Miaplacidus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Miaplacidus
β Carinae
Położenie gwiazdy w gwiazdo
Położenie gwiazdy w gwiazdo
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Kil
Rektascensja 09h 13m 11,977s[1]
Deklinacja -69° 43′ 01,95″[1]
Paralaksa (π) 0,02882 ± 0,00011[1]
Odległość 113,17 ± 0,43 ly
34,70 ± 0,13 pc
Wielkość obserwowana 1,67[2]m
Rozmiar kątowy 0,00159[3]
Ruch własny (RA) −156,47 ± 0,14[1] mas/rok
Ruch własny (DEC) 108,95 ± 0,11[1] mas/rok
Prędkość radialna −5,1 ± 2,3[1] km/s
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy olbrzym
Typ widmowy A1 III[1]
Masa 3,0–3,1 M[3]
Promień 5,83 R[3]
Wielkość absolutna −1,03[2]m
Jasność 210[3] L
Okres obrotu <2,1 d[3]
Prędkość obrotu >139[3] km/s
Wiek 350 mln lat[3]
Temperatura 9100[3] K
Charakterystyka orbitalna
Krąży wokół Centrum Galaktyki
Półoś wielka 8493 pc[2]
Mimośród 0,1486[2]
Alternatywne oznaczenia
2MASS: J09131197-6943017
Cordoba Durchmusterung: CD−69°600
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 348
Boss General Catalogue: GC 12764
Katalog Gliesego: GJ 339.2
Katalog Henry’ego Drapera: HD 80007
Katalog Hipparcosa: HIP 45238
Katalog Jasnych Gwiazd: HR 3685
SAO Star Catalog: SAO 250495
CPD−69°1023

Miaplacidus (beta Carinae, β Car) – druga co do jasności gwiazda w gwiazdozbiorze Kila (wielkość gwiazdowa: 1,67m). Odległa od Słońca o około 113 lat świetlnych.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Gwiazda ta ma nazwę własną Miaplacidus, której znaczenie nie jest zupełnie jasne[3][4][5]. Ma ona nowożytne pochodzenie. Może ona oznaczać „spokojne, łagodne wody” (gwiazda tworzy część Kila Okrętu Argo), ale tylko rdzeń placidus jest pewny[3]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna w 2016 roku formalnie zatwierdziła użycie nazwy Miaplacidus dla określenia tej gwiazdy[6].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jest to olbrzym o wielkości absolutnej równej −1,01m. Należy do typu widmowego A1 III[1]. Temperatura jego powierzchni to około 9100 K. Jest to gwiazda 210 razy jaśniejsza od Słońca i trzykrotnie masywniejsza od niego. Na podstawie pomiaru rozmiaru kątowego promień Miaplacidusa ocenia się na 5,83 promienia Słońca. Nie otacza go dysk pyłowy, częsty u gwiazd tego typu widmowego. Gwiazda ma około 350 milionów lat i jej jądro obecnie tworzy niemal wyłącznie hel. Synteza helu w węgiel rozpocznie się za około 2,5 miliona lat, a gwiazda stanie się czerwonym olbrzymem[3].

Gwiazda ta jest niewidoczna z szerokości geograficznych powyżej 20° N, w tym z całego terenu Polski[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Miaplacidus w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d Anderson E., Francis C: HIP 45238 (ang.). W: Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2017-12-18].
  3. a b c d e f g h i j k l Jim Kaler: Miaplacidus (ang.). STARS. [dostęp 2017-01-17].
  4. Argo Navis. W: Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Nowy Jork: Dover Publications Inc., 1963, s. 72. ISBN 0-486-21079-0. (ang.)
  5. Carina, the keel. W: Ian Ridpath: Star Tales. James Clarke & Co., 1988. ISBN 978-0-7188-2695-6.
  6. Naming Stars. Międzynarodowa Unia Astronomiczna, 2017-11-19. [dostęp 2017-12-18].