Malarstwo religijne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rogier van der Weyden, Ołtarz Miraflores (ok. 1435)
Jan van Eyck, Tryptyk z Madonną tronującą w kościele (ok. 1437)
Hugo van der Goes, Tryptyk Portinarich (1473-1477)
Jacopo Tintoretto, Ostatnia Wieczerza (1594)
El Greco, Wniebowzięcie Maryi (1577-1579)
Caravaggio, Ukrzyżowanie św. Piotra (1601)
Peter Paul Rubens, Zdjęcie z krzyża (1611-14)

Malarstwo religijne – przedstawienia Boga Ojca, Trójcy Świętej i aniołów, epizodów ze Starego i Nowego Testamentu, scen z życia Matki Boskiej, wizerunków świętych i błogosławionych oraz wydarzeń z historii i życia Kościoła (chrystianizacja Europy, mnisi, życie liturgiczne, rok kościelny i jego święta, sakramenty, modlitwa i medytacja itp.)

Typy przedstawień[edytuj | edytuj kod]

Formy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Funkcje[edytuj | edytuj kod]

  • lekcja wiary dla ludzi niepiśmiennych (błędnie utożsamiana z funkcją kodeksów tzw. Biblii pauperum)[1],[2]
  • wizualne przypomnienie tajemnicy Wcielenia i dokonań świętych,
  • zachęta do pobożności.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]