Maciej Klich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maciej Klich

Maciej Klich (Mattias Jan-Maria) (ur. 28 lutego 1958 w Krakowie) – polski historyk, grafik, twórca plakatów, okładek i małych form graficznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Antoniego i Olgi z domu Ozga. Bratanek Adama. W latach 1977–1981 studiował na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, a w latach 1981–1984 na Wydziale Architektury Politechniki Śląskiej. Od 1977 do 1980 roku był współpracownikiem Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela (ROPCiO). W 1980 roku był współzałożycielem Niezależnego Zrzeszenia Studentów (NZS) na terenie Śląska. W latach 1980–1981 był sekretarzem Regionalnego Komitetu Koordynacyjnego NZS Uczelni Górnego Śląska oraz Międzywydziałowego Komitetu Koordynacyjnego NZS Uniwersytetu Śląskiego. W 1981 roku został przewodniczącym Uczelnianej Komisji Rewizyjnej NZS Uniwersytetu Śląskiego oraz Wydziałowej Komisji Rewizyjnej Wydziału Nauk Społecznych[1]. Był współzałożycielem Komitetów Obrony Więzionych za Przekonania na Śląsku (1981)[2]. Od 1981 roku członek Konfederacji Polski Niepodległej (KPN)[3][4]. Był internowany od 24 grudnia 1981 do 23 lipca 1982 roku (KWMO Katowice, Jastrzębie-Szeroka, Uherce, Rzeszów-Załęże, Nowy Łupków)[5]. W obozach dla internowanych stworzył około 70 stempli w ramach tzw. poczty obozowej[6]. Po zwolnieniu działał w podziemnej Solidarności m.in. w ramach struktur MKO (Miejskich Komitetów Oporu), kolportował i był redaktorem prasy podziemnej oraz radia „Solidarność”[7]. Uczestniczył w podziemnych strukturach NZS.

W latach 1980–1984 tworzył formy graficzne na użytek organizacji związkowych i niepodległościowych z terenu Górnego Śląska (m.in. plakaty, ulotki, znaki, ilustracje do czasopism, stemple). Stemple i pieczątki obozowe wystawiane były m.in. na wystawach: w Chicago 1983; Sztokholm 1986; „Poza cenzurą – Poczta internowanych 1981–1982, Zabrze 1990; w Ratingen w Nadrenii (Niemcy), 2001; Jastrzębie Zdrój – wystawa „Miasto pod specjalnym nadzorem: Jastrzębie Zdrój czasu stanu wojennego”, 2006/2007; Jasło 2008 oraz Rappersville 2009.

Od 1984 roku mieszka w Szwecji. W latach 1985–1989 był jednym z organizatorów pomocy dla prześladowanych członków Solidarności i NZS z terenu Górnego Śląska w ramach tzw. „Składki Górnośląskiej”. W latach 1986–1994 wspomagał transporty wyposażenia medycznego w ramach „pomocy medycznej” dla Polski. Od 1986 do 1989 roku angażował się w wysyłkę i kolportaż wydawnictw oraz książek zakazanych do Polski. W 1986 roku jeden z założycieli Związku Harcerstwa Polskiego poza granicami Kraju – Okręg Szwecja. W 1991 roku był współinicjatorem powstania i doradcą Niezależnego Hufca Harcerstwa Polskiego „LS-Kaszuby” w Szwecji oraz jego sponsorem (od 1991). Autor statutu Hufca oraz doradca i członek Rady Hufca. Od 1991 do 2014 pełnił funkcję sekretarza Hufca. Jest autorem wszystkich znakòw graficznych Hufca, sztandaru, broszur, ulotek, plakatòw, strony internetowej Hufca itd... Wszystkie te prace wykonywane były i są w ramach nieodpłatnego sponsoringu. W latach 1995–1998 organizował wspólnie z Hufcem i sponsorował konkurs na rysunek Bożonarodzeniowy. W latach 1994–1998 sponsorował pomoc dla dzieci polskich z Litwy na Międzynarodowych Obozach Letnich[8].

Od 1997 do 1999 wspomagał Koncerty Muzyki Poważnej „Dzieci-Dzieciom”, a od 2000 do 2014 był oficjalnym sponsorem Koncertòw. Wspomagał i sponsorował corocznie Międzynarodowe Harcerskie Obozy Integracyjne w latach 1992–2001.

