Matka królów (powieść)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy powieści Józefa Ignacego Kraszewskiego. Zobacz też: inne znaczenia terminu "Matka królów".
Matka królów: czasy Jagiełłowe
Autor Józef Ignacy Kraszewski
Tematyka czasy Władysława Jagiełły
Typ utworu powieść historyczna
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Polska
Język polski
Data wydania 1883
Wydawca Spółka Księgarzy Warszawskich

Matka królów: czasy Jagiełłowe – powieść historyczna Józefa Ignacego Kraszewskiego wydana po raz pierwszy w 1883 roku, należąca do cyklu Dzieje Polski. Powieść jest biografią Zofii Holszańskiej, czwartej żony Władysława Jagiełły.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Kilkunastoletnia, słynna z urody Zofia Holszańska, zwana z ruska Sonką, przebywa na dworze wielkiego księcia litewskiego Witolda jako krewna jego żony Julianny. Wielki książę pragnie wydać ją za mąż za króla Polski, starzejącego się Władysława Jagiełłę. Władysław Jagiełło ukazany jest w powieści jako władca słaby i łatwy do manipulowania. Witold chce z pomocą Sonki uzyskać większy wpływ na króla i zrealizować swój plan oderwania się od Polski i uzyskania korony na Litwie. Jednak Sonka nie chce być narzędziem dla cudzych celów politycznych. Ponadto szybko związuje się emocjonalnie z nową ojczyzną i jej królem, toteż kategorycznie odmawia wspierania księcia Litwy. Wściekły Witold postanawia się zemścić...

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Ignacy Kraszewski, Matka królów, wyd. LSW, 1957