Maria Pierina de Micheli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błogosławiona
Maria Pierina de Micheli FIC

Giuseppa de Micheli
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 września 1890
Mediolan
Data i miejsce śmierci 26 lipca 1945
Centonara
Czczona przez kościół katolicki
Beatyfikacja 30 maja 2010
Bazylika Matki Bożej Większej w Rzymie
przez Benedykta XVI
Wspomnienie 26 lipca
Szczególne miejsca kultu Instytut Ducha Świętego w Rzymie

Maria Pierina de Micheli (właśc. Giuseppa de Micheli; imię zakonne: Maria Pierina; ur. 11 września 1890 w Mediolanie, zm. 26 lipca 1945 w Centonarze) – włoska zakonnica, wizjonerka, czcicielka Najświętszego Oblicza Chrystusa oraz błogosławiona Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj]

Giuseppa urodziła się w religijnej rodzinie wielodzietnej[1]. Była najmłodszą z całego rodzeństwa, które również wybrało drogę życia konsekrowanego[1]. Jej starszy brat został księdzem, a trzy siostry zakonnicami[2]. Gdy miała dwa lata zmarł jej ojciec.

Powołanie zakonne[edytuj]

Podczas obłóczyn jej siostry Marii, która została urszulanką w 1908[2], idąc za głosem powołania 15 października wstąpiła do Zgromadzenia Córek Niepokalanego Poczęcia z Buenos Aires w Mediolanie, gdzie została przyjęta przez założycielkę zgromadzenia Służebnicę Bożą Eufrazję Jaconis[1]. 16 maja 1914 przywdziała niebieski habit, obierając imię zakonne Maria Pierina[2], po czym w rok później złożyła śluby zakonne[1]. W 1919 wyjechała do Argentyny, gdzie w 1921 w domu macierzystym w Buenos Aires złożyła śluby wieczyste[1]. Była czcicielką adoracji Męki Pańskiej, a szczególnie Oblicza Chrystusa[1]. 5 listopada 1921 powróciła do Włoch, zostając w 1928 przełożoną klasztoru w Mediolanie[1].

We wrześniu 1939 została przełożoną nowego domu zgromadzenia na Awentynie, Instytutu Ducha Świętego w Rzymie[1]. W 1940 spotkała o. Ildebrando Gregoriego, który został jej kierownikiem duchowym[3]. 7 czerwca 1945 wyjechała z Mediolanu do Rzymu[1]. 9 lipca 1945 zachorowała na tyfus[4]. Zmarła w Centonara d'Artò koło Novary 26 lipca 1945[1]. Od 1970 jej doczesne szczątki spoczywają w krypcie Instytutu Ducha Świętego w Rzymie[1].

Sarkofag Marii Pieriny de Micheli w krypcie Instytutu Ducha Świętego w Rzymie.

Objawienia dotyczące kultu Najświętszego Oblicza Chrystusa[edytuj]

Maria Pierina de Micheli prowadziła dziennik duchowy w którym zapisywała swoje objawienia dotyczących kultu Najświętszego Oblicza Chrystusa[4]. Miała je doznawać od 1936. Pierwsze miało miejsce w pierwszy piątek Wielkiego postu w 1936, podczas nocnej adoracji, usłyszała głos Chrystusa[4][1]:

Quote-alpha.png
Chcę, ażeby moje Oblicze, na którym odbijają się najgłębsze cierpienia mojej duszy, ból i miłość mojego Serca, były bardziej czczone. Kto mnie kontempluje, pociesza mnie.

W tym okresie doznawała kolejnych objawień. 31 maja 1938 ukazała się jej Matka Boża, trzymająca w dłoniach szkaplerz zrobiony z dwóch kawałków białej tkaniny złączonych sznurkiem[4]. Na jednym z nich znajdowało się Oblicze Jezusa oraz napis (łac. Illumina, Domine, vultum tuum super nos[a]), na drugim zaś widniała promieniująca hostia z napisem (łac. Mane nobiscum, Domine[b])[1] oraz usłyszała od niej następującą prośbę[4]:

