ZSO nr 1 im. Mikołaja Kopernika w Katowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 1 im. Mikołaja Kopernika w Katowicach
gimnazjum, ponadgimnazjalna
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Katowice
Adres ul. Sienkiewicza 74
40-039 Katowice
Data założenia 1922
Patron Mikołaj Kopernik
Liczba uczniów 614
Dyrektor Witold Terlecki
Wicedyrektorzy Iwona Wachstiel
Położenie na mapie Katowic
Mapa lokalizacyjna Katowic
ZSO im. M. Kopernika
ZSO im. M. Kopernika
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ZSO im. M. Kopernika
ZSO im. M. Kopernika
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
ZSO im. M. Kopernika
ZSO im. M. Kopernika
Ziemia50°15′00,00″N 19°01′21,48″E/50,250000 19,022633
Strona internetowa

Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 1 im. Mikołaja Kopernika w Katowicach – zespół szkół, w skład którego wchodzą Gimnazjum nr 24 z Językiem Nauczania Francuskim w Katowicach i I Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi w Katowicach. Gimnazjum prowadzi nauczanie w języku polskim i francuskim. Liceum prowadzi oddziały dwujęzyczne oraz ogólne z poszerzonymi programami nauczania z wybranych przedmiotów[1]. Szkoła powstała w 1922 roku, ale do obecnego budynku, znajdującego się przy ulicy Henryka Sienkiewicza 74, przeniosła się w 1966 roku[2].

Historia szkoły [3][edytuj | edytuj kod]

Liceum Kopernika powstało na bazie komunalnej, niemieckiej “Wyższej Szkoły Realnej“, którą prowadził i finansował magistrat miasta Katowice. Istniały duże problemy z przejęciem szkoły, ponieważ niemieccy nauczyciele (z dożywotnimi mianowaniami) oraz dyrektor Bürger jawnie bojkotowali zarządzenia Wydziału Oświecenia Publicznego, niechętnie, a nawet wrogo traktowali wszelkie przejawy polskości, szczególnie wyraźne w czasie obchodów świąt państwowych. Dlatego władze zadecydowały o zwolnieniu wszystkich nauczycieli szkoły komunalnej i ponownym zatrudnieniu tych, którzy wnieśli podanie do Wydziału Oświecenia Publicznego. Pierwszym dyrektorem komunalnej Wyższej Szkoły został dr Edward Czernichowski mianowany przez wizytatora i naczelnika oddziału szkół średnich Wydziału Oświecenia Publicznego Województwa śląskiego Władysława Miedniaka. Dr E. Czernichowski ogłosił dla młodzieży polskiej nowe zapisy do szkoły. Równocześnie otwarto klasy dla mniejszości niemieckiej. Rok szkolny 1923-1924 był więc pierwszym rokiem normalnej pracy szkoły w klasach polskich i niemieckich. Z upływem lat liczba uczniów niemieckich malała i w 1932 r. przeniesiono tych, którzy zostali, do niemieckiego, prywatnego gimnazjum w Królewskiej Hucie (dziś Chorzów). Ponieważ wpływy Niemców na władze Katowic były bardzo duże, w maju 1925 r. ogłoszono konkurs na stanowisko dyrektora Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczego. Tak więc dr Edward Czernichowski (komisaryczny dyrektor) opiekun polskich nauczycieli, rzecznik polskości szkoły, kierował gimnazjum tylko do 1-go września 1925 r. W wyniku przeprowadzonego konkursu nominację na stanowisko dyrektora otrzymał dr Feliks Steuer który kierował szkołą do 1946 r. (z przerwą wojenną).