W latach 1990–1996 był współpracownikiem Svensk-Polska Miljöförening i redaktorem graficznym pisma „Miljösambandet”. Sponsor wielu polonijnych inicjatyw na terenie Sztokholmu w tym budowy pomnika katyńskiego[9][10]. W 2000 roku został odznaczony przez Prezydenta RP srebrnym Krzyżem Zasługi za działalność harcerską[11], w 2005 złotym Krzyżem Zasługi za całokształt działalności społecznej[12], w 2011 roku Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[13], a w 2016 roku Krzyżem Wolności i Solidarności[14].

Jest członkiem Stowarzyszenia Represjonowanych w Stanie Wojennym. Został uznany przez Instytut Pamięci Narodowej za pokrzywdzonego i represjonowanego w czasie PRL oraz rozpracowywanego przez organy bezpieczeństwa PRL w latach 1980–1983[15][16]. 1 lutego 2018 decyzją Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych został potwierdzony jego status działacza opozycji antykomunistycznej oraz osoby represjonowanej z powodów politycznych, przyznając jednocześnie legitymację i odznakę honorową „Za zasługi dla niepodległości 1956-1989”[17].

Od 1988 roku prowadzi przedsiębiorstwo reklamowo-graficzne, w latach 1998–2012 prowadził przedsiębiorstwo komputerowe w zakresie budowy i serwisowania, oprogramowania oraz oprzyrządowania komputerów PC. Jest pracownikiem Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Sztokholmie.

Jest ojcem Mattiasa Jr., Matteusa i Wojtka Maximiliana. Mieszka w Sztokholmie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Kurpierz, Zbuntowani, Niezależne Zrzeszenie Studentów w województwie katowickim 1980-1989, IPN Katowice 2012, ​ISBN 978-83-7629-377-6​.
  2. Myśl na uwięzi, kontrola operacyjna środowisk akademickich województwa katowickiego przez Służbę Bezpieczeństwa w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku, studia i szkice, IPN Katowice 2010, ​ISBN 978-83-7629-152-9​.
  3. Solidarność 1980-1989, tom 6, Polska Południowa, IPN Warszawa 2010, s. 281, ​ISBN 978-83-7629-175-8​.
  4. Niezależne Zrzeszenie Studentów, 1980-1989, Obrazy IPN Kraków 2010, ​ISBN 978-83-929900-6-2​.
  5. „Wykaz alfabetyczny osób internowanych w okresie stanu wojennego”, OBUiAD Poznań IPN Po 161/1.
  6. Emil Mastej, Zapiski Internowanego 12.XII.1981 -19.XI.1982, wyd. Wydanie drugie, Uppsala: Biblioteka Rapperswilska, 2008, ISBN 978-83-7631-019-0, OCLC 717542587.
  7. „Zeszyty Historyczne Solidarności Śląsko-Dąbrowskiej”, zeszyt 3, Katowice 1997, s. 40, s. 42, ISSN 1426-5672.
  8. strona internetowa Hufca NHHP „LS-Kaszuby” w Szwecji.
  9. Leksykon emigracji polskiej w Szwecji, do 2012 roku, Tadeusz Nowakowski (red.), Sztokholm: Wydawnictwo Polonica, 2013, ISBN 978-91-87704-72-7, OCLC 864136538.
  10. Kto jest kim? wśród Polonii szwedzkiej, Vem är det? Polacker i Sverige, Polonica Förlag 2003, ​ISBN 91-87704-40-4​.
  11. M.P. z 2000 r. nr 23, poz. 473 Rej. 90/2000.
  12. M.P. z 2005 r. nr 74, poz. 1011 Rej. 195/2005.
  13. M.P. z 2011 r. nr 64, poz. 638 Rej. 156/2011.
  14. M.P. z 2016 r. nr 0, poz. 141 Rej. 568/2015.
  15. Katalog osób „rozpracowywanych” przez organa bezpieczeństwa państwa komunistycznego, bip.ipn.gov.pl [dostęp 2014-05-19].
  16. Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Oddział w Katowicach, Zaświadczenie nr BUKa III-5532-1648/04, z dnia 30 września 2004 r. IPN w Katowicach.
  17. Decyzja szefa UdsKiOR z dnia 1 lutego 2018 nr DSE2-K0998-D8382-1D/18, legitymacja nr 6317, legitymacja przyznania odznaczenia: 6629.