Małoletni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Małoletni, osoba małoletnia – w rozumieniu polskiego prawa cywilnego osoba, która nie ukończyła 18 lat i nie zawarła małżeństwa (w wyniku jednego z tych zdarzeń małoletni uzyskuje pełnoletniość)[1].

Bycie małoletnim wpływa na zakres zdolności do czynności prawnych oraz na możliwość zasiedzenia nieruchomości będącej własnością małoletniego lub przedawnienia przysługującego mu roszczenia.

Bieg terminu zasiedzenia nieruchomości stanowiącej własność małoletniego nie może zakończyć się wcześniej niż przed upływem dwóch lat od nabycia przez niego pełnoletniości. To samo dotyczy biegu przedawnienia skierowanego przeciwko małoletniemu, który nie posiada przedstawiciela ustawowego.

Według prawa rodzinnego osoba częściowo zdolna do czynności prawnych musi wyrazić zgodę na przysposobienie, wypowiada się na temat zmiany swojego nazwiska po wyjściu za mąż swojej matki (tj. czy przyjmie nazwisko ojczyma); może też dysponować swoimi własnymi dochodami (rodzice nimi nie dysponują).

W prawie (języku prawnym oraz prawniczym) pojęcia małoletniego, nieletniego i młodocianego są różne od siebie:

  • Nieletni to pojęcie prawa karnego oznaczające osobę, która nie ukończyła 17 lat (niezależnie od tego, czy jest pełnoletnia, czy nie)[2].
  • Młodociany to także pojęcie prawa karnego i oznacza sprawcę czynu zabronionego, który w chwili popełnienia czynu zabronionego nie ukończył 21 lat i w czasie orzekania w pierwszej instancji 24 lat[3].

Termin „małoletni” występuje w prawie karnym w pewnych kontekstach, konkretnie w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii (gdy mowa o tym, że sprzedaż narkotyków małoletniemu jest kwalifikowaną postacią przestępstwa, to znaczy powoduje zaostrzenie kary) oraz we fragmentach kodeksu karnego dotyczących, między innymi, obcowania seksualnego. Sens tego terminu pozostaje jednak w obu przypadkach sensem prawa cywilnego, gdyż nie dotyczy on sprawcy czynu.

Znaczenie pozaprawne[edytuj]

Potocznie małoletnim nazywa się człowieka młodego, najczęściej w wieku szkolnym, do momentu uznania go za dorosłego, po spełnieniu kryteriów dorosłości. Osoba małoletnia nie posiada (ze względu na swój wiek, niewielkie doświadczenie lub niepełne rozwinięcie psychiczne lub fizyczne) pełni praw przysługujących pełnoletnim (starszym, bardziej doświadczonym, w pełni rozwiniętym fizycznie) członkom społeczności, w której żyje.

W języku potocznym określenia „małoletni”, „niepełnoletni”, „nieletni” i „dziecko” zwykle są używane zamiennie.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Art. 10 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r. poz. 380)
  2. Art. 10 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553)
  3. Art. 115 § 10 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553)
Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.