Lobelia jeziorna
Lobelia jeziorna | |||
| Systematyka[1] | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Klad | |||
| Klad | |||
| Klad | |||
| Klasa | |||
| Klad | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
lobelia jeziorna | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Lobelia dortmanna L. Sp. Pl.: 929 (1753)[2] | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
Lobelia jeziorna (Lobelia dortmanna L.), zwana też stroiczką wodną lub jeziorną – gatunek roślin z rodziny dzwonkowatych.
Rozmieszczenie geograficzne
[edytuj | edytuj kod]Gatunek ma zasięg borealno-atlantycki – występuje w północnej Europie sięgając na południu do Francji, Niemiec, Polski, Białorusi i północnej Rosji. Rośnie także w północno-wschodniej i północno-zachodniej Ameryce Północnej na południu sięgając po Oregon i Pensylwanię[2].
W Polsce występuje wyłącznie w północno-zachodniej części kraju na Pojezierzu Zachodniopomorskim, Wschodniopomorskim i Południowopomorskim oraz na Wysoczyźnie Żarnowieckiej w obrębie Pobrzeża Południowobałtyckiego. Przez Polskę przebiega południowa granica zasięgu gatunku[4].
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]

- Pokrój
- Zimozielona, wodna roślina zielna, z kłączem, rozetą liści i wzniesionym pędem kwiatonośnym[4]. Łodyga kwiatonośna zwykle do 50 cm[5], maksymalnie do 1,5 m[4]. Zazwyczaj jest nierozgałęziona, płytko bruzdowana – niemal obła, wewnątrz pusta[5].
- Liście
- Równowąskie zebrane w rozetę i wzniesione, na szczycie odgięte. Osiągają długość do kilku cm i szerokość do 5 mm. Blaszki są grubawe, zawierają dwa kanały powietrzne. Wierzchołek blaszki jest zaokrąglony. W dolnej części pędu kwiatonośnego wyrastają poza tym nieliczne liście łuskowate i drobne[5].
- Kwiaty
- Zebrane w grono na szczycie łodygi kwiatonośnej[5] wystającej nad powierzchnią wody. Na łodydze pod powierzchnią wody powstają kwiaty zamknięte (klejstogamiczne)[6]. Kwiaty wyrastają pojedynczo, wsparte łuskowatymi przysadkami, osadzone na cienkich i osiągających do 2 cm długości szypułkach. Działki kielicha drobne (o długości do 2 mm), wzniesione, trójkątnie lancetowate. Korona bladoniebieska w całości lub z białymi łatkami. U nasady zrośnięta w rurkę o długości 8 mm i średnicy do 3 mm. Łatki boczne i zwrócona w dół są eliptyczne, nieco krótsze od rurki. Dwie łatki zwrócone ku górze są krótsze i węższe. Pręciki zrośnięte są w rurkę. Szczyty pylników z pęczkami włosków. Zalążnia w dole obrośnięta dnem kwiatowym, wąska. Część górna szeroko stożkowata zwieńczona jest szyjką przechodzącą przez rurkę ze zrośniętych pręcików wystawiając na zewnątrz kwiatu dwułatkowe znamię[5].
- Owoce
- Torebki otwierające się dwiema klapkami[5], zawierające po ok. 250 drobnych nasion[4].
Biologia i ekologia
[edytuj | edytuj kod]
Bylina. Kwitnie w lipcu i sierpniu[5]. Rozmnaża się zarówno generatywnie za pomocą nasion, jak i wegetatywnie. Owoce z nasionami powstają z kwiatów otwierających się (chasmogamicznych), jak zamkniętych i samopylnych (klejstogamicznych)[4]. Kwiaty otwarte są przedprątne i zapylane przez owady[6]. Nasiona są wysokokaloryczne i dobrze kiełkują. Rozmnażanie wegetatywne następuje za pomocą rozmnóżek powstających w liczbie 2 lub 3 na kłączu, które po kwitnieniu rozpada się na rośliny potomne[4].
Roślina zawiera sok mleczny[7]. Z powodu obecności alkaloidu – lobeliny jest trująca.
Ekologia
[edytuj | edytuj kod]Rośnie w strefie przybrzeżnej jezior oligotroficznych[6], które z tego powodu alternatywnie nazywane są też lobeliowymi[5]. Preferuje zbiorniki o wodzie kwaśnej, rzadko rośnie w wodzie obojętnej lub zasadowej, ubogiej w sole mineralne, unika zwłaszcza wód z solami wapnia. Może występować do głębokości 2 m. Zwykle rośnie na dnie piaszczystym o różnej zawartości materii organicznej[4].