Quote-alpha.png
Słuchaj uważnie i przekaż Ojcu: ten szkaplerz to tarcza obrony, zbroja męstwa i zadatek miłosierdzia, który Jezus chce dać światu w obecnych czasach zmysłowości i nienawiści wobec Boga i Kościoła. Rozciągnięte są szatańskie sieci, by wyrwać wiarę z serc ludzkich. Zło się rozszerza. Niewielu jest prawdziwych apostołów. Potrzeba Boskiej pomocy, którą jest Święte Oblicze Jezusa! Ci wszyscy, którzy będą nosić ten szkaplerz i, w miarę możliwości, każdego wtorku nawiedzą Najświętszy Sakrament, wynagradzając zniewagi wyrządzone Najświętszemu Obliczu mojego Syna Jezusa podczas Jego męki, i które otrzymuje każdego dnia w czasie sprawowania Sakramentu Eucharystii, będą umocnieni w wierze, zdolni do jej obrony i pokonania wszelkich trudności wewnętrznych i zewnętrznych. Więcej, otrzymają łaskę spokojnej śmierci pod pełnym miłości wejrzeniem mojego Boskiego Syna.

Kierownik duchowy zachęcił ją do rozszerzania kultu Jezusowego Oblicza. W domowej kaplicy umieszczono reprodukcję obrazu Świętego Oblicza według Całunu Turyńskiego sfotografowanego przez papieskiego fotografa Giovanniego Brunera z Trento[4]. Obraz ten został podarowany przez arcybiskupa Mediolanu kard. Alfreda Ildefonsa Schustera OSB, szczególnego czciciela Świętego Oblicza[4]. W kilka dni później w kolejnym objawieniu Maryja poleciła jej, aby doprowadziła do wybicia medalika[1].

Proces beatyfikacyjny[edytuj]

Z inicjatywy Zgromadzenia Córek Niepokalanego Poczęcia we Włoszech podjęto próbę wyniesienia jej na ołtarze[5]. 12 lutego 1962 został rozpoczęty proces informacyjny w archidiecezji mediolańskiej, który zakończył się 12 grudnia 1968[5]. W międzyczasie w okresie od 20 maja 1965 do 17 lutego 1968 toczył się proces rogatoryjny w wikariacie rzymskim[5]. Następnie Stolica Apostolska 20 marca 1992 wydała dekret o ważności procesu informacyjnego i rogatoryjnego[5]. Na postulatora generalnego został wyznaczony początkowo o. Germano Cerafogli, a po jego śmierci Andreo Ambrosi. W 1993 złożono tzw. Positio wymagane w dalszym postępowaniu beatyfikacyjnym[5].

17 grudnia 2007 papież Benedykt XVI promulgował dekret o heroiczności jej cnót[5]. Odtąd przysługiwał jej tytuł Czcigodnej Służebnicy Bożej. 3 kwietnia 2009 papież Benedykt XVI promulgował dekret o cudzie wymaganym do jej beatyfikacji, po czym 30 maja 2010 w Bazylice Matki Bożej Większej w Rzymie odbyła się jej beatyfikacja z udziałem prefekta Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, kard. Angela Amato[2][5].

Jej wspomnienie liturgiczne (dies natalis) obchodzone jest 26 lipca[1].

Uwagi

  1. Rozjaśnij, Panie, swe oblicze nad nami.
  2. Pozostań z nami, Panie.

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k l m n o 26 lipca. Błogosławiona Maria Pierina De Micheli (pol.). W: Internetowa Liturgia Godzin [on-line]. brewiarz.pl. [dostęp 2017-01-12].
  2. a b c d Rzym: w niedzielę beatyfikacja s. Marii Pieriny De Micheli – rozmowa z abp. Angelo Amato (pol.). W: Serwis informacyjny Konferencji wyższych przełożonych zakonów męskich w Polsce [on-line]. zyciezakonne.pl, 2010-05-29. [dostęp 2017-01-12].
  3. Nowa błogosławiona (Bł. Maria Pierina De Micheli) (pol.). info.wiara.pl. [dostęp 2017-01-12].
  4. a b c d e f g Nikola Gori: Kontemplować Święte Oblicze (pol.). W: „Posłaniec Serca Jezusowego” [on-line]. opoka.org.pl, 2014-04. [dostęp 2017-01-12].
  5. a b c d e f g ~1945~ Giuseppa Maria De Micheli (Maria Pierina) (ang.). newsaints.faithweb.com. [dostęp 2017-01-12].

Bibliografia[edytuj]

  • Mariella Scatena, Piersandro Vanzan: Beata Maria Pierina De Micheli. Gorle: Editrice Velar, 2010. ISBN 978-88-01-04526-0.
  • Arnaldo Vedrini: Madre M. Pierina De Micheli e il sacerdote. Milano: Edizioni San Paolo, 2009. ISBN 978-88-215-6665-3.

Linki zewnętrzne[edytuj]