Michałki (cukierki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michałki
Dwa rodzaje michałków produkowanych przez Wawel
Dwa rodzaje michałków produkowanych przez Wawel
rodzaj cukierki
danie słodycze
Inne nazwy Michaszki
Pochodzenie Polska
Kuchnia narodowa polska
Rok wynalezienia 1965
Główne składniki cukier, orzeszki arachidowe (20%), czekolada mleczna (18,5%), mleko w proszku, tłuszcz palmowy, kakao (4,5%), serwatka w proszku, spirytus (0,9%), aromat
Wartość energetyczna
(w 100 g)
538 kcal (2252 kJ)
Wartość odżywcza
(w 100 g)
Białka: 11 g
Tłuszcze: 32 g
Węglowodany: 48 g
Indeks glikemiczny 70 (wysoki)
Uwagi Zawartość na przykładzie Michałków Klasycznych marki Wawel[1]

Michałki (także, zależnie od producenta, Michaszki) – czekoladowe cukierki[2] produkowane przez różne zakłady cukiernicze w Polsce. Cukierki mają prostopadłościenny kształt, wypełnione są orzechowo-kakaowym nadzieniem z niewielkimi, chrupiącymi fragmentami orzeszków ziemnych; po wierzchu oblane są czekoladą[3][4].

Przed 1989 michałki produkowane były w wielu zakładach w całym kraju[3], m.in. od 1965 w zakładach Hanka w Siemianowicach Śląskich[5], a od 1967 w Śnieżce[4]. W 1968 druga z fabryk produkowała już przeszło 400 ton cukierków rocznie[4].

Nazwa cukierków wywodzi się od zdrobniałej formy imienia Michał[6]. Jej pochodzenie nie jest jednoznacznie wyjaśnione, wedle jednej z wersji miały zostać nazwane na cześć Michała Tabaki, syna ówczesnego dyrektora zakładów Hanka[7]. Inna wersja podawana przez Śnieżkę łączy powstanie nazwy z młodym mężczyzną o tym imieniu, który miał zakochać się w Janinie Sajkiewicz-Miodek, późniejszej stryjence prof. Jana Miodka i głównej technolożki zakładów[7]. Jakkolwiek było, marka cukierków weszła do języka potocznego na określenie całego rodzaju podobnych wyrobów cukierniczych, wobec czego często pisana jest małą literą[2].

W marcu 2005 za sprawą konfliktu o prawa do marki pomiędzy spółką Michałek[a], a innymi producentami, policja zabezpieczyła dokumentację i wiele ton gotowych cukierków w kilkunastu zakładach w całej Polsce, m.in. w lubelskiej Solidarności (Złote Michałki)[8], brzeskiej Odrze (Michałki Piastowskie)[9][4], i krakowskim Wawelu (Michałki Zamkowe)[9]. W owym czasie podobne cukierki produkowały także należące do koncernu Fazer zakłady Cloetta w Gdańsku i krakowska firma Tutti[9]. Produkcję wznowiono po kilku dniach[8].

W 2012 cena kilograma Michaszków na targu w Kaliningradzie wynosiła ok. 20 złotych[10].

Zobacz też[edytuj]

Uwagi[edytuj]

  1. W zależności od źródła spółka ta miała działać w Będzinie[3], Poznaniu[8] lub Siemianowicach Śląskich[9].

Przypisy[edytuj]

  1. Olga Kublik, Wawel, Michałki: klasyczne, w sreberku, białe, białe ze skórką pomarańczową, kokosowe, kawowe [w:] Living on my own – Blog z recenzjami słodyczy [online], 30 października 2014 [dostęp 2017-05-30].
  2. a b Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Artur Gałkowski, Motywacja w procesie tworzenia chrematonimii marketingowej, „Poznańskie Spotkania Językoznawcze”, 27, 2014, s. 63–72, DOI10.14746/psj.2014.XXVII.5.
  3. a b c Tomasz Prusek, Policjanci aresztowali michałki, Gazeta Wyborcza, 17 marca 2005 [dostęp 2017-05-29].
  4. a b c d Małgorzata Moczulska, Michałki skończyły już 46 lat. Zobacz, jak powstają, Gazeta Wrocławska, 30 listopada 2014 [dostęp 2017-05-29].
  5. Hanka (autor korporatywny), O firmie i historia, Hanka Invest, 2017 [dostęp 2017-05-29].
  6. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Izabela Łuc, Nazwy własne jako nośnik wartościowania w tekstach reklamowych, „Onomastica”, 59, 2015, s. 77–92, DOI10.17651/onomast.59.4 [dostęp 2017-05-30].
  7. a b Grażyna Kuźnik, Jak Michał został michałkiem, czyli o słodyczach z PRL-u, Naszemiasto.pl, 26 lutego 2011 [dostęp 2017-05-29].
  8. a b c Radomir Wiśniewski, Michałki na wolności!, „Dziennik Wschodni”, 22 marca 2005 [dostęp 2017-05-29].
  9. a b c d Tomasz Dragan, Nasze „Michałki” też aresztowali, „Nowa Trybuna Opolska”, 23 marca 2005 [dostęp 2017-05-29].
  10. Publikacja w płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji Karol Kamiński, Kaliningrad as a Bazaar and Cross-border Trade, „Polish Sociological Review”, 192 (4), 2015, s. 559–574, ISSN 1231-1413 [dostęp 2017-05-29] (ang.).