Ulica Długa w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ulica Długa w Warszawie
Nowe Miasto, Muranów
Ilustracja
Ulica Długa, widok w kierunku ul. Freta
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Freta, ul. Nowomiejska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Jana Kilińskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg pl. Krasińskich, ul. Miodowa
Ikona ulica z prawej.svg ul. Barokowa
Ikona ulica z lewej.svg ul Bielańska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Bohaterów Getta
Ikona ulica ślepy koniec.svg okolice Arsenału
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ulica Długa w Warszawie
Ulica Długa w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ulica Długa w Warszawie
Ulica Długa w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ulica Długa w Warszawie
Ulica Długa w Warszawie
Ziemia52°14′54,0″N 21°00′21,0″E/52,248333 21,005833
Ulica Długa na obrazie Canaletta (1778)
Ulica ok. 1930

Ulica Długa – ulica w Śródmieściu Warszawy.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Jej początek znajduje się na Nowym Mieście. Stamtąd, od zbiegu z ulicą Freta ulica biegnie aż do Arsenału, gdzie kończy się ślepo. Krzyżuje się z następującymi ulicami:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jest to jedna z najstarszych warszawskich ulic. Jej początki sięgają średniowiecza. Był to trakt biegnący do Sochaczewa i Łowicza. W tym okresie ulica spełniała również rolę placu targowego; pozostałością tego jest jej bardzo duża szerokość na obszarze Nowego Miasta. Uporządkowanie ulicy i zabudowanie jej pałacami i kamienicami nastąpiło w drugiej połowie XVIII wieku. Z tego okresu pochodzą najcenniejsze zabytki.

Domek pod numerem 1 u zbiegu ulic Długiej i Freta stanowił najmniejszą nieruchomość hipoteczną w Warszawie.

Wieczorem 29 listopada 1830 powstańcy listopadowi, przy znacznym udziale ludności cywilnej, zdobyli Arsenał, co pozwoliło przechylić szalę zwycięstwa na stronę Polaków podczas walk nocy listopadowej.

26 marca 1943 u zbiegu ulic Bielańskiej, Długiej i Nalewek miała miejsce akcja pod Arsenałem.

Podczas powstania warszawskiego na ulicy i w jej najbliższym sąsiedztwie toczyły się ciężkie walki, jednak jej wschodni fragment pozostawał w rękach powstańców aż do zajęcia Starego Miasta przez oddziały niemieckie i ukraińskie 2 września 1944. Wcześniej, 6 sierpnia 1944, w rocznicę wymarszu Pierwszej Kompanii Kadrowej, na Długiej odbyła się jedyna podczas powstania defilada wojsk powstańczych. Żołnierze Batalionu „Gozdawa” przemaszerowali wtedy po mszy od kościoła garnizonowego do pałacu Raczyńskich[1].

Zmiany, jakie nastąpiły w warszawskim Śródmieściu w latach wojny i pierwszych latach powojennych, zmieniły kształt ulicy w jej dalszym biegu: wskutek przebicia Trasy W-Z oraz ul. Nowotki (obecnie ulicy Andersa) Długa kończy się ślepo przy Arsenale i znajdującej się tu stacji metra.

W 1965 ulica jako założenie urbanistyczne w całości została wpisana do rejestru zabytków (nr rej. 63)[2].

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Obiekty nieistniejące[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert Bielecki: Długa 7 w powstaniu warszawskim. Warszawa: Naczelna Dyrekcja Archiwów Państwowych, 1994, s. 17.
  2. Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków – stan na 31 grudnia 2013 r. Województwo mazowieckie. Warszawa. W: Narodowy Instytut Dziedzictwa [on-line]. nid.pl. s. 24. [dostęp 2014-02-11].
  3. Stanisław Ciepłowski: Napisy pamiątkowe w Warszawie XVII-XX w.. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 50. ISBN 83-01-06109-X.