Jānis Lūsis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jānis Lūsis
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1939
Jełgawa
Klub Rīgas Daugava
Wzrost 190 cm
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  ZSRR
Igrzyska olimpijskie
złoto Meksyk 1968 lekkoatletyka
(rzut oszczepem)
srebro Monachium 1972 lekkoatletyka
(rzut oszczepem)
brąz Tokio 1964 lekkoatletyka
(rzut oszczepem)
Mistrzostwa Europy
Złoto Belgrad 1962 rzut oszczepem
Złoto Budapeszt 1966 rzut oszczepem
Złoto Ateny 1969 rzut oszczepem
Złoto Helsinki 1971 rzut oszczepem

Jānis Lūsis (ur. 19 maja 1939 w Jełgawie) – łotewski lekkoatleta, reprezentant ZSRR, oszczepnik, mistrz olimpijski, czterokrotny mistrz Europy, rekordzista świata.

Lūsis był czołowym oszczepnikiem lat 60. i początku lat 70. XX wieku. Jego pierwszym sukcesem był złoty medal mistrzostw Europy w 1962. Kolejne trzy tytuły mistrza Europy zdobywał w 1966, 1969 i 1971[1]. Ma mistrzostwach Europy w 1974 zajął 6. miejsce.

W swojej karierze startował czterokrotnie na Igrzyskach Olimpijskich, zdobywając trzy medale, każdy innego koloru. Na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio w 1964 zdobył brązowy medal. Cztery lata później na Igrzyskach w Meksyku zdobył złoty medal, pokonując Fina Kinnunena i Węgra Kulcsára. Na Igrzyskach Olimpijskich w 1972 zajął 2. miejsce, stoczywszy zacięty pojedynek z Niemcem Klausem Wolfermannem. Lūsis przegrał z nim zaledwie o 2 cm przy rzutach przekraczających 90 m. W 1976 na ostatnich Igrzyskach Olimpijskich w jego karierze zajął 8. miejsce[2].

Lūsis dwukrotnie ustanawiał rekord świata: w 1968 na odległość 91,98 m i w 1972 na 93,80 m[3].

Po zakończeniu kariery sportowca Lūsis był trenerem lekkoatletycznym.

Lūsis ożenił się z oszczepniczką i mistrzynią olimpijską Elvīrą Ozoliņą. Ich syn Voldemārs Lūsis również uprawiający rzut oszczepem brał udział w zawodach olimpijskich w 2000 i 2004[2].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rok Impreza Miejsce Pozycja Wynik
1962 Mistrzostwa Europy Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Belgrad Gold medal europe.svg 1. miejsce 82,04
1963 Uniwersjada Brazylia Porto Alegre Gold FISU.svg 1. miejsce 79,77
1964 Igrzyska olimpijskie Japonia Tokio Bronze medal.svg 3. miejsce 80,57
1965 Finał pucharu Europy Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Stuttgart 1. miejsce 82,56
1966 Mistrzostwa Europy Węgierska Republika Ludowa (1949–1989) Budapeszt Gold medal europe.svg 1. miejsce 84,48
1967 Finał pucharu Europy Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Kijów 1. miejsce 85,38
1968 Igrzyska olimpijskie Meksyk Meksyk Gold medal.svg 1. miejsce 90,10
1969 Mistrzostwa Europy Grecja Ateny Gold medal europe.svg 1. miejsce 91,52
1970 Finał pucharu Europy Szwecja Sztokholm 2. miejsce 81,74
1971 Mistrzostwa Europy Finlandia Helsinki Gold medal europe.svg 1. miejsce 90,68
1972 Igrzyska olimpijskie Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Monachium Silver medal.svg 2. miejsce 90,46
1973 Półfinał pucharu Europy Norwegia Oslo 1. miejsce 85,22
1974 Mistrzostwa Europy Włochy Rzym 6. miejsce 83,06
1976 Igrzyska olimpijskie Kanada Montreal 8. miejsce 80,26

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GBRAthletics: European Championships (Men) (ang.). [dostęp 16 czerwca 2009].
  2. a b SR/Olympic Sport (ang.). [dostęp 16 czerwca 2009].
  3. Jerzy Szymonek, Janusz Rozum: Osiągnięcia Polskiej Lekkiej Atletyki w 40-leciu PRL. Rzut oszczepem mężczyzn.. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984.