Kwasy fulwowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Typowy kwas fulwowy

Kwasy fulwoweorganiczne związki chemiczne o charakterze kwasowym będące częścią próchnicy glebowej (obok kwasów huminowych i humin). Są one dobrze rozpuszczalne w wodzie, alkoholu, alkaliach oraz w kwasach mineralnych[1].

Kwasy fulwowe (podobnie jak inne substancje humusowe) nie mają ściśle określonego składu i struktury lecz stanowią umowną grupę cząstek, różniącą się pod względem wielkości, masy cząsteczkowej i właściwości, a wydzielaną na podstawie różnic rozpuszczalności w różnych rozpuszczalnikach[1][2].

Zbudowane są z pierścieni aromatycznych zawierających liczne grupy funkcyjne (głównie kwasowe grupy fenolowe i karboksylowe) i łańcuchy boczne, powiązane wiązaniami wodorowymi i siłami van der Waalsa. Masa cząsteczkowa jest rzędu kilku tysięcy daltonów[1]. Procentowy udział poszczególnych pierwiastków nie jest stały, jednak różni się wyraźnie od procentowego składu innych związków organicznych. Kwasy fulwowe z procentach atomowych zawierają: 44-49% C; 3,5-7,5% H; 44-49% O; 0,3-4% N[2].

W porównaniu do kwasów huminowych charakteryzują się one prostszą, bardziej jednorodną budową, niższą masą cząsteczkową i większą rozpuszczalnością. Są one od nich też jaśniejsze, mają mniejszą procentową zawartość atomów węgla, za to więcej struktur alifatycznych[3].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c Sławomir Gonet, Halina Smal, Józef Chojnicki: Właściwości chemiczne gleb. W: Andrzej Mocek (red.): Gleboznawstwo. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2015, s. 189-198. ISBN 978-83-01-17944-6 (formalnie błędny numer ISBN). (pol.)
  2. a b Helena Dziadowiec: Procesy przekształceń glebowej materii organicznej. W: Renata Bednarek, Helena Dziadowiec, Urszula Pokojska, Zbigniew Prusinkiewicz: Badania ekologiczno-gleboznawcze. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, s. 141-144. ISBN 83-01-14216-2. (pol.)
  3. S. Kowaliński, S. Gonet: Materia organiczna gleb. W: Saturnin Zawadzki (red.): Gleboznawstwo. Wyd. IV. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1999. ISBN 830901703-0. (pol.)

Linki zewnętrzne[edytuj]