Po roku 1922 liczba młodzieży przygotowanej do realizacji polskiego programu była niewielka, potem rosła z każdym rokiem. Do pierwszej matury w 1926 r. przystąpiło 12 abiturientów i wszyscy zdali egzamin. W skład komisji maturalnej wchodzili: wizytator W. Miedniak - przewodniczący, dyrektor F. Steuer - wiceprzewodniczący i egzaminator z języka angielskiego i francuskiego, dr W. Bryniarski - egzaminator z języka polskiego, K. Grządziel - egzaminator z nauki o Polsce współczesnej, K. Stańczyk - egzaminator z historii, A. Spendel - egzaminator z matematyki i fizyki, dr W. Głąbik - egzaminator z biologii oraz ksiądz P. Pawleta - katecheta. Do 1939 r. szkołę opuściło 511 absolwentów. Młodzież w tych czasach traktowana była surowo, obowiązywały ją liczne rygory dotyczące stroju, sposobu bycia w miejscach publicznych, ale jednocześnie szkoła oferowała liczne formy dodatkowego kształcenia. Uczniowie mieli możliwość rozwijania swoich zainteresowań naukowych w ramach kół przedmiotowych: języka polskiego, biologii, fizyki, geografii, astronomii i chemii. Dla uzdolnionej artystycznie młodzieży istniała możliwość błyśnięcia talentem w międzyszkolnym pisemku “Kuźnia Młodych“. Rozwojowi fizycznemu poświęcone był dodatkowe zajęcia sportowe w różnych sekcjach oraz wycieczki organizowane w góry, najczęściej w Beskidy. Pracę nad własnym charakterem łączono z wychowaniem patriotycznym i fizycznym w ramach organizacji harcerskiej.

Okres II wojny światowej to ponad pięcioletnia przerwa w historii szkoły oraz egzamin z patriotycznej postawy zarówno pedagogów jak i ich wychowanków. 27 stycznia 1945 r. Katowice zostały wyzwolone, a już 1 lutego w budynku szkolnym "Kopernika" zgłosili się do pracy przedwojenny dyrektor F. Steuer oraz grupa nauczycieli. Ogłoszono nabór do poszczególnych klas, usuwano z sal lekcyjnych gruz, starano się o zabezpieczenie terenu, wprawienie okien, uruchomienie ogrzewania. Likwidowano pozostałości wojny. Normalna nauka rozpoczęła się w dniu 6 marca 1945 r. Pierwszy rok szkolny trwał krótko, bo tylko do 17 lipca. Krótkie też były wakacje, bo kolejny rok szkolny rozpoczął się już 3 września 1945 r.

Dążono do ujednolicenia systemu kształcenia, powstały tzw. jedenastolatki (7 klas szkoły podstawowej i 4 klasy liceum). Po roku 1956 zaczęto nawiązywać w większym stopniu do tradycji szkoły sprzed 1939 r.

“Nowy” Kopernik rozpoczął się od podjęcia eksperymentu pedagogicznego w 1963 r., polegającego na nauczaniu języka francuskiego w takim stopniu, by po dwóch, trzech latach uczniowie mogli uczyć się niektórych przedmiotów w tym języku. Kandydaci do klasy eksperymentalnej musieli zdać egzamin, który miał określić ich predyspozycje do nauki języka (dobry słuch, dobra wymowa, dobra pamięć). Lingwistyczną przydatność oceniała komisja romanistów, której przewodniczyła nauczycielka języka francuskiego p. Izabella Markiewicz. Przyszłym kandydatom pomocne w tym zakresie były bezpłatne kursy podstaw języka francuskiego, jakie (w ilości dwóch godzin tygodniowo) organizowała dla chętnych uczniów klas VI-VII (później również VIII) mieszcząca się początkowo w tym samym budynku Szkoła Podstawowa nr 37.

Eksperyment zaowocował licznymi konsekwencjami. Przyczynił się do zatwierdzenia przez ówczesne Ministerstwo Oświaty programu nauczania w tzw. klasach językowych (w innych liceach język angielski, niemiecki). Prowadzony eksperyment pozwolił przystąpić liceum do szkół stowarzyszonych w UNESCO, co umożliwiło uczniom wyjazdy na obozy wakacyjne, prowadzone przez francuskich instruktorów (fr. moniteurs). Od 1970 r. w szkole przebywał corocznie "profesor wizytujący" z Francji, prowadzący - oprócz zajęć z języka francuskiego - również ogólnodostępne zajęcia pozalekcyjne z zakresu geografii i historii Francji oraz francuskiej kultury i sztuki. Efekty nauczania dały szybko o sobie znać licznymi laureatami i finalistami Olimpiady Literatury i Języka Francuskiego, laureatami Europejskich Konkursów Języka Francuskiego, Ogólnopolskich Konkursów Poezji i Prozy Francuskiej. Inną korzyścią, a także atrakcją dla uczniów były organizowane od 1976 r. wyjazdy do zaprzyjaźnionych liceów we Francji czy wymiana młodzieży.

