Maria Kościałkowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Kościałkowska-Ballenstedt
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1922
Wilno
Data śmierci 11 sierpnia 2020
Zawód aktorka
Współmałżonek Janusz Ballenstedt
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Złoty Krzyż Zasługi Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej
Odznaka „Honoris Gratia” Zasłużony Działacz Kultury

Maria Kościałkowska-Ballenstedt (ur. 2 lutego 1922 w Wilnie, zm. 11 sierpnia 2020[1]) – polska aktorka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła tajne studia dramatyczne. Na scenie debiutowała 16 czerwca 1946 jako Józia w Damach i huzarach Aleksandra Fredry w reż. Stanisława Milskiego na scenie Teatru Ziemi Pomorskiej w Toruniu. W latach 1946–1947 była aktorką Teatru Śląskiego im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach. Następnie występowała w teatrach krakowskich: Dramatycznych (1947–1953), Starym (1954–1960), im. Juliusza Słowackiego (1961–1964), Muzycznym (1964) i ponownie Teatrze im. Juliusza Słowackiego (do 1991). W latach 1954–1999 wykładała w PWST w Krakowie, gdzie od 1989 była profesorem[2][3].

Pochodziła z arystokratycznej rodziny, była córką polityka Mariana Zyndram-Kościałkowskiego h. Syrokomla i jego pierwszej żony Anny z Krysińskich h. Leliwa[4]. Siostra Józefa Grudy (1916–1981), reżysera i dyrektora teatrów w Szczecinie[5]. Jej mężem był architekt Janusz Ballenstedt (1921–2005).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Warszawa. Nie żyje Maria Kościałkowska Ballenstedt. e-teatr.pl [dostęp 2020-08-21]
  2. Zmarła prof. Maria Kościałkowska. krakow.ast.krakow.pl, 21 sierpnia 2020. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-23)].
  3. Prof. przew. kwal. II Maria Kościałkowska, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2020-08-23].
  4. Maria Zyndram-Kościałkowska h. Syrokomla, Sejm-Wielki.pl [dostęp 2020-05-21].
  5. Józef Gruda – Encyklopedia Pomorza Zachodniego - pomeranica.pl, encyklopedia.szczecin.pl [dostęp 2020-05-21].
  6. M.P. z 1955 r. nr 103, poz. 1410 na wniosek Ministra Kultury i Sztuki, s. 1655.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]