Leszek Dranicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leszek Dranicki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1949
Gdańsk
Instrumenty gitara, śpiew
Gatunki jazz, cool jazz, ballada jazzowa[1], blues
Zawód gitarzysta, wokalista, kompozytor, grafik, publicysta, pedagog
Aktywność od lat 70.
Powiązania Tadeusz Nalepa, Janusz Muniak, Grażyna Auguścik, Maciej Sikała i in.
Zespoły
Baszta, Krzak, Antiquintet, Sami Swoi, Free Blues Band, Operating Conditions, Orange Trane i in.

Leszek Dranicki (ur. 3 czerwca 1949 w Gdańsku[2]) – polski wokalista i gitarzysta wykonujący muzykę z pogranicza jazzu i bluesa; kompozytor, grafik, publicysta, pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia jest artystą plastykiem i absolwentem gdańskiej Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych (dzisiejsza Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku) oraz autorem wielu projektów i realizacji z dziedziny architektury wnętrz. W 1973 roku został laureatem konkursu Festiwalu Wokalistów Jazzowych w Zamościu[3].

W 1976 roku był współzałożycielem legendarnej formacji jazzowej Baszta, nagrodzonej na festiwalu Jazz Nad Odrą '77. Koncertował z nią w klubach Polski, Niemiec, Finlandii i Szwajcarii. W latach 1982–1983 współpracował z grupą Krzak, z którą nagrał album pt. Krzak’i i jeździł w trasy koncertowe. Po rozpadzie śląskiego zespołu wszedł w skład Antiquintetu (w 1983)[4]. W późniejszych latach współpracował m.in. z Tadeuszem Nalepą, Januszem Muniakiem, Grażyną Auguścik, a także z big bandem Sami Swoi i Free Blues Bandem[1].

W 1986 roku nagrał pierwszą autorską, solowy album zatytułowany With A Little Help... z którego utwory posłużyły jako tło do programu telewizyjnego wyemitowanego przez TVP2. Kilka lat później powstał kolejny program telewizyjny pod nazwą Kolory. W obydwu wzięli udział m.in.: Zbigniew Jaremko, Eryk Kulm i Andrzej Cudzich. Gdański muzyk jest także autorem scenariuszy tych produkcji. W latach dziewięćdziesiątych pojawił się w awangardowym projekcie Ryszarda Miśka Teatr Instrumentalny przy Teatrze Muzycznym w Gdyni, w towarzystwie m.in. Olgi Szwajgier i Helmuta Nadolskiego.

Jako publicysta zadebiutował w tygodniku muzycznym WOW!!!, publikując na łamach tego czasopisma obszerne fragmenty własnych autobiografii Byłem klezmerem i Byłem bigbitowcem. Był także felietonistą Dziennika Bałtyckiego (Zapiskami przechodnia) i recenzentem muzycznym. W latach 1998-2000 wokalista nagrał trzy autorskie płyty: Duet, Andaluzja i Kolędy Jazzowe Na Głos, Saksofon i Gitarę (jest również autorem ich szaty graficznej). W nagraniach wzięli udział: Maciej Sikała, Piotr Wojtasik, Leszek Możdżer, Piotr Lemańczyk i Jacek Olter. Gdański muzyk jako muzyk sesyjny pojawił się na płytach: Rudiego Schubertha, Gorana Larsena, Piotra Lemańczyka i innych.

Wykłada na tzw. Małej Akademii Jazzu, jest także grafikiem i projektantem. Jako pedagog od wielu lat prowadzi pracownie rysunku i malarstwa, w Akademii Multimedialnej i w Gdańskim Archipelagu Kultury – Integracyjny Klub Winda. W 2006 roku w gdańskim Teatrze Leśnym odbył się jego benefis z okazji 30-lecia pracy artystycznej. W 2010 roku wokalista nagrał kolejną autorską płytę pt. Listy Jazzujące[5].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Płyty autorskie[edytuj | edytuj kod]

Inne nagrania[edytuj | edytuj kod]

Z zespołem Baszta:

Z zespołem Krzak:

Z zespołem Operating Conditions:

Z Leszkiem Winderem:

Z zespołem Orange Trane:

Z Maciejem Sikałą:

  • 2000 – Kolędy Jazzowe Na Głos, Saksofon i Gitarę (Radio Plus)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ballady bluesowe i jazzowe (pol.). bart.sopot.pl. [dostęp 2017-04-14].
  2. Leszek Dranicki (ang.). Rate Your Music. com. [dostęp 2012-09-07].
  3. XXXIV Międzynarodowe Spotkania Wokalistów Jazzowych (pol.). Zamość Online. pl. [dostęp 2012-09-07].
  4. Mirosław Ryszard Makowski: Antiquintet (pol.). pracownia52.pl. [dostęp 2021-05-20].
  5. Leszek Dranicki. Listy Jazzujące (pol.). Serpent. pl. [dostęp 2012-10-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]