Złoty medal, rzutem na odległość 94,58, zdobył Miklós Németh. Węgier pokonał drugiego w konkursie zawodnika o ponad 6,5 metra.Piotr Bielczyk zajął ostatecznie 4. miejsce z wynikiem 86,50 – był to ostatni, aż do igrzysk w Sydney, przypadek gdy polski oszczepnik znalazł się w olimpijskim finale.
– rekord świata | – rekord krajowy | – rekord życiowy | = – wyrównany rekord życiowy | – najlepszy wynik w sezonie | = – wyrównany najlepszy wynik w sezonie | – rekord olimpijski
Fn – falstart | DNF – nie ukończył | DNS – nie wystartował | DSQ – zdyskwalifikowany
Do finału awansowali zawodnicy, którzy osiągnęli minimum 79,00 m, względnie 12 najlepszych (gdyby mniej niż 12 zawodników osiągnęło minimum). Zawodnicy startowali w dwóch grupach (A i B).
↑Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 160. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.).
↑Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 165. ISBN 978-83-62033-30-0. (ang.).
Jerzy Szymonek, Janusz Rozum: Osiągnięcia Polskiej Lekkiej Atletyki w 40-leciu PRL. Rzut oszczepem mężczyzn.. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984. Brak numerów stron w książce
Igrzyska Olimpijskie 1976. Warszawa: Sport i Turystyka, 1978. Brak numerów stron w książce