Lubcza (województwo świętokrzyskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Lubcza w innych znaczeniach tej nazwy.
Artykuł 50°28′39″N 20°20′10″E
- błąd 39 m
WD 50°28'39"N, 20°20'19"E
- błąd 39 m
Odległość 187 m
Lubcza
wieś
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat jędrzejowski
Gmina Wodzisław
Strefa numeracyjna 41
Kod pocztowy 28-330[1]
Tablice rejestracyjne TJE
SIMC 0279077
Położenie na mapie gminy Wodzisław
Mapa konturowa gminy Wodzisław, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Lubcza”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Lubcza”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Lubcza”
Położenie na mapie powiatu jędrzejowskiego
Mapa konturowa powiatu jędrzejowskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Lubcza”
Ziemia50°28′39″N 20°20′10″E/50,477500 20,336111

Lubczawieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Wodzisław, przy DW768.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Lubcza[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0279083 Ewcin kolonia
0279090 Janów kolonia
0279108 Krysin przysiółek
1016606 Krzaki część wsi
1016718 Zarzecze część wsi

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zespół parkowo-pałacowo Wielowieyskich, w czasie reformacji znajdował się w nim zbór kalwiński[4][5]. W 2013 obiekt został sprzedany[6].

Zespół pałacowy – pałac z III ćw. XIX w. i park z XIX w., został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.162/1-2 z 19.12.1957 i z 19.01.1973)[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 661 [dostęp 2020-12-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  4. Józef Łukaszewicz: Dzieje kościołów wyznania helweckiego w dawnej Małej Polsce. Poznań: Jan Konstanty Żupański, 1853, s. 435.
  5. Odkrywamy Świętokrzyskie - Lubcza
  6. Pałac w Lubczy sprzedany. Po siedmiu latach
  7. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2020-09-30. s. 12. [dostęp 2015-10-20].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]