Lucas Pouille

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lucas Pouille
Ilustracja
Państwo  Francja
Data i miejsce urodzenia 23 lutego 1994
Grande-Synthe
Wzrost 185 cm
Masa ciała 81 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2012
Zakończenie kariery aktywny
Trener Emmanuel Planque
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 5
Najwyżej w rankingu 10 (19 marca 2018)
Australian Open SF (2019)
Roland Garros 3R (2017, 2018)
Wimbledon QF (2016)
US Open QF (2016)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 79 (11 kwietnia 2016)
Australian Open SF (2016)
Roland Garros 2R (2015)
Wimbledon 1R (2015, 2016)
US Open 2R (2015)

Lucas Pouille (ur. 23 lutego 1994 w Grande-Synthe) – francuski tenisista, zdobywca Pucharu Davisa 2017.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Jako junior, najwyżej klasyfikowany był na 23. miejscu w rankingu ITF.

W lutym 2009 roku zadebiutował w gronie seniorów, a na koniec 2012 zdobył swoje dwa pierwsze tytuły w singlu. W styczniu 2013, dzięki otrzymaniu dzikiej karty, wystąpił w kwalifikacjach Australian Open, dochodząc w nich do 2 rundy. Niecały miesiąc później zadebiutował w turnieju głównym imprezy rangi ATP World Tour, przegrywając w 1 rundzie Open Sud de France z Viktorem Troickim 4:6, 5:7.

W maju 2013 roku wystąpił w drabince głównej French Open – po pokonaniu Alexa Kuznetsova, uległ w 2 rundzie Grigorowi Dimitrowowi 1:6, 6:7(4), 1:6. Po swoim debiucie w turnieju wielkoszlemowym, awansował na 261. miejsce w rankingu ATP. Na koniec 2014 roku odnotował trzecią rundę turnieju ATP World Tour Masters 1000 w Paryżu, przegrywając z Rogerem Federerem 4:6, 4:6. Rok 2014 zakończył na 133. miejscu w rankingu ATP.

Na początku 2015 roku najpierw pomyślnie przeszedł kwalifikacje, a następnie pokonał w turnieju głównym Michaela Venusa i Alberta Ramosa-Viñolasa i odnotował półfinał w Auckland. Jako kwalifikant, dotarł do półfinału w Hamburgu. Na koniec roku doszedł do ćwierćfinału turniejów w Petersburgu i Moskwie. Rok 2015 zakończył na 78. miejscu w rankingu ATP.

Na początku 2016 roku wystąpił w Brisbane, gdzie pokonał Yoshihito Nishiokę i Davida Goffina, a w ćwierćfinałowym spotkaniu uległ Milosowi Raoniciowi. Grając w parze z Adrianem Mannarinem, osiągnął półfinał gry podwójnej podczas Australian Open. W tym sezonie miał miejsce pierwszy finał Francuza w rozgrywkach ATP World Tour, podczas turnieju w Bukareszcie, w którym uległ Fernandowi Verdasco. Pierwszy singlowy tytuł Francuz wywalczył w Metzu, po finale z Dominikiem Thiemem. Podczas Wimbledonu i US Open awansował do ćwierćfinałów. W sezonie 2016 zadebiutował w reprezentacji Francji w Pucharze Davisa.

W sezonie 2017 Francuz awansował do czterech finałów, z których w trzech triumfował. Wygrał tytuły na każdej nawierzchni, najpierw na cegle w Budapeszcie, potem na trawie w Stuttgarcie i na podłożu twardym w hali w Wiedniu. W finale w stolicy Austrii pokonał Jo-Wilfrieda Tsongę, z którym przegrał w lutym finał zawodów w Marsylii. W listopadzie wystąpił w finale Pucharu Davisa przeciwko Belgii. Mecz otwierający rywalizację przegrał z Davidem Goffinem, natomiast wygrał spotkanie decydujące o tytule ze Steve'em Darcisem 6:3, 6:1, 6:0, przyczyniając się do pierwszego tytułu reprezentacji w zawodach od 2001 roku[1].

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 10. miejscu (19 marca 2018), natomiast w zestawieniu deblistów na 79. pozycji (11 kwietnia 2016).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (5–4)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 25 kwietnia 2016 Bukareszt Ceglana Hiszpania Fernando Verdasco 3:6, 2:6
Zwycięzca 1. 25 września 2016 Metz Twarda (hala) Austria Dominic Thiem 7:6(5), 6:2
Finalista 2. 26 lutego 2017 Marsylia Twarda (hala) Francja Jo-Wilfried Tsonga 4:6, 4:6
Zwycięzca 2. 30 kwietnia 2017 Budapeszt Ceglana Wielka Brytania Aljaž Bedene 6:3, 6:1
Zwycięzca 3. 18 czerwca 2017 Stuttgart Trawiasta Hiszpania Feliciano López 4:6, 7:6(5), 6:4
Zwycięzca 4. 29 października 2017 Wiedeń Twarda (hala) Francja Jo-Wilfried Tsonga 6:1, 6:4
Zwycięzca 5. 11 lutego 2018 Montpellier Twarda (hala) Francja Richard Gasquet 7:6(2), 6:4
Finalista 3. 25 lutego 2018 Marsylia Twarda (hala) Rosja Karen Chaczanow 5:7, 6:3, 5:7
Finalista 4. 3 marca 2018 Dubaj Twarda Hiszpania Roberto Bautista-Agut 3:6, 4:6

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wirtualna Polska Media, Puchar Davisa: dziesiąty tytuł Francji. Lucas Pouille bohaterem finału - WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 26 listopada 2017 [dostęp 2017-12-02] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]