Maja (mitologia grecka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: inne postacie o imieniu „Maja”.
Maja
Μαῖα
nimfa (jedna z Plejad)
Ilustracja
Hermes ze swoją matką Mają, malowidło na attyckiej amforze czerwonofigurowej, ok. 500 p.n.e., Staatliche Antikensammlungen, Monachium
Występowanie mitologia grecka
Rodzina
Ojciec Atlas
Matka Plejone lub Ajtra
Rodzeństwo Alkione,
Elektra,
Kelajno,
Merope,
Sterope,
Tajgete,
Hiady,
Hyas
Dzieci Hermes
William-Adolphe Bouguereau: L'Etoile Perdue (Zaginiona gwiazda), 1884, prywatna kolekcja

Maja (gr. Μαῖα Maia, łac. Maea, Maia) – w mitologii greckiej nimfa góry Kyllene w Arkadii, najstarsza z siedmiu Plejad[1][2].

Uchodziła za córkę tytana Atlasa i Okeanidy Plejone (lub Okeanidy Ajtry; według jednego przekazu Sterope)[1][3]. Była siostrą Alkione, Elektry, Kelajno, Merope, Sterope, Tajgete, a także Hiad i Hyasa[4][5].

Ze swoim kochankiem, bogiem Zeusem, miała syna Hermesa, boskiego posłańca[1][2]. Opiekowała się Arkasem po śmierci Kallisto[1].

Mityczna Maja jest identyfikowana z gwiazdą Mają w Plejadach, w gwiazdozbiorze Byka[2][6][7]. Na niebie sąsiaduje z Hiadami (gromadą otwartą gwiazd w gwiazdozbiorze Byka) i konstelacją Oriona, które są z nią mitologicznie powiązane.

Zobacz też[edytuj]

  • Maja – imię żeńskie

Przypisy

  1. a b c d Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 217. ISBN 83-04-04673-3.
  2. a b c Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 265. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
  3. Pierre Grimal, op.cit., s. 292. ISBN 83-04-04673-3.
  4. Pierre Grimal, op.cit., s. 148. ISBN 83-04-04673-3.
  5. Vojtech Zamarovský, op.cit., s. 364. ISBN 80-8046-098-1.
  6. Anton Hajduk, Ján Štohl (red.): Encyklopédia astronómie. Bratislava: Obzor, 1987, s. 355. (słow.)
  7. Carlos Parada: Constellations and Stars (ang.). maicar.com. [dostęp 2011-08-04].

Bibliografia[edytuj]

  1. Aaron J. Atsma: Maia (ang.). theoi.com. [dostęp 2011-06-26].
  2. Marie Benediktová, Petra Písařová: Hvězdy – Názvosloví – Starověké Plejády jako nebeské sedmero (cz.). astronomia.zcu.cz. [dostęp 2011-06-26].
  3. Maia (ang.). mythindex.com. [dostęp 2011-06-26].
  4. Hezjod: Narodziny bogów (Theogonia); Prace i dni; Tarcza. Warszawa: Prószyński i S-ka, 1999. ISBN 83-7255-040-9.
  5. Władysław Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury. Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003, s. 984. ISBN 83-7399-022-4.
  6. Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 597. ISBN 83-01-03529-3.
  7. Carlos Parada: Pleiades (ang.). maicar.com. [dostęp 2011-06-26].
  8. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987. ISBN 83-04-01069-0.
  9. Oskar Seyffert: Dictionary of Classical Antiquities, 1894, s. 372: Maia (ang.). ancientlibrary.com. [dostęp 2011-06-26].
  10. William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Maia (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-01].
  11. Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Maia (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-01].