Przejdź do zawartości

Michael Ollis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Michael Ollis
Ilustracja
sierż. sztab. Michael Ollis
sierżant sztabowy sierżant sztabowy
Pełne imię i nazwisko

Michael Harold Ollis

Data i miejsce urodzenia

16 września 1988
Staten Island, USA

Data i miejsce śmierci

28 sierpnia 2013
Ghazni, Afganistan

Przebieg służby
Lata służby

2006–2013

Siły zbrojne

 US Army

Jednostki

1 Dywizja Pancerna;
101 Dywizja Powietrznodesantowa;
10 Dywizja Górska

Główne wojny i bitwy

stabilizacja Iraku;
wojna w Afganistanie †

Odznaczenia
Combat Infantryman Badge
Medal Honoru (Stany Zjednoczone) Krzyż Wybitnej Służby (Stany Zjednoczone) Srebrna Gwiazda (Stany Zjednoczone) Brązowa Gwiazda (Stany Zjednoczone) Purpurowe Serce (Stany Zjednoczone)
Medal Pochwalny Sił Lądowych - czterokrotnie (Stany Zjednoczone)
Medal za Osiągnięcie Sił Lądowych - dwukrotnie (Stany Zjednoczone)
Medal za Dobre Zachowanie Sił Lądowych (USA) Medal Służby Obrony Narodowej (Stany Zjednoczone)
Medal Kampanii w Afganistanie - dwa etapy (Stany Zjednoczone)
Medal Kampanii w Iraku (Stany Zjednoczone) Medal Służby w Globalnej Wojnie z Terroryzmem Non-Commissioned Officer Professional Development Ribbon Army Service Ribbon Army Overseas Service Ribbon Medal NATO za udział w misji ISAF Krzyż Wielki Orderu Zasługi RP Gwiazda Afganistanu Złoty Medal Wojska Polskiego
Army Airborne Basic Parachutist Badge Air Assault Badge
Ranger Tab

Michael Harold Ollis (ur. 16 września 1988 w New Drop na Staten Island w stanie Nowy Jork, zm. 28 sierpnia 2013 w Ghazni) – sierżant sztabowy 10 Dywizji Górskiej Armii Stanów Zjednoczonych. W czasie wojny w Afganistanie uratował życie polskiego oficera, ppor. Karola Cierpicy, osłaniając go własnym ciałem przed zamachowcem-samobójcą, przy czym zginął na miejscu.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Syn Lindy i Roberta Ollis, miał dwie siostry. Ukończył Staten Island Petrides High School i w wieku 17 lat zaciągnął się do wojska[1].

Służył w 1 Dywizji Pancernej, 101 Dywizji Powietrznodesantowej i 10 Dywizji Górskiej. Przeszedł szkolenie rangersów oraz szkolenie spadochronowe. Należał również do prestiżowej organizacji „Audie Murphy Club”[1].

Sierżant sztabowy Ollis odbył jedną turę w Iraku oraz dwie w Afganistanie. W styczniu 2013 rozpoczął trzecią turę w Afganistanie[1].

W dniu 28 sierpnia 2013 ciężarówka wypełniona materiałami wybuchowymi staranowała ogrodzenie bazy wojskowej w Ghazni. Przez wyłom weszło dziesięciu uzbrojonych i mających na sobie kamizelki wybuchowe rebeliantów. Wywiązała się zacięta walka, podczas której jeden z napastników ranił ppor. Karola Cierpicę. Michael H. Ollis zginął na miejscu, osłaniając rannego polskiego oficera[1][2][3].

Został pochowany na Cmentarzu Zmartwychwstania (Cemetery of the Resurrection) w Pleasant Plains na Staten Island[4].

Prezydent Polski Andrzej Duda w Liście gratulacyjnym do Prezydenta USA z okazji Dnia Niepodległości w 2017 napisał[5]:

„...Dodatkowym, niewątpliwym, wzmocnieniem naszych bliskich relacji jest braterstwo broni naszych żołnierzy, wykute w Iraku, Afganistanie i innych punktach zapalnych współczesnego świata. W pamięci zbiorowej Polaków zapisał się czyn 24-letniego sierżanta sztabowego Michaela H. Ollisa, który w sierpniu 2013 r. podczas ataku talibów na bazę w Ghazni w Afganistanie, oddał życie osłaniając własnym ciałem podporucznika Karola Cierpicę. Za uratowanie polskiego oficera został odznaczony pośmiertnie przez polskie władze Gwiazdą Afganistanu oraz Złotym Medalem Wojska Polskiego....”