W zbiornikach tworzy agregacje jednogatunkowe lub rośnie wspólnie z poryblinem jeziornym Isoetes lacustris i brzeżycą jednokwiatową Littorella uniflora[6], sporadycznie w innych zbiorowiskach[4]. Gatunek charakterystyczny związku Lobelion dortmannae i zespołu Lobelietum dortmannae[8].
W optymalnych warunkach siedliskowych występuje na rozległych powierzchniach z zagęszczeniem do kilkudziesięciu roślin na m2, rozmnażając się wegetatywnie i generatywnie[4].
Zagrożenia i ochrona
[edytuj | edytuj kod]W ciągu XX wieku gatunek stracił około 1/4 stanowisk w Polsce[4], podobne, a nierzadko większe tempo zanikania obserwowane jest w dużej części zasięgu gatunku[9]. Zagrożenie dla niego stanowi przekształcanie zlewni i brzegów jezior oraz właściwości fizyko-chemicznych ich wód (eutrofizacja, dystrofizacja i zakwaszanie)[4], przy czym bezpośrednią przyczyną jest wynikająca z ww. przemian nasilona konkurencja silniej i wyżej rosnących roślin wodnych i bagiennych, korzystających zwłaszcza z eutrofizacji, przy braku zdolności do konkurencyjności nisko i wolno rosnących rozet lobelii[9].
Gatunek objęty jest w Polsce ścisłą ochroną prawną od 1983 roku[10][11].
Kategorie zagrożenia gatunku:
- Kategoria zagrożenia w Polsce według Czerwonej listy roślin i grzybów Polski (2006)[12]: V (narażony na wyginięcie); 2016: EN (zagrożony)[13].
- Kategoria zagrożenia w Polsce według Polskiej Czerwonej Księgi Roślin[4]: EN (endangered, zagrożony).
Siedliska tego gatunku tj. jeziora lobeliowe, stanowią siedlisko przyrodnicze o kodzie 3110, stanowiące przedmiot ochrony w europejskiej sieci Natura 2000[14].
Obecność w kulturze
[edytuj | edytuj kod]Gatunek ten wzmiankowany jest pod nazwą ludową „car” w balladzie Świteź Adama Mickiewicza[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-04-14] (ang.).
- ↑ a b c Lobelia dortmanna L., [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens Kew [dostęp 2025-06-10].
- ↑ Lobelia dortmanna, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ a b c d e f g h i j k l Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014, s. 506-507. ISBN 978-83-61191-72-8.
- ↑ a b c d e f g h i Tadeusz Tacik, Rodzina: Lobeliaceae, Lobeliowate, [w:] Bogumił Pawłowski, Adam Jasiewicz (red.), Flora polska. Rośliny naczyniowe Polski i ziem ościennych, t. XII, Warszawa, Kraków: PAN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1971, s. 100-101.
- ↑ a b c d Zbigniew Podbielkowski, Henryk Tomaszewicz, Zarys hydrobotaniki, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1982, s. 179, ISBN 83-01-00566-1.
- ↑ Jakub Mowszowicz, Rośliny wodne krajowe, Łódź: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1973, s. 391.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz, Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-01-13520-4, OCLC 749271059.
- ↑ a b Sune Ringsing Nielsen, Kenneth Thorø Martinsen, Ole Pedersen, Lars Baastrup-Spohr, Reasons for the dramatic loss of Lobelia dortmanna, a keystone plant species of softwater lakes in the Northern Hemisphere, „Freshwater Biology”, 68 (10), 2023, s. 1673-1684, DOI: 10.1111/fwb.14149 [dostęp 2025-09-13].
- ↑ Dz. U. z 1983 r. Nr 27, poz. 134 – Rozporządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 30 kwietnia 1983 r. w sprawie wprowadzenia gatunkowej ochrony roślin
- ↑ Dz. U. z 2014 r. poz. 1409 – Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin
- ↑ Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
- ↑ Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 13 kwietnia 2010 r. w sprawie siedlisk przyrodniczych oraz gatunków będących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, a także kryteriów wyboru obszarów kwalifikujących się do uznania lub wyznaczenia jako obszary Natura 2000 (Dz. U. z 2010 r. Nr 77, poz. 510)
- EoL: 577783
- EUNIS: 164841
- FloraWeb: 3480
- GBIF: 5408512
- iNaturalist: 62352
- IPNI: 143206-1
- ITIS: 34516
- NCBI: 368684
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): kew-353489
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:143206-1
- Tela Botanica: 39573
- identyfikator Tropicos: 5501666
- USDA PLANTS: LODO
- IRMNG: 10202461
- CoL: 3VRMN