Magdalena Rigamonti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Magdalena Rigamonti
Ilustracja
Magdalena Rigamonti (2022)
Imię i nazwisko urodzenia

Magdalena Łukaszewicz

Data urodzenia

22 czerwca 1975

Zawód, zajęcie

dziennikarka, autorka książek, krytyczka teatralna

Pracodawca

Onet.pl

Małżeństwo

Maksymilian Rigamonti[1]

Magdalena Rigamonti z domu Łukaszewicz (ur. 22 czerwca[2] 1975[3]) – polska dziennikarka prasowa, radiowa i autorka książek. Związana na stałe z portalem Onet.pl[4]. Wcześniej pracowała m.in. w gazetach „Dzienniku Gazecie Prawnej[5], i „Polska The Times”, w tygodnikach „Newsweek Polska” i „Wprost” oraz w radiach Tok FM[6] i Polskim Radio 24. Członkini rady Press Club Polska[7].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Była zatrudniona w tygodniku „Wprost”[8]. 10 czerwca 2016 zwolniono ją z pracy w stacji Polskie Radio 24. Została dziennikarką „Dziennika Gazety Prawnej”[9]. Od września 2022 jest dziennikarką portalu Onet.pl.[10]

W 2014 została laureatką nagrody MediaTory w kategorii detonaTOR![11]. W 2016 uzyskała Nagrodę Grand Press w kategorii „wywiad” za wywiad „Zasady są jasne: wygrała ta partia i morda w kubeł” (przeprowadzony z Marcinem Wolskim)[12]. W 2017 przyznano jej Nagrodę im. Dariusza Fikusa[13]. Pisywała także jako krytyczka teatralna[14][15][16][17].

W 2018 roku książka Echo, opublikowana przez Magdalenę i Maksymiliana Rigamonti, wygrała w konkursie Pictures of the Year International w kategorii Photography Book of the Year[18].

W lutym 2023 roku ukraińska reżyserka Svitlana Oleshko dokonała adaptacji i wystawiła w Teatrze Polskim w Warszawie performatywne czytanie książki „Niewygodni”.[19]

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Wprost" traci Magdalenę i Maksymiliana Rigamontich - "warunki były upokarzające". Press.pl, 2015-03-31. [dostęp 2022-08-04].
  2. Magdalena Elżbieta Rigamonti | Dane z KRS | Rejestr.io, rejestr.io [dostęp 2022-01-03].
  3. „Śmierć warta zachodu” – press kit. dorastajznami.org. [dostęp 2022-09-18].
  4. Magdalena Rigamonti - Wiadomości, wiadomosci.onet.pl [dostęp 2023-01-21].
  5. Magdalena Rigamonti - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca, www.gazetaprawna.pl [dostęp 2022-04-15].
  6. Magdalena Rigamonti - podcasty - Radio TOK FM, TOK FM [dostęp 2022-04-15] (pol.).
  7. Press Club Polska, Rada klubu, Press Club Polska [dostęp 2022-04-15] (pol.).
  8. Laureaci 2014. mediatory.pl. [dostęp 2017-12-17].
  9. Polskie Radio 24 rozstaje się z Magdaleną Rigamonti. Przez wywiady z Zimochem czy zmianę ramówki?. wirtualnemedia.pl, 10 czerwca 2016. [dostęp 2017-12-17].
  10. Magdalena Rigamonti dołącza do redakcji Onetu, Onet Wiadomości, 30 sierpnia 2022 [dostęp 2023-01-21] (pol.).
  11. MediaTory: Magdalena Rigamonti wygrywa w kategorii detonaTOR!, Wprost, 29 listopada 2014 [dostęp 2022-04-15] (pol.).
  12. Grand Press 2016. Magdalena Rigamonti przeprowadziła najlepszy wywiad. press.pl, 13 grudnia 2016. [dostęp 2017-12-17].
  13. Magdalena Rigamonti laureatką Nagrody im. Fikusa. Dziennikarze "Wyborczej" z Nagrodą Dziennikarstwa Ekonomicznego. wyborcza.pl, 19 września 2017. [dostęp 2017-12-17].
  14. Magdalena Łukaszewicz, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (krytycy). [online] [dostęp 2020-11-28].
  15. Magdalena Łukaszewicz, Nie ma żadnej rewolucji, Teatr w Polsce - polski wortal teatralny, 8 marca 2007 [dostęp 2020-11-28].
  16. Magdalena Łukaszewicz-Rigamonti, Horror Polonia, Teatr w Polsce - polski wortal teatralny, 8 listopada 2005 [dostęp 2020-11-28].
  17. Magdalena Łukaszewicz-Rigamonti, Bohosiewicz to nowa gwiazda polskiego kina, Teatr w Polsce - polski wortal teatralny, 11 stycznia 2008 [dostęp 2020-11-28].
  18. Pictures of the Year | 76th Annual Competition | Reportage Division | Photography Book of the Year, www.poy.org [dostęp 2022-04-15].
  19. Teatr Polski, LEKCJA HISTORII W TEATRZE: "Niewygodni" Magdaleny Rigamonti, 14 marca 2023.