwowskiego i samborskiego oraz Rowu, które przekazano królowej Bonie. Ta na pamiątkę swojego rodzinnego księstwa-miasta Bari we Włoszech przemianowała Rów na Bar
  • 1538 – przywilej króla Zygmunta Starego na budowę zamku w Barze
  • 1540 – przywilej króla Zygmunta Starego na założenie na surowym korzeniu miasta
  • 1540Zygmunt I Stary nadał osadzie prawa miejskie magdeburskie, a starostą barskim został Bernard Pretwicz, który na zamku w Barze założył bazę operacyjną przeciwko Tatarom.
  • 1542 – burgrabią zamku w Barze był Stanisław Bagieński
  • 1565 – starosta drohobycki Wojciech Starzechowski na polecenie króla rozpoczął w północnej części miasta budowę nowego murowanego zamku z czterema basztami. Na ten cel przeznaczono 1000 florenów ze skarbu królewskiego
  • 1566 – przywilej króla Zygmunta Starego regulujący organizację rozbudowy zamku
Pułaski w Barze, obraz K. Szlegla

Zabytki[edytuj]

  • zamek[3]
  • Klasztor karmelitów z XVII-XVIII w., barokowy. Obecnie klasztor benedyktynek misjonarek
  • Kościół św. Anny z 1811 roku, neogotycki
  • Kolegium jezuickie (w ruinie, założone przez Stanisława Żółkiewskiego między 1610 a 1614[4])
  • Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej

Urodzeni w Barze[edytuj]

Miasta partnerskie[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. http://ukrstat.gov.ua/druk/publicat/kat_u/2016/zb/06/zb_chnnu2016pdf.zip
  2. Zenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 165.
  3. Bar. www.ruinyizamki.pl. [dostęp 8.8.13].
  4. Bar w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa, 1880.

Literatura[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]