Max Beckmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Max Beckmann (ur. 12 lutego 1884 w Lipsku, zm. 27 grudnia 1950 w Nowym Jorku) – niemiecki malarz, rysownik, rzeźbiarz, grafik i pisarz. Tworzył w konwencji ekspresjonistyczno-symbolicznej. Członek Berlińskiej Secesji.

Biografia[edytuj]

Max Beckmann urodził się jako trzecie dziecko Antonie i Carla Beckmannów w Lipsku. Rodzice pochodzili z Brunszwiku, gdzie ojciec był młynarzem. Po wybuchu I wojny światowej Max Beckmann został jej zagorzałym przeciwnikiem, gdyż uważał ją za narodowe nieszczęście. W 1915 przeżył załamanie nerwowe. Te wydarzenia znacznie wpłynęły na jego twórczość. Zaczął tworzyć dzieła o tematyce religijnej i mitologicznej.

Po powstaniu III Rzeszy został wykładowcą na Städelschule we Frankfurcie. W 1937 roku emigrował do Amsterdamu. Latem 1947 otrzymał z drugą żoną Quappi, czyli Mathilde Kaulbach, wizę do USA.

Zmarł na udar mózgu na ulicy na Manhattanie.

Bibliografia[edytuj]

  • Współczesna Encyklopedia Świata. Historia Sztuki Oxford, Inowrocław 1997 ISBN 83-7325-916-3.
  • Stephan Reimertz Max Beckmann: Biographie. Luchterhand, München 2003. ISBN 36308800.

Linki zewnętrzne[edytuj]