Marian Żelazek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sługa Boży
Marian Żelazek SVD
prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 30 stycznia 1918
Palędzie
Data i miejsce śmierci 30 kwietnia 2006
Puri
Czczony przez Kościół katolicki
Kraj działania  Indie
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja werbiści
Prezbiterat 18 kwietnia 1948
Odznaczenia
Order Ecce Homo (Polska)

Marian Żelazek (ur. 30 stycznia 1918 w Palędziu koło Poznania, zm. 30 kwietnia 2006 w Puri w Indiach) – polski duchowny rzymskokatolicki, werbista, więzień obozów koncentracyjnych KL Dachau i Mauthausen-Gusen, misjonarz niosący pomoc biednym i trędowatym w Indiach, za co był nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla oraz sługa Boży Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako siódme z szesnaściorga dzieci młynarza i gospodarza w Palędziu Marcina Żelazka (pierwotnie Zielazka, 3 maja 1885 w Palędziu – 4 grudnia 1971 w Poznaniu), delegata na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu w grudniu 1918, uczestnika powstania wielkopolskiego. W 1926 jego rodzina przeniosła się ze wsi do Poznania, gdzie ojciec prowadził sklep warzywny; Marian Żelazek po ukończeniu szkoły powszechnej rozpoczął naukę w Gimnazjum Misyjnym w Górnej Grupie koło Grudziądza, a następnie, we wrześniu 1937 – nowicjat w seminarium duchownym Księży Werbistów w Chludowie koło Poznania, dwa lata później, 4 września 1939, złożył swą pierwszą profesję zakonną.

20 maja 1940 aresztowany i osadzony w Forcie VII w Poznaniu, dwa dni później wywieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau. Od sierpnia do grudnia 1941 – w obozie w Gusen, później ponownie w Dachau, aż do wyzwolenia obozu przez Amerykanów 29 kwietnia 1945.

Po opuszczeniu obozu wyjechał na studia teologiczne do Rzymu. Studiował w Instytucie Anselmianum. Trzy lata później, 18 kwietnia 1948 przyjął w Rzymie święcenia kapłańskie i 21 marca 1950 wysłano go do Kesramal/Sambalpur w stanie Orissa w północnych Indiach. Przez 25 lat pracował wśród Adivasów, żyjących w dżungli koczowników; m.in. w 1968 organizował placówkę misyjną w Bondamunda. Od 1 czerwca 1975 przez długie lata niósł pomoc wśród trędowatych w leprozorium w Puri (nad Zatoką Bengalską).

Akademia Medyczna w Poznaniu 3 października 2000 przyznała mu Medal im. Karola Marcinkowskiego "za zasługi w niesieniu pomocy charytatywnej i medycznej trędowatym". W 2002 zgłoszony został przez Ruch Solidarności z Ubogimi Trzeciego Świata MAITRI jako oficjalny kandydat do Nagrody Nobla, w tym samym roku otrzymał statuetkę "Złotego Hipolita" – nagrodę Towarzystwa im. Hipolita Cegielskiego w Poznaniu. W 2003 został odznaczony Medalem Polonia Mater Nostra Est. W 2005 otrzymał Honorowe Obywatelstwo Miasta Poznania. W 2005 otrzymał Nagrodę imienia Sérgio Vieira de Mello, przyznawaną przez Stowarzyszenie Willa Decjusza.

W 2005 Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie zorganizowało w Galerii Azjatyckiej wystawę „Ojciec Marian Żelazek SVD – polski kandydat do Pokojowej Nagrody Nobla”. Na wernisażu obecny był ks. M. Żelazek, który wcześniej ofiarował muzeum szereg eksponatów z Orissy. Muzeum wydało okolicznościowy medal pamiątkowy poświęcony o. Marianowi Żelazkowi SVD organizując zarazem cykl spotkań z autorami filmów dokumentalnych o jego działalności. W pierwszą rocznicę śmierci w 2007 w Galerii Nusantara otwarto ekspozycję „Indie Ojca Mariana Żelazka w fotografii Krzysztofa Machowskiego”.

Proces beatyfikacyjny[edytuj | edytuj kod]

11 lutego 2018, w kościele parafialnym w Puri, abp John Barwa SVD, z archidiecezji Cuttack-Bhubaneswar przewodniczył uroczystościom rozpoczęcia na szczeblu diecezjalnym jego procesu beatyfikacyjnego[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Puri: rozpoczął się proces beatyfikacyjny o. Żelazka. niedziela.pl. [dostęp 2018-02-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • „Namaste”, Ojcze Marianie! Z okazji 50. lecia kapłaństwa i pracy misyjnej o. Mariana Żelazka SVD, Nysa-Chludovo, Verbinum 1998, s. 104
  • Barbara Pokorska, Ojciec Marian Żelazek SVD – polski kandydat do Pokojowej Nagrody Nobla, MAiP, Warszawa 2005, s. 8 (folder w języku polskim i angielskim)
  • Małgorzata Wejsis-Gołębiak, The Divine World Missionary. Misjonarz Słowa Bożego, Embassy of the Republic of Poland, New Delhi 2007, s. 48 (publikacja dwujęzyczna)
  • red. Tomasz Szyszka SVD, Ojciec Marian Żelazek SVD Ojciec Trędowatych, Wyd. UKSW 2008, s. 196
  • Eligiusz Tomkowiak, Żelazek Stanisław, w: Powstańcy Wielkopolscy. Biogramy uczestników Powstania Wielkopolskiego 1918–1919, tom VII (pod redakcją Bogusława Polaka), Poznań 2010, s. 228 (z fotografią; życiorys ojca, Stanisława Żelazka)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]