Mieczysław Frenkiel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mieczysław Frenkiel
Ilustracja
Mieczysław Frenkiel (przed 1905)
Data i miejsce urodzenia 15 lipca 1858 r.
Byszów Polska
Data i miejsce śmierci 19 kwietnia 1935 r.
Warszawa Polska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób aktora Mieczysława Frenkiela na Starych Powązkach w Warszawie (stan na kwiecień 2012)

Mieczysław Frenkiel (ur. 15 lipca 1858 w Byszowie, zm. 19 kwietnia 1935 w Warszawie) - polski aktor.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1876 roku ukończył Gimnazjum w Sandomierzu i po półrocznej praktyce w aptece w Zawichoście zapisał się na farmację w Warszawie. Równocześnie rozpoczął naukę w szkole dramatycznej E. Derynga.

Debiutował na popisie szkolnym w 1879 rolą Kryspina, a rok później wyjechał z zespołem na prowincję. Podczas występów w Kaliszu został zaangażowany do teatru krakowskiego, gdzie pracował do 1885 roku. W tym czasie występował gościnnie w Petersburgu, Lwowie (pięć sezonów) i Warszawie.

Zaangażowano go w Warszawskim Teatrze Rozmaitości (1890), gdzie pracował do śmierci, wyjeżdżając tylko na gościnne występy, m.in. do Lublina, Lwowa, Wilna, Poznania, Łodzi, Bydgoszczy.

W 1914 roku występował w Petersburgu, zaś w 1926 - w Pradze. Jego słynna rola to tytułowy pan Geldhab. Trzykrotnie obchodził jubileusze: dwudziestopięciolecia, trzydziestopięciolecia, pięćdziesięciolecia pracy scenicznej. Bezpośrednio po trzecim jubileuszu przeszedł na emeryturę, ale występował do 1932 roku.

Należał do najwybitniejszych polskich aktorów komediowych i wykonawców ról molierowskich, m.in. Tartufa ("Świętoszek"), Orgona ("Chory z urojenia"). Miał w swoim dorobku osiemnaście ról fredrowskich, np. Cześnika ("Zemsta"), Twardosza ("Dożywocie"), Szambelana ("Pan Jowialski").

Występował często jako recytator i monologista, a w okresie międzywojennym grał w sześciu filmach, m.in. jako Boryna ("Chłopi" 1922). Był wybitnym pedagogiem. Wykładał w klasie dramatycznej przy Warszawskim Towarzystwie Muzycznym, w Szkole Dramatycznej, a w latach 1925-1932 był lektorem dykcji i wymowy Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1910-1913 drukowano jego nowele w "Tygodniku Ilustrowanym". Był zasłużonym członkiem ZASP.

Został pochowany na Powązkach.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Od 24 listopada 1961 ulica w Warszawie, na terenie obecnej dzielnicy Wawer, nosi nazwę ulicy Mieczysława Frenkla[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 24.
  2. Uchwała nr 28 Rady Narodowej Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 24 listopada 1961 r. w sprawie nadania nazw ulicom, "Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, Warszawa, dnia 20 grudnia 1961 r., nr 22, poz. 96, s. 5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Maciej Zarębski Regionalny słownik biograficzny, Staszów, "Ziemia Staszowska", kwartalnik społeczno-kulturalny, nr 2, 1990

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]