Młoteczek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schemat budowy młoteczka.

Młoteczek (łac. malleus) – jedna z trzech kosteczek słuchowych u ssaków. Położona jest w jamie bębenkowej. Ewolucyjnie wywodzi się z kości stawowej gadów, która pierwotnie była jedną z kości otaczających pierwszą szparę skrzelową (tryskawkę) u ryb. Młoteczek swoją główką (łac. caput mallei) połączony jest (za pomocą stawu kowadełkowo-młoteczkowego) z kowadełkiem a rękojeścią (łac. manubrium mallei) łączy się z błoną bębenkową. Druga jego odnoga - wyrostek przedni w sąsiedztwie rękojeści stanowi przyczep dla mięśnia napinacza błony bębenkowej[1].

Młoteczek został po raz pierwszy opisany przez Alessandra Achilliniego (podobnie jak kowadełko).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Richard L. Drake, Gray anatomia : podręcznik dla studentów. T. 1, wyd. Wydanie III polskie, Wrocław: Edra Urban & Partner, 2020, ISBN 978-83-66548-14-5, OCLC 1192546213 [dostęp 2022-06-25].

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.