Na języku francuskim nie kończyły się sukcesy i próby poszukiwań własnego oblicza. Przykładem eksperymentu było w latach 1977-79 prowadzenie klas VI-VIII dla najzdolniejszych uczniów o zainteresowaniach językowych. Niestety, szczupłość pomieszczeń szkoły i niechęć dyrektorów szkół podstawowych do oddawania najzdolniejszych dzieci, zakończyła ciekawie zapowiadający się eksperyment (wszyscy uczniowie tych klas kończyli liceum z bardzo dobrymi wynikami).

Od 1980 r. I LO im. M. Kopernika jest szkołą ćwiczeń dla Uniwersytetu Śląskiego. Wieloletnia współpraca z pracownikami dydaktyki Uniwersytetu Śląskiego zaowocowała korzystną wymianą doświadczeń w zakresie metodyki nauczania matematyki, biologii, języka polskiego, fizyki, języka angielskiego, geografii. Szkoła stale współpracuje z filologią polską i fizyką oraz jest miejscem praktyk studentów tego kierunku. Przez wiele lat romaniści z “Kopernika” prowadzili lekcje otwarte lub zajęcia dla kolegów romanistów z innych liceów (w ramach “klubu nauczycieli języka francuskiego” zorganizowanego przez TPPF) oraz wielu delegacji francuskich poszukujących kontaktów z polska szkołą.

W 1990 r. wspólnie z MEN i Ambasadą Francji uruchomiony został eksperyment klas dwujęzycznych, który zakończył się pierwszą maturą francuską w roku 1996 i uzyskaniem przez uczniów certyfikatów potwierdzających bardzo dobrą znajomość języka francuskiego i dających możliwość podjęcia studiów bez egzaminów w obszarze frankofońskim całego świata.

Liceum Kopernika nawiązało do swych korzeni i w roku szkolnym 1993/94 otwarto klasę matematyczno-przyrodniczą w oparciu o autorskie programy z biologii, geografii, matematyki, fizyki i chemii, w których uwzględnia się dużą korelację między przedmiotami a także ich szczególną rolę w rozwoju wiedzy i kultury współczesnej. Od roku szkolnego 1997/98 w szkole funkcjonuje również klasa dziennikarska.

Kolejna reforma oświaty spowodowała w 1999 r. przekształcenie szkoły w Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 1 im. M. Kopernika, w skład którego weszło I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika oraz Gimnazjum nr 24 z językiem nauczania francuskim. Gimnazjum Dwujęzyczne o 3-letnim cyklu kształcenia, prowadzi nauczanie w języku polskim i francuskim.

Rok szkolny 2002/2003 przyniósł kolejne zmiany. Uczniowie podjęli naukę w trzyletnim Liceum Ogólnokształcącym im. M. Kopernika.

Kalendarium[edytuj | edytuj kod]

