Michael Venus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michael Venus
Ilustracja
Państwo  Nowa Zelandia
Data i miejsce urodzenia 16 października 1987
Auckland
Wzrost 191 cm
Masa ciała 85 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2006
Trener Pat Harrison
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 274 (25 lipca 2011)
US Open 2Q (2009)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 8
Najwyżej w rankingu 12 (17 lipca 2017)
Australian Open 3R (2014, 2015)
Roland Garros W (2017)
Wimbledon F (2018)
US Open 3R (2014)

Michael Venus (ur. 16 października 1987 w Auckland) – nowozelandzki tenisista, zwycięzca French Open 2017 w grze podwójnej oraz finalista US Open 2017 w grze mieszanej, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Rio de Janeiro (2016).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowy tenisista Venus występuje od 2006 roku.

W grze podwójnej wygrał 8 turniejów rangi ATP World Tour i przegrał 11 finałów. W czerwcu 2017 został mistrzem French Open wspólnie z Ryanem Harrisonem pokonując w finale 7:6(5), 6:7(4), 6:3 Santiago Gonzáleza i Donalda Younga. Venus stał się pierwszym nowozelandzkim triumfatorem Wielkiego Szlema od 1979 roku, gdy Judy Chaloner wygrała grę podwójną Australian Open 1979[1].

W grze mieszanej Michael Venus razem z Chan Hao-ching osiągnął finał US Open, w którym przegrali 1:6, 6:4, 8–10 z parą Martina HingisJamie Murray.

Od 2010 roku reprezentuje Nową Zelandię w Pucharze Davisa. Do końca lutego 2016 roku zagrał w 21 meczach, z których w 10 zwyciężył.

W 2016 roku zagrał w konkurencji gry podwójnej na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro, odpadając w 1. rundzie wspólnie z Marcusem Daniellem.

W rankingu gry pojedynczej Venus najwyżej był na 274. miejscu (25 lipca 2011), a w klasyfikacji gry podwójnej na 12. pozycji (17 lipca 2017).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra podwójna (8–11)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 23 maja 2015 Nicea Ceglana Chorwacja Mate Pavić Holandia Jean-Julien Rojer
Rumunia Horia Tecău
7:6(4), 2:6, 10–8
Finalista 1. 26 lipca 2015 Bogota Twarda Chorwacja Mate Pavić Francja Édouard Roger-Vasselin
Czechy Radek Štěpánek
5:7, 3:6
Finalista 2. 25 października 2015 Sztokholm Twarda (hala) Chorwacja Mate Pavić Stany Zjednoczone Nicholas Monroe
Stany Zjednoczone Jack Sock
5:7, 2:6
Zwycięzca 2. 16 stycznia 2016 Auckland Twarda Chorwacja Mate Pavić Stany Zjednoczone Eric Butorac
Stany Zjednoczone Scott Lipsky
7:5, 6:4
Zwycięzca 3. 7 lutego 2016 Montpellier Twarda (hala) Chorwacja Mate Pavić Niemcy Alexander Zverev
Niemcy Mischa Zverev
7:5, 7:6(4)
Zwycięzca 4. 21 lutego 2016 Marsylia Twarda (hala) Chorwacja Mate Pavić Izrael Jonatan Erlich
Wielka Brytania Colin Fleming
6:2, 6:3
Finalista 3. 21 maja 2016 Nicea Ceglana Chorwacja Mate Pavić Kolumbia Juan Sebastián Cabal
Kolumbia Robert Farah
6:4, 4:6, 8–10
Zwycięzca 5. 13 czerwca 2016 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Chorwacja Mate Pavić Wielka Brytania Dominic Inglot
Południowa Afryka Raven Klaasen
3:6, 6:3, 11–9
Finalista 4. 24 lipca 2016 Gstaad Ceglana Chorwacja Mate Pavić Chile Julio Peralta
Argentyna Horacio Zeballos
6:7(2), 2:6
Finalista 5. 25 września 2016 Metz Twarda (hala) Chorwacja Mate Pavić Chile Julio Peralta
Argentyna Horacio Zeballos
3:6, 6:7(4)
Finalista 6. 23 października 2016 Sztokholm Twarda (hala) Chorwacja Mate Pavić Szwecja Elias Ymer
Szwecja Mikael Ymer
1:6, 1:6
Finalista 7. 30 października 2016 Bazylea Twarda (hala) Szwecja Robert Lindstedt Hiszpania Marcel Granollers
Stany Zjednoczone Jack Sock
3:6, 4:6
Zwycięzca 6. 7 maja 2017 Estoril Ceglana Stany Zjednoczone Ryan Harrison Hiszpania David Marrero
Hiszpania Tommy Robredo
7:5, 6:2
Zwycięzca 7. 10 czerwca 2017 French Open, Paryż Ceglana Stany Zjednoczone Ryan Harrison Meksyk Santiago González
Stany Zjednoczone Donald Young
7:6(5), 6:7(4), 6:3
Zwycięzca 8. 25 lutego 2018 Marsylia Twarda (hala) Południowa Afryka Raven Klaasen Nowa Zelandia Marcus Daniell
Wielka Brytania Dominic Inglot
6:7(2), 6:3, 10–4
Finalista 8. 16 czerwca 2018 Rosmalen Trawiasta Południowa Afryka Raven Klaasen Wielka Brytania Dominic Inglot
Chorwacja Franko Škugor
6:7(3), 5:7
Finalista 9. 14 lipca 2018 Wimbledon, Londyn Trawiasta Południowa Afryka Raven Klaasen Stany Zjednoczone Mike Bryan
Stany Zjednoczone Jack Sock
3:6, 7:6(7), 3:6, 7:5, 5:7
Finalista 10. 12 sierpnia 2018 Toronto Twarda Południowa Afryka Raven Klaasen Finlandia Henri Kontinen
Australia John Peers
2:6, 7:6(7), 6–10
Finalista 11. 7 października 2018 Tokio Twarda Południowa Afryka Raven Klaasen Japonia Ben McLachlan
Niemcy Jan-Lennard Struff
4:6, 5:7

Gra mieszana (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 9 września 2017 US Open, Nowy Jork Twarda Chińskie Tajpej Chan Hao-ching Szwajcaria Martina Hingis
Wielka Brytania Jamie Murray
1:6, 6:4, 8–10

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grupa Wirtualna Polska, Roland Garros: Michael Venus pisze historię Nowej Zelandii. Wspólnie z Ryanem Harrisonem zdobył tytuł w Paryżu - WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 10 czerwca 2017 [dostęp 2017-06-11] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]