Lincoln Continental (1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lincoln Continental
Ilustracja
Lincoln Continental
Producent

Lincoln

Zaprezentowany

Styczeń 1939

Okres produkcji

1939–1942
1946–1948

Miejsce produkcji

Stany Zjednoczone Detroit

Następca

Continental Mark II

Dane techniczne
Segment

F

Typy nadwozia

2-drzwiowe coupé
2-drzwiowy kabriolet

Skrzynia biegów

3-biegowa automatyczna
4-biegowa automatyczna

Napęd

tylny

Długość

1939-1942:
5329
1946-1948:
5540 mm

Szerokość

1939-1942:
1905
1946-1948:
1976 mm

Wysokość

1939-1942:
1575
1946-1948:
1603 mm

Rozstaw osi

3175 mm

Masa własna

1939-1942:
1800
1946-1948:
2000 kg

Liczba miejsc

6[1]

Dane dodatkowe
Pokrewne

Lincoln Zephyr
Lincoln H-Series

Konkurencja

Chrysler Imperial

Lincoln Continentalsamochód osobowy klasy luksusowej produkowany pod amerykańską marką Lincoln w latach 1939–1948.

Historia i opis modelu[edytuj | edytuj kod]

Lincoln Continental I - tył
Lincoln Continental I Cabriolet
Lincoln Continental I po liftingu

W 1939 roku Lincoln przedstawił nowy samochód o nazwie Continental, który powstał na bazie mniejszego i tańszego modelu Zephyr. Samochód pełnił funkcję sztandarowego i zarazem najdroższego modelu w ofercie, będąc dostępnym jako 2-drzwiowe coupe lub 2-drzwiowy kabriolet[2].

Charakterystycznymi cechami wyglądu przedwojennego Lincolna Continentala była szpiczasta maska, a także duża chromowana atrapa chłodnicy i umieszczone na błotnikach okrągłe reflektory. Tylną część nadwozia zdobiły z kolei obłe, zaokrąglone nadkola i łagodnie opadająca linia dachu[3].

Z powodu działań wojennych, w które zaangażowały się Stany Zjednoczone, produkcja Continentala została przerwana w 1942 roku[4].

Lifting i wznowienie produkcji[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu II Wojny Światowej, Lincoln zdecydował się wznowić produkcję Continentala dopiero w 1946 roku. Przy okazji ponownego debiutu topowego samochodu marki na rynku, przeszedł on obszerne modyfikacje w wyglądzie[5].

Pojawił się nowy wygląd pasa przedniego z dużą chromowaną atrapą chłodnicy, a także inny kształt reflektorów, zmodyfikowana forma nadkoli, które zyskały kanciaste zakończenia, a ponadto zdecydowano się też inny wygląd tylnej części nadwozia ze zmodyfikowanym zderzakiem i oświetleniem[6]. Napęd stanowił nadal dolnozaworowy silnik V12 o pojemności 305 cali sześciennych (5 l) i mocy 130 KM[7]. W wyposażeniu standardowym były hydraulicznie podnoszone szyby i dach, a dodatkowo płatne było radio i nadbieg do trzybiegowej mechanicznej skrzyni biegów[7].

Koniec produkcji i następca[edytuj | edytuj kod]

Powojenny Lincoln Continental produkowany był przez kolejne dwa lata, kiedy to w 1948 roku zniknął on z rynku. Nazwa Continental została ponownie reaktywowana w 1952 roku na potrzeby nowej marki luksusowych samochodów[8], której pierwszym modelem od 1948 roku z taką nazwą został Continental Mark II[9].

W 1946 roku wyprodukowano 265 coupe i 201 kabrioletów (łącznie 466), a ceny wynosiły odpowiednio 4392 lub 4474 dolarów[7]. Model ten nie miał żadnej bezpośredniej konkurencji amerykańskiej i był jednym z najdroższych na rynku, a ceny powyżej 4 tysięcy dolarów osiągały jedynie limuzyny Cadillaca i Packarda[7]. W 1947 roku powstało 831 coupe i 738 kabrioletów (łącznie 1569), a ceny nieznacznie wzrosły do 4662 lub 4746 dolarów[10]. W ostatnim 1948 roku wyprodukowano jeszcze 847 coupe i 452 kabriolety (łącznie 1229)[1].

Silnik[edytuj | edytuj kod]

  • V12l 4.8l Lincoln-Zephyr


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Flory 2008 ↓, s. 159-161.
  2. The One and Only - 1939 Lincoln Zephyr Continental. [dostęp 2020-04-18]. (ang.).
  3. DRIVEHISTORY PROFILE: 1939 LINCOLN CONTINENTAL PROTOTYPE. [dostęp 2020-04-18]. (ang.).
  4. Luxury Lineage: A Brief History of the Lincoln Continental. [dostęp 2020-04-18]. (ang.).
  5. 1947 Lincoln Continental Convertible Cabriolet. [dostęp 2020-04-18]. (ang.).
  6. 1948 Lincoln Continental Convertible Cabriolet. [dostęp 2020-04-18]. (ang.).
  7. a b c d Flory 2008 ↓, s. 45-47.
  8. Here’s why the Continental Mark II should never be called a Lincoln. [dostęp 2020-04-18]. (ang.).
  9. 1956-57 Continental Mark II. [dostęp 2020-04-18]. (ang.).
  10. Flory 2008 ↓, s. 105.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. "Kelly" Flory: American Cars, 1946–1959: Every Model, Year by Year. Jefferson: McFarland & Company, 2008. ISBN 978-0-7864-3229-5. (ang.).