  • 1922 - Powstaje Wyższa Szkoła Realna, prowadzona i finansowana przez magistrat miasta Katowice. Szkoła mieści się w budynku przy ulicy Jagiellońskiej i Lompy (obecnie Wydział Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Śląskiego).
  • 1924 - Szkoła otrzymuje nazwę "Miejskie Gimnazjum Matematyczno-Przyrodnicze".
  • 1927 - Szkoła otrzymuje patrona zgodnie z profilem kształcenia i nosi teraz nazwę Miejskie Gimnazjum Matematyczno - Przyrodnicze im. Mikołaja Kopernika.
  • 1932 - Szkoła zostaje przekształcona w „Miejskie Gimnazjum i Liceum Męskie im. Mikołaja Kopernika”.
  • 1948 - Szkoła traci swój matematyczno-przyrodniczy charakter i staje się "Szkołą Ogólnokształcącą Stopnia Podstawowego i Licealnego im. Mikołaja Kopernika" czyli tzw. „jedenastolatką”.
  • 1950 - Z polecenia lokalnych władz szkoła zostaje przeniesiona do gmachu przy ulicy Wita Stwosza (obecnie budynek Śląskiego Seminarium Duchownego).
  • 1951 - Niewystarczająca dla potrzeb szkoły liczba pomieszczeń w nowym budynku skłania władze do podjęcia decyzji o oddzieleniu szkoły podstawowej. Szkoła staje się I Liceum Ogólnokształcącym im. Mikołaja Kopernika.
  • 1963 - Z inicjatywy prof. Izabeli Markiewicz zostaje podjęty eksperyment pedagogiczny polegający na nauczaniu języka francuskiego w poszerzonym wymiarze godzin.
  • 1966 - Szkoła przeprowadza się do nowego obiektu przy ul. Sienkiewicza 74.
  • 1976 - Uczniowie po raz pierwszy wyjeżdżają do zaprzyjaźnionego liceum imienia Alberta Einsteina w Sainte-Geneviève-des-Bois zapoczątkowując wieloletnią tradycję wymian młodzieżowych.
  • 1990 - Szkoła, jako jedna z pięciu w Polsce otrzymuje propozycję od Ambasady Francji i MEN uruchomienia klas dwujęzycznych. Nauczyciele przedmiotów podejmują intensywną naukę języka francuskiego pod kierunkiem lektorów francuskich i polskich romanistów.
  • 1991/92 - Zostaje otwarta klasa wstępna dwujęzyczna o pięcioletnim cyklu kształcenia. Przedmioty wykładane dwujęzycznie to matematyka, fizyka, chemia, biologia, geografia i historia.
  • 1993/94 - Zostaje otwarta klasa matematyczno-przyrodnicza, w której nauka odbywa się w oparciu o zmodyfikowane programy nauczania nawiązujące do przedwojennej tradycji kształcenia tego liceum.
  • 1995/96 - Młodzież po raz pierwszy przystępuje do matury dwujęzycznej. Wszyscy absolwenci otrzymują certyfikaty wydane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Francji potwierdzające znajomość języka francuskiego.
  • 1998 - Zostaje otwarta klasa ogólna ze specjalnością dziennikarską.
  • 1999 - Rozpoczyna działalność dwujęzyczne gimnazjum z językiem nauczania francuskim. Od tego roku szkoła staje się Zespołem Szkół Ogólnokształcących im. Mikołaja Kopernika.
  • 2002 - Zgodnie z założeniami reformy edukacji czteroletnie liceum ogólnokształcące zostaje przekształcone w liceum trzyletnie z dwiema klasami dwujęzycznymi, klasą „dziennikarską” z rozszerzonym programem z języka polskiego, historii oraz wiedzy o społeczeństwie i klasą „matematyczno-przyrodniczą” z rozszerzonym programem nauczania z matematyki, biologii, chemii i fizyki.

Budynki szkoły[4][edytuj | edytuj kod]

Pierwszy budynek I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Katowicach

Pierwszym, macierzystym budynkiem szkoły był gmach na rogu ul. Jagiellońskiej i Lompy. Okazały – trzypiętrowy budynek z podwórkiem i boiskiem, dwoma wejściami (główne od ul. Jagiellońskiej i boczne od ul. Dąbrowskiego), ogródkiem szkolnym, aulą, salą gimnastyczną, gabinetami przedmiotowymi i obszernym podpiwniczeniem, z mieszkaniem służbowym dla woźnego i własną kotłownią. Wydarzenia wojenne nie oszczędziły szkoły – gabinety przedmiotowe, zbiory biblioteczne, wyposażenie sali gimnastycznej uległy kompletnej dewastacji. Rok szkolny 1945/1946 upływał pod znakiem ciągłej troski o zdobycie elementarnego wyposażenia klas szkolnych, oszklenie gmachu, ogrzanie – a co najistotniejsze – zdobycie polskich podręczników i lektur dla nowego pokolenia uczniów. Gdy w trudnych latach powojennych dyrekcji i gronu pedagogicznemu wraz z rodzicami udało się uporać z trudnościami, władze partyjne i oświatowe zdecydowały przenieść szkołę.

