Bar (obwód winnicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta na Ukrainie. Zobacz też: inne znaczenia słowa „Bar”.
Bar
Бар
Ilustracja
Panorama Baru
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód winnicki
Wysokość 362 m n.p.m.
Populacja (2017)
• liczba ludności

16 136[1]
Nr kierunkowy +380 4341
Kod pocztowy 23000 do 23005
Tablice rejestracyjne AB
Położenie na mapie obwodu winnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu winnickiego
Bar
Bar
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Bar
Bar
Ziemia49°04′N 27°40′E/49,066667 27,666667
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Bar (ukr. Бар) – miasto położone na Ukrainie, nad rzeką Rów, na Podolu, w obwodzie winnickim, siedziba władz rejonu barskiego. Miasto znane w historii Polski z zawiązania przez szlachtę konfederacji barskiej.

Miasto królewskie lokowane w 1453 roku i relokowane w latach 1538–1540 położone było w XVI wieku w województwie podolskim[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Herb Baru z inicjałami Bony Sforzy z 1540
  • Do połowy XVI wieku wieś znajdująca się w tym miejscu nosiła nazwę Rów i należała do rodu Odrowążów. Stanisław II Odrowąż i jego żona księżna Anna mazowiecka zostali pozwani przed sąd przez królową Bonę za obrazę majestatu, w konsekwencji wyrokiem sądu zostali pozbawieni w lutym 1537 roku włości mazowieckich, starostwa lwowskiego i samborskiego oraz Rowu, które przekazano królowej Bonie. Ta na pamiątkę swojego rodzinnego księstwa-miasta Bari we Włoszech przemianowała Rów na Bar
  • 1538 – przywilej króla Zygmunta Starego na budowę zamku w Barze
  • 1540 – przywilej króla Zygmunta Starego na założenie na surowym korzeniu miasta
  • 1540 – Zygmunt I Stary nadał osadzie prawa miejskie magdeburskie, a starostą barskim został Bernard Pretwicz, który na zamku w Barze założył bazę operacyjną przeciwko Tatarom.
  • 1542 – burgrabią zamku w Barze był Stanisław Bagieński
  • 1565 – starosta drohobycki Wojciech Starzechowski na polecenie króla rozpoczął w północnej części miasta budowę nowego murowanego zamku z czterema basztami. Na ten cel przeznaczono 1000 florenów ze skarbu królewskiego
  • 1566 – przywilej króla Zygmunta Starego regulujący organizację rozbudowy zamku
Pułaski w Barze, obraz K. Szlegla

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • zamek[4]
  • Klasztor karmelitów z XVII – XVIII w., barokowy. Obecnie klasztor benedyktynek misjonarek
  • Kościół św. Anny z 1811 roku, neogotycki
  • Kolegium jezuickie (w ruinie, założone przez Stanisława Żółkiewskiego między 1610 a 1614[5])
  • Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej


Urodzeni w Barze[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2018 року. Державна служба статистики України. Київ, 2018. стор.12
  2. Zenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, „Czasy Nowożytne”, 21, 2008, s. 165.
  3. Stan Lewicki, Historja handlu w Polsce na tle przywilejów handlowych : (prawo składu), Warszawa 1920, s. 139.
  4. Bar. Ruiny i Zamki. [dostęp 2013-08-08].
  5. Bar w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]