Marian Friedmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Marian Friedmann
Data i miejsce urodzenia

8 grudnia 1917
Kraków, Królestwo Galicji i Lodomerii (Austro-Węgry)

Data i miejsce śmierci

3 września 1983
Warszawa, Polska

Zawód

aktor

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej
Grób aktora Mariana Friedmanna na cmentarzu Prawosławnym w Warszawie

Marian Zygfryd Friedmann (ur. 8 grudnia 1917 w Krakowie, zm. 3 września 1983 Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy, telewizyjny, a także dubbingowy[1] i radiowy[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się w czasie wojny na tajnych kursach teatralnych. W latach 1940–1945 był aktorem i dekoratorem Teatru Podziemnego Adama Mularczyka, zorganizowanego w Krakowie. Kiedy w lutym 1945 roku w mieście tym zorganizowano Studio przy Starym Teatrze, postanowił kontynuować tam naukę. W sezonie 1945/1946 został do teatru tego zaangażowany jako pełnoprawny aktor. W sezonie kolejnym przeszedł do Teatru Miejskiego w Białymstoku, po czym przeniósł się do Warszawy, gdzie występował w Teatrze Nowym (1947–1949), a potem – na jego Scenie Komediowo-Muzycznej (1949–1953). W roku 1948 został absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Warszawie. W latach 1953–1957 był aktorem Teatru Narodowego, a następnie – do 1983 roku – warszawskiego Teatru Współczesnego.

Był znany z ogromnego poczucia humoru[3].

Ojciec aktora Stefana Friedmanna.

Został pochowany na cmentarzu prawosławnym w Warszawie (sektor 81-8-15)[4].

Role teatralne (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Teatr Telewizji[edytuj | edytuj kod]

Filmografia (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. www.dubbing.fora.pl. [dostęp 2008-09-01].
  2. Teatr Polskiego Radia. [dostęp 2008-09-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-09-20)].
  3. Wywiad ze Stefanem Friedmannem. [dostęp 2008-09-01].
  4. Cmentarz Prawosławny na Woli - wyszukiwarka, cmentarz.prawoslawie.pl [dostęp 2023-12-21].
  5. M.P. z 1955 r. nr 101, poz. 1400 - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]