Laurasiatheria
Wygląd
| Laurasiatheria | |||
| Waddell, Okada & Hasegawa, 1999 | |||
| Okres istnienia: 90–0 mln lat temu | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Nadrząd |
Laurasiatheria | ||
| rzędy | |||
| |||
Laurasiatheria – nadrząd[1] ssaków z infragomady łożyskowcych (Placentalia), który został zdefiniowany w wyniku badań genetycznych i molekularnych gromady ssaków. Nazwa nadrzędu pochodzi od superkontynentu Laurazji, na którym pod koniec późnej kredy wyewoluowała ta grupa ssaków.
Podział Laurasiatheria na współcześnie występujące rzędy według filogenetyki molekularnej przedstawia się następująco[1]:
- Eulipotyphla Waddell, Okada & Hasegawa, 1999 – owadożery
- Chiroptera Blumenbach, 1779 – nietoperze
- Atriodactyla R. Owen, 1841 – parzystokopytne
- Perissodactyla R. Owen, 1848 – nieparzystokopytne
- Pholidota Weber, 1904 – łuskowce
- Carnivora Bowdich, 1821, 1821 – drapieżne
Opisano również taksony wymarłe[2]:
- Condylarthra Cope, 1881 – prakopytne
- Hyaenodonta Van Valen, 1967
- Palaeanodonta Matthew, 1918
Kladogram
[edytuj | edytuj kod]| Laurasiatheria |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Niekiedy w podziale tym Ferae i nieparzystokopytne łączy się we wspólny klad Zooamata, ale jest to niepewne, gdyż dokładne relacje genetyczne między nietoperzami a tymi grupami nie są znane.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b N.S. Upham, C.J. Burgin, J. Widness, M.A. Becker, H. Handika, J.S. Zijlstra & D.G. Huckaby: The ASM Mammal Diversity Database. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 2.2) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2025-07-10]. (ang.).
- ↑ J.S. Zijlstra, Laurasiatheria Waddell, Okada & Hasegawa, 1999, Hesperomys project (Version 25.3.0), DOI: 10.5281/zenodo.7654755 [dostęp 2025-07-10] (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- William J. Murphy, Eduardo Eizirik, Mark S. Springer et al., Resolution of the Early Placental Mammal Radiation Using Bayesian Phylogenetics,Science, Vol 294, Issue 5550, 2348-2351, 14 December 2001.
- Jan Ole Kriegs, Gennady Churakov, Martin Kiefmann, Ursula Jordan, Juergen Brosius, Juergen Schmitz. (2006) Retroposed Elements as Archives for the Evolutionary History of Placental Mammals. PLoS Biol 4(4): e91.[1] (pdf version)
- Kitazoe Y, Kishino H, Waddell PJ, Nakajima N, Okabayashi T, et al (2007) "Robust Time Estimation Reconciles Views of the Antiquity of Placental Mammals." PLoS ONE 2(4): e384. doi:10.1371/journal.pone.0000384
- Nancy B. Simmons. Jak uskrzydlały się ssaki. „Świat Nauki”. 1 (209) (2009), s. 50-57. Warszawa: Prószyński Media. ISSN 0867-6380.
Identyfikatory zewnętrzne (takson):