W grudniu 1950 r. nastąpiła przeprowadzka do nowych pomieszczeń przy ul. Wita Stwosza 17, budynku będącego formalnie własnością kurii biskupiej, którego budowę rozpoczęto przed wojną z myślą o umieszczeniu w nim zespołu szkół katolickich. Budynek liceum przy ulicy Jagiellońskiej został zajęty przez Liceum Pedagogiczne, które zostało wkrótce przekształcone na Studium Nauczycielskie. Po jego likwidacji budynek ten przejął Uniwersytet ŚląskiWydział Nauk o Ziemi, użytkujący go do dnia dzisiejszego. Obecnie mieści się w nim Wydział Biologii i Ochrony Środowiska. Warunki pracy przy ul. Wita Stwosza były trudne. W budynku mieściło się pięć szkół różnego typu (m. in. Prywatne Gimnazjum im. Św. Jacka, Liceum Sztuk Plastycznych, podstawowa i średnia szkoła muzyczna oraz Szkoła Podstawowa nr 37) oraz kilka innych instytucji. "Kopernik" otrzymał tylko 8 sal lekcyjnych, co było niewystarczające na potrzeby szkoły w tamtym czasie. Niezwykle cennym pomieszczeniem była natomiast duża aula z dobrze wyposażoną sceną, w której pierwsze kroki stawiał znany później teatr szkolny "Kopernika".

Perspektywa poprawy warunków pojawiła się po 1960 r. kiedy to z okazji obchodów Tysiąclecia Państwa Polskiego rozpoczęto projekt "Tysiąc szkół na Tysiąclecie”. W jego ramach zaprojektowano i zbudowano budynek, w którym mieści się dziś „Kopernik”. 4 lutego 1966 r. nastąpiło uroczyste otwarcie pierwszego „Liceum Tysiąclecia” w Polsce i przeprowadzono szkołę ulicę Sienkiewicza 74. Szkoła była w znacznej części wybudowana w ramach tzw. „czynów społecznych”, czyli obowiązkowej bezpłatnej pracy społeczeństwa. Fundatorem szkoły była Milicja Obywatelska, stąd liczny udział milicjantów w pracach budowlanych. „Kopernik” był siódmą Tysiąclatką w Katowicach, a 1111 w kraju.

Szkoła w momencie oddania do użytku była nowoczesna i funkcjonalna. Składała się z trzykondygnacyjnej części dydaktycznej z pracowniami przedmiotowymi (pracownia fizyczna, chemiczna, biologiczna), połączonej przewiązką (tutaj mieściła się biblioteka i pokój nauczycielski) z częścią administracyjną, świetlicą, kuchnią oraz salą gimnastyczną z zapleczem i pracownią techniczną. Posiadała własną kotłownię, a także mały budynek z trzema mieszkaniami służbowymi. Wokół szkoły pozostawiono dużo miejsca na ewentualną rozbudowę i tereny sportowe. Z czasem dobudowano dla potrzeb szkoły garaże (ze względu na posiadane samochody i motocykle do prowadzenia kursów jazdy), przebudowano (1977) kotłownię na wymiennikownię ciepła podłączoną do sieci miejskiej, a w 1979 roku odnowiono i przebudowano boiska sportowe. Oprócz "Kopernika" przez szereg lat mieściło się w nim również Liceum Pielęgniarskie, którego uczennice w godzinach dopołudniowych odbywały praktyki w szpitalach, a zajęcia lekcyjne miały w godzinach popołudniowych.

W następnych dziesięcioleciach w szkole zaszły kolejne zmiany: powstała siłownia; harcówka i zaplecze techniczne zostały przerobione na sale lekcyjne (sale nr 33,29,28); w czytelni otwarto centrum multimedialne z dostępem do Internetu; szkoła otrzymała także dwa tartanowe boiska. Szkoła jest sukcesywnie remontowana i wyposażana w nowoczesny sprzęt: komputery, rzutniki multimedialne, tablice interaktywne. Posiada także skomputeryzowaną księgowość, sekretariat i bibliotekę. Od 2012 r. funkcjonuje w „Koperniku” dziennik elektroniczny.

