Medea (dramat Eurypidesa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Medea (greka starożytna: Μήδεια, Mēdeia) – tragedia Eurypidesa, oparta na micie o Jazonie i Medei, wystawiona po raz pierwszy w 431 roku p.n.e. Akcja skupia się na czynach Medei, barbarzynki, żony Jazona. Jej pozycja w greckim świecie staje się zagrożona, kiedy Jazon porzuca ją dla greckiej księżniczki Koryntu. Medea mści się na Jazonie, zabijając jego nową żonę oraz swoje dzieci z nim. Potem ucieka do Aten, by zacząć nowe życie.

W swoich czasach sztuka wraz z towarzyszącymi utworami została uznana za szokującą i zajęły ostatnie miejsce podczas Dionizjów[1]. Potem była częścią tragicznego repertuaru, a wreszcie zainteresowały się nią feministki, ponieważ przedstawia ze zrozumieniem walkę Medei o kontrolowanie własnego życia w świecie zdominowanym przez mężczyzn. W XX wieku była to już najczęściej grywana grecka tragedia[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Justina Gregory. A Companion to Greek Tragedy. Wiley-Blackwell, 2005, s. 3.
  2. Helene P. Foley. Reimagining Greek Tragedy on the American Stage. University of California Press, 1 września 2012, s. 190.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]