Magdalena Rigamonti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Magdalena Rigamonti
Zawód dziennikarka

Magdalena Rigamonti – polska dziennikarka prasowa i radiowa związana m.in. z tygodnikiem „Wprost”, stacją Program IV Polskie Radio 24 i „Dziennikiem Gazeta Prawna”. Jest laureatką nagród dziennikarskich.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Była zatrudniona w tygodniku „Wprost”[1]. 10 czerwca 2016 zwolniono ją z pracy w stacji Polskie Radio 24. Została dziennikarką „Dziennika Gazety Prawnej”[2].

W 2016 uzyskała Nagrodę Grand Press w kategorii "wywiad" za wywiad „Zasady są jasne: wygrała ta partia i morda w kubeł” (przeprowadzony z Marcinem Wolskim)[3]. W 2017 przyznano jej Nagrodę im. Dariusza Fikusa[4].

Opublikowała kilka książek: Bez strachu. Jak umiera człowiek (współautor: Adam Ragiel), Dom Wydawniczy PWN, Warszawa 2015; Straty. Żołnierze z Afganistanu (współautor: Maksymilian Rigamonti), Dom Wydawniczy PWN, Warszawa 2015; Zatrzymać czas. Sekrety medycyny estetycznej (współautor: Krzysztof Gojdź), Edipresse, Warszawa 2015.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Laureaci 2014. mediatory.pl. [dostęp 2017-12-17].
  2. Polskie Radio 24 rozstaje się z Magdaleną Rigamonti. Przez wywiady z Zimochem czy zmianę ramówki?. wirtualnemedia.pl, 10 czerwca 2016. [dostęp 2017-12-17].
  3. Grand Press 2016. Magdalena Rigamonti przeprowadziła najlepszy wywiad. press.pl, 13 grudnia 2016. [dostęp 2017-12-17].
  4. Magdalena Rigamonti laureatką Nagrody im. Fikusa. Dziennikarze "Wyborczej" z Nagrodą Dziennikarstwa Ekonomicznego. wyborcza.pl, 19 września 2017. [dostęp 2017-12-17].