Dwujęzyczność[5][edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 1990 r. Ministerstwo Edukacji Narodowej przedstawiło dyrekcji I LO, Teresie Wierzbickiej i Zofii Czech propozycję Ambasady Francji, aby utworzyć w szkole klasę dwujęzyczną z językiem nauczania francuskim. Dwa licea w Warszawie oraz licea w Krakowie i Poznaniu także podjęły się tego zadania. Przedstawiciele szkół wyjechali na Węgry, żeby zapoznać się z systemem nauczania panującym w tamtejszych liceach dwujęzycznych.

W 1991 r. miał miejsce pierwszy w dziejach "Kopernika", mającej długoletnie doświadczenia w nauczaniu języka francuskiego w programie rozszerzonym, nabór do klas "bilingues" (fr. dwujęzyczny). Zainteresowanie klasą dwujęzyczną było bardzo duże, o jedno miejsce ubiegało się siedem osób. Test badający predyspozycje do nauki języka, który obejmował umiejętność definiowania pojęć abstrakcyjnych, logicznego myślenia i tzw. słuch językowy, wyeliminował dwustu chętnych. Nauczyciele Zofia Czech (matematyka), Iwona Kwapiszewska (geografia), Marek Goszczyński (fizyka), Aleksander Szydło (chemia), Irmina Kuśnierz (biologia) i Witold Terlecki (historia) przeszli intensywny kurs języka francuskiego i wyjechali na czteromiesięczny staż do Francji, dzięki czemu już od września 1992 r. prowadzili lekcje dwujęzycznie: po polsku i po francusku. Wspomagali ich francuscy nauczyciele. Brakowało jednak podręczników, nauczyciele I LO napisali więc podręczniki w języku francuskim do matematyki (Zofia Czech) i chemii (Aleksander Szydło). Czteroletni program licealny poprzedzony był edukacją w klasie zerowej, w której uczniowie tygodniowo odbywali 18 lekcji języka francuskiego, 2 lekcje języka polskiego i historii sztuki, godzinę matematyki, historii, religii, natomiast biologia, geografia, chemia i fizyka nauczane były w wymiarze jednogodzinnym raz na dwa tygodnie.

W 1994 r. utworzona została polsko-francuska komisja maturalna, której przewodził Pierre Alain, attaché linguistique Ambasady Francji w Polsce. Komisja ta, w skład której weszła nauczycielka języka francuskiego Małgorzata Poprawska, będąca również koordynatorem sekcji dwujęzycznej, ustaliła wymagania egzaminu maturalnego z języka francuskiego i warunki uzyskania certyfikatu wystawianego przez Ambasadę Francji, potwierdzającego biegłą znajomość języka. Egzamin ten był wzorowany na ówczesnej maturze francuskiej „baccalauréat” i w części pisemnej zawierał analizę tekstu argumentacyjnego, streszczenie „résumé” i rozprawkę logiczną „discussion”, a w części ustnej analizę tekstu literackiego „lecture méthodique’. Były to techniki całkowicie nowe dla młodzieży, a także dla nauczycieli. Sytuacja wymagała więc wprowadzenia przez francuską nauczycielkę Sylviane Fourmont i Małgorzatę Poprawską zupełnie nowych metod nauczania. W maju 1996 r., cały cykl nauczania zakończyła pierwsza klasa dwujęzyczna. Wszyscy jej absolwenci otrzymali z rąk pana Pierre’a Alain certyfikat Ambasady Francji potwierdzający biegłą znajomość języka francuskiego. Sukces ten, tak, jak i kolejne był wynikiem ogromnego wysiłku młodzieży oraz nauczycieli przedmiotów i romanistów, do których dołączył, po wyjeździe Sylviane Fourmont we wrześniu 1996 r., francuski nauczyciel Jean-Claude Hauptmann.

Praca sekcji dwujęzycznej została dwukrotnie uhonorowana przez stronę francuską. Z rąk konsula Republiki Francuskiej odznaczenie Kawalera Orderu Palm Akademickich otrzymały dyrektor Teresa Wierzbicka w roku 2001 i romanistka Małgorzata Poprawska w roku 2005.

