Grupa metylenowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Metylen)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „metylen”. Zobacz też: metylen – niepodstawiony karben.
Grupa metylenowa
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Inne wzory CH
2
Masa molowa 14,03 g/mol

Grupa metylenowa, grupa metanodiylowa – dwuwalencyjna, organiczna grupa alkenodiylowa powstała formalnie przez usunięcie dwóch atomów wodoru z cząsteczki metanu, która przyłączona jest do reszty związku chemicznego poprzez dwa wiązanie pojedyncze[1].

Jej nazwa wynika z faktu, że można ją utworzyć myślowo z metanu poprzez oderwanie od niego dwóch atomów wodoru. Myślowe oderwanie jednego atomu wodoru od metanu definiuje grupę metylową (CH
3
), której nie należy mylić z grupą metylenową. Człon „metylen” jest stosowany w nazwach zwyczajowych związków organicznych, na przykład „chlorek metylenu” (CH
2
Cl
2
).

Szeregi homologiczne[edytuj | edytuj kod]

Najprostszym węglowodorem z grupą metylenową jest propan, w którym można wyróżnić dwie skrajne grupy metylowe i jedną środkową grupę metylenową (CH
3
CH
2
CH
3
). Grupa metylenowa odróżnia dany element szeregu homologicznego od następnego (każdy jest większy od poprzedniego właśnie o grupę metylenową), na przykład:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Nazwa „metylen” stosowana jest w nomenklaturze CAS zarówno dla grupy metylenowej, jak i metylidenowej (=CH
    2
    ), natomiast nomenklaturze IUPAC jest to nazwa zachowana tylko dla grupy metylenowej i jest stosowana częściej w preferowanych nazwach IUPAC niż „metanodiyl” (Nomenklatura związków organicznych 2013 ↓, s. 566).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. P-29.2 Ogólna metodologia nazywania przedrostków podstawników, [w:] Henri A. Favre, Warren H. Powell, Nomenklatura związków organicznych. Rekomendacje IUPAC i nazwy preferowane 2013, Komisja Terminologii Chemicznej Polskiego Towarzystwa Chemicznego (tłum.), Narodowy Komitet Międzynarodowej Unii Chemii Czystej i Stosowanej, 2016, s. 329–330.