Ludwik Borawski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ludwik Władysław Borawski
Data i miejsce urodzenia 8 kwietnia 1925
Warszawa
Data śmierci 5 listopada 1971
Narodowość polska
Alma mater Politechnika Warszawska
Praca
Budynki Pałac Biskupów Krakowskich przy ul. Miodowej 5, Pałac pod Czterema Wiatrami (Dückerta)
Ludwik Władysław Borawski
Herb
Herb Bojcza
Pałac Biskupów Krakowskich odbudowany według projektu Ludwika Borawskiego
Pałac pod Czterema Wiatrami przy ul. Długiej 38/40 w Warszawie

Ludwik Władysław Borawski herbu Bojcza ps. Bojcza (ur. 8 kwietnia 1925 w Warszawie, zm. 5 listopada 1971) – polski architekt i powstaniec warszawski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W dzieciństwie mieszkał w Warszawie, w czasie wojny przy ul. Noakowskiego 12. Brał udział w konspiracji w Armii Krajowej (ps. „Bojcza”, numer legitymacji AK 114245). Zdał maturę wiosną 1944 roku na tajnych kompletach. W czasie powstania warszawskiego walczył w 3. kompanii 3. batalionu pancernego „Golski” na odcinku „Ratusz”, podobwód „Sławbor”, I Obwód „Radwan” (Śródmieście) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej. Po powstaniu dostał się do niemieckiej niewoli – był jeńcem Stalagu X B pod Sandbostel (numer jeniecki 223256). Został wyzwolony w kwietniu 1945 roku przez oddziały brytyjskie[1].

Po wojnie w 1950 ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej i pracował jako architekt[2].

Po śmierci został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 95-6-24)[1].

Prace[edytuj | edytuj kod]

Ludwik Borawski projektował odbudowywane po wojnie budynki w Warszawie[3], m.in.:

Wraz z zespołem młodych architektów (Jerzy Szczepanik-Dzikowski i Andrzej Szkop) wygrał konkurs na projekt zespołu osiedli Ursynów Północny dla 38 tysięcy mieszkańców, jednak jego śmierć wkrótce po rozstrzygnięciu konkursu nie pozwoliła na realizację projektu[4].

Życie rodzinne[edytuj | edytuj kod]

Był synem Władysława i Ludwiki z domu Staniewicz. Ożenił się z Danutą Rokicką (1922–1991), córką Józefa Rokickiego. Miał z nią 3 dzieci: Joannę, późniejszą Jungst, Ludwikę, późniejszą Szymborską i Jakuba Ludwika. Drugim mężem Joanny jest Wojciech Eichelberger[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Powstańcze biogramy – Ludwik Borawski. [dostęp 2012-09-30].
  2. Architektura Warszawy i jej projektanci – Ludwik Władysław Borawski. [dostęp 2015-02-02].
  3. Ludwik Borawski. [dostęp 2012-09-30].
  4. Dariusz Bartoszewicz. Ursynów – moja miłość. „Gazeta Wyborcza”, 2008-06-25. [dostęp 2012-09-30]. 
  5. Ludwik Borawski w Wielkiej Genealogii Minakowskiego. [dostęp 2016-03-24].