Przejdź do zawartości

Leszek Podhorodecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Leszek Podhorodecki
Data i miejsce urodzenia

11 stycznia 1934
Pruszków

Data i miejsce śmierci

7 grudnia 2000
Wołomin

Leszek Podhorodecki (ur. 11 stycznia 1934 w Pruszkowie[1], zm. 7 grudnia 2000 w Wołominie) – polski historyk, autor kilkudziesięciu książek i artykułów, w większości dotyczących Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Specjalizował się w historii wojskowości.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z polskiej rodziny szlacheckiej wywodzącej się z Wołynia. Ojciec, Stefan urodził się w 1897 w Zurnem na Wołyniu, matka Petronela z domu Ilnicka w 1904 w Kijowie. Rodzice Podhorodeckiego osiedlili się w Pruszkowie po I wojnie światowej, w 1935 przenieśli się do Wołomina.[2]

W 1955 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim[1]. Uczestniczył w seminariach Stanisława Herbsta, u którego zamierzał otworzyć przewód doktorski, ostatecznie z powodów osobistych (warunki materialne i intensywna praca zawodowa) zrezygnował. Po 30 latach, w 1983, doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim pod kierunkiem Władysława Serczyka na podstawie rozprawy Jan Karol Chodkiewicz 1560–1621.

Zmarł nagle 7 grudnia 2000 r. Został pochowany na cmentarzu w Wołominie.

Publikacje

[edytuj | edytuj kod]
  • Sławne bitwy Polaków (nieznany rok wydania)
  • Sicz Zaporoska, 1960
  • Stefan Czarniecki, 1966
  • Hetman Żółkiewski, 1968, 1988
  • Hetman Stanisław Koniecpolski ok. 1591-1646, 1969, 1978
  • Tatarzy, 1971
  • Hetman Jan Zamoyski 1542-1605, 1971
  • Władysław IV 1595-1648, 1974
  • Hetman Jan Karol Chodkiewicz 1560-1621, 1976, 1982
  • Zarys dziejów Ukrainy, 1976
  • Wojna chocimska 1621, 1979
  • Jugosławia. Zarys dziejów 1979
  • Sobiescy herbu Janina, 1981
  • Dzieje Kijowa, 1982
  • Wiedeń 1683, 1983, seria Historyczne Bitwy
  • Rapier i koncerz. Z dziejów wojen polsko-szwedzkich, 1985
  • Wazowie w Polsce, 1985
  • Kulikowe Pole 1380, 1986, seria Historyczne Bitwy
  • Chocim 1621, 1988, seria Historyczne Bitwy
  • Chanat krymski i jego stosunki z Polską w XV-XVIII wieku, 1987
  • Czyngis-chan, Warszawa, 1991
  • Dzieje Lwowa, 1993
  • Lepanto 1571, 1993, seria Historyczne Bitwy
  • Sławni hetmani Rzeczypospolitej, 1994
  • Historia Polski 1796-1996, 1997
  • Dzieje rodu Chodkiewiczów, 1997
  • Historia najnowsza. Świat i Polska 1939-1999, 2000 (ISBN 838-61-70-522)
  • Jugosławia. Dzieje narodów, państw i rozpad federacji, 2000
  • Kozacy Zaporoscy. Czy Polska stworzyła Ukrainę?, 2011 (ISBN 978-83-11-12053-2)
  • Dzieje Ukrainy, 2022 – wydana ponownie i uzupełniona o dodatek Ukraina i Ukraińcy w latach 1914–2022 autorstwa Michała Klimeckiego, 2022

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ a b Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, wyd. Arkadiusz Wingert, Kraków 2010, s. 164
  2. ↑ Marzena Kubacz, Leszek Stefan Podhorodecki (1934 – 2000) [online], dawny powiat wołomiński, 9 września 2014 [dostęp 2025-11-20].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Leszek_Podhorodecki&oldid=78100364”