Marcin Bosacki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marcin Bosacki
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

5 listopada 1970
Poznań

Ambasador RP w Kanadzie
Okres

od 2013
do 2016

Poprzednik

Zenon Kosiniak-Kamysz

Następca

Andrzej Kurnicki

Marcin Rafał Bosacki (ur. 5 listopada 1970 w Poznaniu[1]) – polski dziennikarz prasowy, publicysta i dyplomata, ambasador RP w Kanadzie (2013–2016), senator X kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego im. Generałowej Zamoyskiej i Heleny Modrzejewskiej w Poznaniu[2]. Pod koniec lat 80. był zaangażowany w działalność Szkolnych Kół Oporu Społecznego[1]. Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza[3]. Od 1990 był związany z „Gazetą Wyborczą”. Był reporterem oddziału poznańskiego i sekretarzem tamtejszej redakcji, następnie redaktorem działu zagranicznego, wiceszefem działu politycznego „GW”, a w latach 2000–2006 szefem działu zagranicznego tej gazety. W 2007 został stałym korespondentem w Stanach Zjednoczonych[4].

Jest współautorem tekstu Państwo Elektromis nagrodzonego przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich[5]. Opublikował książkę Podziemie w Cegielskim (NSZZ „Solidarność” ZPM H. Cegielski Poznań od 13 grudnia 1981 do 17 kwietnia 1989)[6].

We wrześniu 2010 objął funkcję rzecznika prasowego w Ministerstwie Spraw Zagranicznych[7][8]. We wrześniu 2013 został powołany na ambasadora RP w Kanadzie. 31 lipca 2016 zakończył misję[9]. Powrócił następnie do publicystyki. W 2019 był kandydatem Platformy Obywatelskiej do Parlamentu Europejskiego z listy Koalicji Europejskiej[2]. W tym samym roku z ramienia Koalicji Obywatelskiej został wybrany do Senatu X kadencji, otrzymując 213 492 głosy w okręgu nr 91[10]. Po wyborach wstąpił do PO. 28 września 2020 został wybrany na przewodniczącego klubu KO w Senacie[11]. W styczniu 2022 został wybrany przez Senat na przewodniczącego Komisji Nadzwyczajnej ds. wyjaśnienia przypadków nielegalnej inwigilacji, ich wpływu na proces wyborczy w Rzeczypospolitej Polskiej oraz reformy służb specjalnych[12][13].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Syn Zenona (dziennikarza) i Marii (nauczycielki). Jest kuzynem Bartosza Bosackiego i mężem dziennikarki Katarzyny Bosackiej, z którą ma czworo dzieci: Jana, Marię, Zofię i Franciszka[2]. Deklaruje biegłą znajomość języka angielskiego[14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Informacje w BIP IPN. [dostęp 2018-09-10].
  2. a b c Nota biograficzna na stronie Koalicji Europejskiej. [dostęp 2022-01-24].
  3. Marcin Bosacki. God Bless America. „W drodze”. Nr 9 (433), 2009. [dostęp 2022-01-24]. 
  4. Marcin Bosacki. wyborcza.pl. [dostęp 2018-09-10].
  5. Grzegorz Kopacz. Z prokuratora adwokat. „Press”. Nr 9, 2003. [dostęp 2022-02-04]. 
  6. Marcin Bosacki: Podziemie w Cegielskim (NSZZ „Solidarność” ZPM H. Cegielski Poznań od 13 grudnia 1981 do 17 kwietnia 1989). Poznań: Wydawnictwo Fundacji Humaniora, 1996. ISBN 83-7112-055-9.
  7. Informacja o wyniku naboru na ogłoszenie nr: BRP 24/2010. msz.gov.pl, 8 września 2010. [dostęp 2018-09-10].
  8. Rzecznik Prasowy. msz.gov.pl. [dostęp 2018-09-10].
  9. Marcin Bosacki 31 lipca odwołany z funkcji ambasadora RP w Kanadzie. onet.pl, 30 lipca 2016. [dostęp 2018-09-10].
  10. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-14].
  11. Marcin Bosacki nowym szefem senackiego klubu KO. gazetaprawna.pl, 28 września 2020. [dostęp 2020-09-28].
  12. Daria Kania: Senat: Marcin Bosacki (PO) przewodniczącym komisji nadzwyczajnej ds. Pegasusa. gazetaprawna.pl, 13 stycznia 2022. [dostęp 2022-06-30].
  13. W Senacie powstała Komisja Nadzwyczajna ds. inwigilacji. senat.gov.pl, 12 stycznia 2022. [dostęp 2022-06-30].
  14. Zapis przebiegu posiedzenia komisji. sejm.gov.pl, 30 sierpnia 2013. [dostęp 2022-02-04].