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Ukończył 61-dniowe szkolenie Ranger School w Fort Benning (Georgia) i otrzymał prawo noszenia naszywki zwanej Ranger Tab.

W 2011 ukończył szkolenie Basic Airborne Course w Airborne School of the United States Army Infantry School w Fort Benning (Georgia), za co otrzymał odznakę Basic Parachutist Badge(inne języki).

Za uratowanie życia polskiego oficera został odznaczony pośmiertnie przez polskie władze Gwiazdą Afganistanu oraz Złotym Medalem Wojska Polskiego[6].

Przez władze Stanów Zjednoczonych został odznaczony pośmiertnie Brązową Gwiazdą, Purpurowym Sercem, Srebrną Gwiazdą oraz przez organizację „Audie Murphy Club” został odznaczony Audie Murphy Medalion.

8 czerwca 2019 Michael H. Ollis został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Wybitnej Służby, jest to drugie w kolejności najważniejsze odznaczenie w Armii Stanów Zjednoczonych[7].

Na początku lutego 2026 ogłoszono, że sierż. Michael Ollis zostanie pośmiertnie odznaczony Medalem Honoru[8][9][10]. Ceremonia odbyła się w Białym Domu 2 marca 2026[11].

2 marca 2026 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[12][13].

Oraz[14]:

Upamiętnienie

[edytuj | edytuj kod]

Kapitan Karol Cierpica nadał imię Michael swojemu drugiemu synowi na cześć żołnierza, który uratował mu życie[15].

Rodzice sierż. Ollisa założyli fundację „SSG Michael Ollis Freedom Foundation”, która wspiera weteranów oraz ich rodziny[16].

W „Staten Island Vietnam Veterans Memorial Park” znajduje się kostka brukowa z napisem upamiętniającym Michaela H. Ollisa oraz jego ojca Roberta E. Ollisa, który walczył w Wietnamie w latach 1967–1968[17].

4 listopada 2015 w pobliżu Michael J. Petrides School na Staten Island otwarto Staff Sgt. Michael Ollis Memorial Plaza oraz odsłonięto pomnik Michaela Ollisa[18].

11 czerwca 2017 w New Dorp Lane na Staten Island w Nowym Jorku odbył się bieg ku pamięci Michaela H. Ollisa[19]. Od tamtej pory bieg ku pamięci Michaela H. Ollisa odbywa się co roku[20].

Od września 2019 nowo powstały budynek w Fort Drum nosi nazwę „The Staff Sergeant Michael H. Ollis Weapons Training Center”[21].

15 listopada 2019 został zwodowany prom „MV Michael H. Ollis”, który od połowy 2020 miał pływać wyspami Nowego Jorku[22]. Z powodu pandemii COVID-19 nastąpiło opóźnienie i prom „MV Michael H. Ollis” wszedł do służby 14 lutego 2022[23].

18 marca 2022 sierż. Michael Ollis został patronem Klas Mundurowych Akademickiego Liceum Ogólnokształcącego Wyższej Szkoły Nauk o Zdrowiu w Bydgoszczy. W budynku Wyższej Szkoły Nauk o Zdrowiu odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą Michaelowi Ollisowi[24][25].

4 czerwca 2024 miała miejsce premiera książki Toma Sileo pt. I Have Your Back: How an American Soldier Became an International Hero wydanej przez St. Martin’s Press[26]. W 2025 nakładem RTCK ukazały się wspomnienia por. Karola Cierpicy, poświęcone także sierż. Ollisowi, pt. Ocalony. Opowieść żołnierza, za którego oddano życie[27].

