Mandryl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mandryl
Mandrillus[1]
Ritgen, 1824[2]
Przedstawiciel rodzaju – mandryl równikowy (M. leucophaeus)
Przedstawiciel rodzaju – mandryl równikowy (M. leucophaeus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Nadrząd łożyskowce
Rząd naczelne
Nadrodzina koczkodanowce
Rodzina koczkodanowate
Podrodzina koczkodany
Rodzaj mandryl
Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Mandryl[9] (Mandrillus) – rodzaj ssaka z rodziny koczkodanowate (Cercopithecidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na zalesionych terenach w Afryce Zachodniej[10].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa pochodzi od francuskiego słowa mandrill (od hiszpańskiego mandril) – „mandryl”[11].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Simia maimon Linnaeus, 1766; Simia mormon Alstromer, 1766 (= Simia sphinx Linnaeus, 1758)

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[9][10]:

Uwagi

  1. Francuskie papión (od hiszpańskiego papion) – „pawian”.
  2. a b Inny wariant pisowni nazwy Mandrillus.
  3. Epitet gatunkowy Simia mormon Alströmer, 1766 (greckie μορμών mormōn – „straszydło, goblin”.)
  4. Greckie χοίρος choíros – „świnia”; πίθηκος píthēkos – „małpa”.
  5. Od francuskiego słowa maimonet.

Przypisy

  1. Mandrillus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. F. A. M. F. v. Ritgen: Natürliche Eintheilung der Säugthiere. Gießen: E.G. Müller, 1824, s. 33. (niem.)
  3. P. L. S. Müller: Des Ritters Carl von Linné vollständiges Natursystem. Cz. 1: Von den säugenden Thieren. Nürnberg: Gabriel Nicolaus Raspe, 1773, s. 118. (niem.)
  4. J. J. O. Voigt: Quadrumana. W: G. Cuvier, J. J. O. Voigt: Das Thierreich, geordnet nach seiner Organisation. Cz. 1. Lipsk: F. A. Brockhaus, 1831, s. 88. (niem.)
  5. J. A. Wagner: Die Säugthiere in Abbildungen nach der Natur, mit Beschreibungen. Wyd. Supplementband. Cz. 1. Erlangen: Expedition des Schreber'schen säugthier- und des Esper'schen Schmetterlingswerkes, 1840, s. 164. (niem.)
  6. H. G. L. Reichenbach: Die vollständigste Naturgeschichte der Affen. Drezno i Lipsk: Expedition der vollstèandigsten Naturgeschichte, 1862, s. 162. (niem.)
  7. J. E. Gray: Catalogue of Monkeys, Lemurs, and Fruit-eating Bats in the collection of the British Museum. Londyn: The Trustees, 1870, s. 5, 35. (ang.)
  8. É. L. Trouessart: Catalogus mammalium tam viventium quam fossilium. Wyd. Quinquennale Supplementum. Berlin: R. Friedländer & Sohn, 1904, s. 21. (łac.)
  9. a b Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 48. ISBN 978-83-88147-15-9.
  10. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Mandrillus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-10-09]
  11. T. S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 398, seria: North American Fauna. (ang.)