W roku 1999 Kopernik przekształcił się w Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 1, w skład którego weszło Gimnazjum nr 24 z Językiem Nauczania Francuskim. Od roku 2002/2003 uczniowie tych klas mogą kontynuować naukę w I Liceum Ogólnokształcącym z Oddziałami Dwujęzycznymi. Obecnie cykl dwujęzyczny w tej szkole trwa 6 lat: 3 lata gimnazjum i 3 lata liceum, z 6 godzinami nauki języka francuskiego w każdej klasie. Nauka odbywa się w grupach 15-18 osobowych. O przyjęciu do pierwszej klasy dwujęzycznej w gimnazjum decyduje test predyspozycji językowych, przygotowany przez pracowników naukowych Instytutu Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego, sprawdzający pamięć wzrokową i słuchową oraz umiejętność logicznego myślenia kandydata. Pozytywne zaliczenie tego testu jest jedynym kryterium przyjęcia ucznia do klasy pierwszej dwujęzycznego gimnazjum. Nie jest wymagana znajomość języka francuskiego.

Zgodnie z obowiązującym prawem, sekcja dwujęzyczna może powstać, jeżeli przynajmniej dwa przedmioty niejęzykowe są wykładane dwujęzycznie. Wszystkie przedmioty niejęzykowe mogą być wykładane dwujęzycznie (z wyjątkiem historii Polski i geografii Polski), ale egzamin maturalny na poziomie dwujęzycznym można zdawać jedynie z matematyki, fizyki, chemii, biologii, geografii i historii.

W Gimnazjum nr 24 w Katowicach od drugiej klasy nauczana dwujęzycznie jest matematyka, od klasy trzeciej gimnazjum – historia. Na poziomie liceum od klasy 1: matematyka, historia, biologia i chemia. Nauczanie przedmiotów niejęzykowych odbywa się według obowiązującej podstawy programowej każdego przedmiotu. W klasach gimnazjalnych język francuski wykładany jest jako język obcy: uczeń opanowuje podstawowe kompetencje, tzn. rozumienie ze słuchu, rozumienie tekstu pisanego, wypowiedź pisemną i wypowiedź ustną, jak również zasady gramatyki i składni. Aby uczeń mógł kontynuować naukę w liceum dwujęzycznym, powinien zdać pisemny egzamin zewnętrzny na poziomie rozszerzonym, przygotowywany przez Centralną Komisję Egzaminacyjną albo pisemny egzamin końcowy dla gimnazjum dwujęzycznego, koordynowany przez Ambasadę Francji w Polsce. Wszyscy uczniowie są także zobowiązani do zdania egzaminu ustnego z tego języka. W liceum w klasie dwujęzycznej mogą więc kontynuować naukę uczniowie, którzy spełnili powyższe warunki.

W klasach licealnych uczniowie poznają język francuski jako język ojczysty. Oznacza to, że od klasy pierwszej liceum na lekcjach tego języka stosuje się te same techniki pracy, co w szkołach francuskich: analizę wszystkich typów tekstu, w tym argumentacyjnego, tworzenie tekstu polemicznego, analizę tekstu literackiego oraz ćwiczenie umiejętności rozumienia debat, dyskusji, prowadzonych przez rodzimych użytkowników języka. Jest to ostatni etap nauczania, przygotowujący uczniów do egzaminu maturalnego. Absolwent, który zdał egzamin maturalny na poziomie dwujęzycznym, uzyskuje obecnie następujące dyplomy: polski dyplom matury dwujęzycznej oraz certyfikat znajomości języka francuskiego na druku Ministerstwa Spraw Zagranicznych Francji, podpisany przez Ambasadora Francji w Polsce. W Polsce istnieją obecnie 33 sekcje dwujęzyczne w 21 gimnazjach i 13 liceach.