16 września 2026 patronem Centrum Kultury w Olesznie został ogłoszony sierż. sztab. Michael H. Ollis[28].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 Andrew J. Lanza, Michael H. Ollis [online], The New York State Senate, 16 maja 2014 [dostęp 2026-02-04] (ang.).
  2. ↑ Jasmine Baehr, Report: S.I. Soldier Died Shielding Polish Officer From Suicide Bomber [online], CBS News, 18 września 2013 [dostęp 2026-02-04] (ang.).
  3. ↑ Joe Gould, Army Staff Sgt. Michael H. Ollis [online], Military Times [dostęp 2026-02-04] (ang.).
  4. ↑ Michael Harold Ollis w bazie Find a Grave (ang.)
  5. ↑ Andrzej Duda, List gratulacyjny Prezydenta RP do Prezydenta USA z okazji Dnia Niepodległości [online], Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, 4 lipca 2017 [dostęp 2026-09-20] (pol. • ang.).
  6. ↑ Ewa Korsak, Medal dla bohatera [online], Polska Zbrojna, 19 października 2013 [dostęp 2026-02-04].
  7. ↑ Jerod Hathaway, Staff Sgt. Michael Ollis posthumously receives the Distinguished Service Cross [online], U.S. Army, 10 czerwca 2019 [dostęp 2026-09-20] (ang.).
  8. ↑ Jakub Czermiński, Zasłonił polskiego oficera własnym ciałem i zginął. Donald Trump uhonoruje żołnierza [online], Rzeczpospolita, 4 lutego 2026 [dostęp 2026-02-04].
  9. ↑ Jasmine Baehr, White House approves Medal of Honor for fallen Army Staff Sgt Michael Ollis after years-long push [online], Fox News, 3 lutego 2026 [dostęp 2026-02-04] (ang.).
  10. ↑ John Vandiver, US soldier who blocked suicide bomber in Afghanistan to be awarded Medal of Honor [online], Stars and Stripes, 3 lutego 2026 [dostęp 2026-02-04] (ang.).
  11. ↑ Matthew Adams, ‘My life’s going to change’: 3 soldiers from different eras to receive Medal of Honor [online], Stars and Stripes, 2 marca 2026 [dostęp 2026-03-02] (ang.).
  12. ↑ Krzyż Wielki Orderu Zasługi RP dla sierż. sztab. Michaela Harolda Ollisa [online], Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, 2 marca 2026 [dostęp 2026-03-02].
  13. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 lutego 2026 r. nr rej. 153/2026 o nadaniu orderu (M.P. z 2026 r. poz. 475 (ISAP)).
  14. ↑ Ollis Michael Harold [online], American War Memorials Overseas [dostęp 2026-09-20] (ang.).
  15. ↑ Agnieszka Granatowska, Tylko w „Super Expressie” ppor. Karol Cierpica. Polski żołnierz, którego historię poznała cała Ameryka. Ten miś to nasz anioł stróż [online], Super Express, 7 marca 2015 [dostęp 2017-11-18].
  16. ↑ SSG Michael Ollis Freedom Foundation [online] [dostęp 2026-02-04] (ang.).
  17. ↑ Kathryn Carse i inni, Sgt. Michael H. Ollis [pdf], Staten Island Advance [dostęp 2026-02-04] (ang.).
  18. ↑ Decorated Fallen Veteran Honored on Staten Island [online], Hanlon Sculpture, 5 listopada 2015 [dostęp 2026-09-20] (ang.).
  19. ↑ Polacy i Amerykanie na biegu Michael Ollis 5K w serwisie YouTube
  20. ↑ 2nd Annual 5k weekend has arrived [online], SSG Michael Ollis Freedom Foundation, 4 czerwca 2018 [dostęp 2026-09-20] (ang.).
  21. ↑ Abbey Buttacavoli, Building named for fallen Fort Drum soldier [online], WWNY 7News, 26 września 2019 [dostęp 2020-06-22] (ang.).
  22. ↑ Gail Levy, Governor Ron DeSantis participates in Eastern Shipbuillding Group boat launch [online], WJHG News Channel 7, 15 listopada 2019 [dostęp 2020-06-22] (ang.).
  23. ↑ Erik Bascome, Staten Island Ferry boat SSG Michael H. Ollis makes maiden voyage with passenger service to Manhattan [online], Staten Island Live, 14 lutego 2022 [dostęp 2023-08-08] (ang.).
  24. ↑ Uratował życie polskiemu żołnierzowi. Michael Ollis został patronem klas mundurowych [online], TVP3 Bydgoszcz, 18 marca 2022 [dostęp 2023-08-08].
  25. ↑ Sierżant sztabowy Michael Ollis patronem klas mundurowych bydgoskiej szkoły [online], Inspektorat Wsparcia Sił Zbrojnych, 18 marca 2022 [dostęp 2023-08-08].
  26. ↑ I Have Your Back: How an American Soldier Became an International Hero [online], Amazon [dostęp 2024-01-23] (ang.). ISBN 978-1250286116.
  27. ↑ Ocalony [online], RTCK [dostęp 2026-02-04].
  28. ↑ Pamięć o bohaterstwie bez granic. Prezydent RP złożył wizytę w Olesznie [online], Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, 16 września 2026 [dostęp 2026-09-16].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Michael_Ollis&oldid=80795770”