Marcin Zaremba (historyk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marcin Zaremba (ur. 25 sierpnia 1966 w Warszawie) – polski historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych, pracownik Instytutu Studiów Politycznych PAN, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Warszawskiego, badacz dziejów najnowszej historii Polski.

Marcin Zaremba

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem historii Uniwersytetu Warszawskiego (1992), gdzie obronił pracę magisterską Trzy paradygmaty nacjonalizmu. na przykładzie Łotwy, Estonii i Litwy w latach trzydziestych XX wieku pod kierunkiem Marcina Kuli oraz socjologii (1999). Doktoryzował się w 2000 na podstawie pracy Komunizm, legitymizacja, nacjonalizm. Nacjonalistyczna legitymizacja władzy politycznej w Polsce do 1980 r., której promotorem był również Marcin Kula. Praca ta została wydana jako Komunizm, legitymizacja, nacjonalizm. Nacjonalistyczna legitymizacja władzy politycznej w Polsce w 2001. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 2013 na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie dorobku naukowego oraz pracy Wielka Trwoga. Polska 1944–1947.

W 1991 został pracownikiem Instytutu Studiów Politycznych PAN. Został także zatrudniony w Instytucie Historii Uniwersytetu Warszawskiego, autorem wielu artykułów poświęconych najnowszej historii Polski, publikowanych przede wszystkim na łamach „Gazety Wyborczej” i „Polityki” oraz książek poświęconych najnowszej historii Polski, sekretarz jury Nagród Historycznych „Polityki”. Laureat nagrody im. Jerzego Turowicza (2015)[1].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • (redakcja) Marzec 1968. Trzydzieści lat później: materiały z konferencji zorganizowanej pod patronatem prezydenta m. stoł. Warszawy przez Instytut Historyczny UW, Instytut Studiów Politycznych PAN oraz Żydowski Instytut Historyczny przy współpracy Wydawnictwa Naukowego PWN na Uniwersytecie Warszawskim 6 i 7 marca 1998 r., t. 1: Referaty, pod red. Marcina Kuli, Piotra Osęki i Marcina Zaremby, Warszawa: PWN 1998.
  • Komunizm, legitymizacja, nacjonalizm: nacjonalistyczna legitymizacja władzy komunistycznej w Polsce, Warszawa: „Trio” – Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk 2001 (wyd. 2 – 2005).
  • (redakcja) PRL – trwanie i zmiana, pod red. nauk. Dariusza Stoli i Marcina Zaremby, Warszawa: Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego 2003.
  • Wielka trwoga: Polska 1944–1947: ludowa reakcja na kryzys, Kraków–Warszawa: Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak” – Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk 2012.

Wybory źródeł[edytuj | edytuj kod]

  • Dzień po dniu w raportach SB oraz Wydziału Organizacyjnego KC PZPR: aneks źródłowy, w oprac. Marcina Zaremby, Warszawa: PWN 1998.
  • Wizyta Jana Pawła II w Polsce 1979: dokumenty KC PZPR i MSW, wstęp i oprac. Andrzej Friszke i Marcin Zaremba, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN – Towarzystwo „Więź” 2005.
  • Rozmowy na Zawracie: taktyka walki z opozycją demokratyczną: październik 1976 – grudzień 1979, przedmowa i oprac. Andrzej Friszke, wybór Andrzej Friszke, Marcin Zaremba, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk 2008.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nagroda Turowicza dla Marcina Zaremby. jerzyturowicz.pl. [dostęp 2020-03-22]..

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]