Klasa matematyczno-przyrodnicza[edytuj | edytuj kod]

Klasę matematyczno-przyrodniczą otworzono w roku szkolnym 1993/1994, nawiązując w ten sposób do przedwojennego profilu kształcenia szkoły[6]. W tej klasie każdy uczeń, w zależności od swoich zainteresowań, wybiera wersję rozszerzoną programu z następujących przedmiotów: matematyki, fizyki, chemii (co daje mu możliwość kontynuowania nauki na studiach politechnicznych, ekonomicznych lub pokrewnych) lub biologii, fizyki, chemii, których realizacja daje możliwość podjęcia studiów medycznych, farmaceutycznych, przyrodniczych. Językiem obowiązkowym jest język angielski oraz do wyboru język niemiecki, francuski lub rosyjski[6]. Uczniowie tych klas mogą dodatkowo rozwijać swoje zainteresowania w kołach przedmiotowych z matematyki, biologii i chemii, uczestnicząc w warsztatach ekologicznych i obozach matematycznych oraz różnorodnych projektach:

  • Xperimania[7] - międzynarodowy projekt prowadzony w językach obcych, który dotyczy chemii i fizyki[8]
  • Partnerzy w nauce[9] - unijny projekt, który przygotowywany jest razem z Uniwersytetem Śląskim i ma na celu zaciekawić uczniów naukami ścisłymi[10]
  • Masterteam[11] - konkurs zadań logicznych w języku angielskim[12]
  • Dni Nauki - organizowane we współpracy z placówkami naukowymi, badawczymi, a także zakładami przemysłowymi mają na celu propagowanie zagadnień obejmujących zakresem nauki ścisłe- ze szczególnym uwzględnieniem praktycznego zastosowania tej wiedzy[13]

Klasa dziennikarska[edytuj | edytuj kod]

Klasy dziennikarskie powstały z inicjatywy nauczycielki języka polskiego Małgorzaty Kidybińskiej w roku szkolnym 1997/1998. Program nauczania w zakresie „dziennikarstwa” dzieli się na trzy działy tematyczne: Słowo, Obraz, Dźwięk. Realizując te działy uczniowie przygotowują prezentacje, spotkania, analizują teksty prasowe, tworzą audycje radiowe oraz materiały audiowizualne, redagują biuletyn „Inspiracje”, gazetę „Kaczka Dziennikarska” oraz własne gazety z warsztatów dziennikarskich[14]. Organizują również Tydzień Kultury Śląska, cykliczną imprezę o charakterze proregionalnym, mającą przybliżyć kulturę i tradycje Śląska. Młodzież uczestniczy w warsztatach, prezentacjach, degustacji śląskich potraw, wystawach strojów regionalnych, wykładach, spotkaniach poruszających śląską problematykę i występach artystycznych. Zapraszane są wybitne postacie regionu, orkiestry, zespoły i kapele muzyczne[15]. W klasach dziennikarskich realizowane są rozszerzenia z: języka polskiego z elementami dziennikarstwa, historii, wiedzy o społeczeństwie lub geografii[16].

Dyrektorzy[edytuj | edytuj kod]

Od początku istnienia szkoły funkcję dyrektora pełniło 12 nauczycieli[17]:

Nauczyciele[edytuj | edytuj kod]

Absolwenci[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Dr Feliks Steuer, dyrektor szkoły (wtedy Miejskie Gimnazjum Matematyczno-Przyrodnicze) w latach 1925-1939, a także od 1 marca 1946 do 30 września 1946[18], to ceniony badacz mowy górnośląskiej, jego pisownia języka śląskiego używana jest m.in. na Śląskiej Wikipedii[19].

23 marca 2007 szkołę odwiedził Blaze Bayley (były wokalista Iron Maiden) wraz ze swoim zespołem BLAZE.

23 października 2007 szkołę odwiedził Józef Skrzek, aby dać koncert pt. Koncert o Ziemi[20].

ZSO im. Kopernika co roku przygotowuje koncert charytatywny, na którym zbierane są pieniądze, co roku na inny cel, na przykład na Hospicjum Cordis wtedy znajdujące się w Mysłowicach[21] albo na jedenastoletniego chłopca z wadą serca[22].

Dzięki tej szkole imieniem Marii Göppert-Mayer nazwana została ulica w Katowicach[23].

W szkole od kilkunastu lat wychowania fizycznego naucza Robert Serzysko, były reprezentant Polski w rugby.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]