Mieczysław Kreutz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mieczysław Kreutz
Data i miejsce urodzenia 31 grudnia 1893
Lwów
Data i miejsce śmierci 14 października 1971
Warszawa
profesor nauk psychologicznych
Alma Mater Uniwersytet Lwowski
Doktorat 1924
Habilitacja 1927
Profesura 1946
Uczelnia Uniwersytet Lwowski
Uniwersytet Wrocławski
Uniwersytet Warszawski
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941)

Mieczysław Kreutz (ur. 31 grudnia 1893 we Lwowie, zm. 14 października 1971 w Warszawie[1]) – polski filozof i psycholog, profesor; kontynuator myśli szkoły lwowsko-warszawskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się we Lwowie, gdzie ukończył gimnazjum i studia filozoficzne na Uniwersytecie Lwowskim. Wśród jego wykładowców był prof. Kazimierz Twardowski.

W latach 1914-20 w czynnej służbie wojskowej, odznaczony Krzyżem Walecznych. Od 1921 asystent w Zakładzie Psychologii Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. W 1924 uzyskał doktorat z filozofii, w 1927 habilitację z psychologii. W 1928 uzyskał stanowisko zastępcy profesora na tej uczelni oraz kierownictwo Zakładu Psychologii, które zwolniło się po odejściu Kazimierz Twardowskiego. W 1934 profesor nadzwyczajny.

W okresie okupacji Polski w 1941 usunięty z Uniwersytetu. W czasie okupacji niemieckiej Lwowa był karmicielem wszy zdrowych w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami prof. Rudolfa Weigla. Po zakończeniu II wojny światowej wysiedlony ze Lwowa w akcji ekspatriacyjnej Polaków. Osiadł we Wrocławiu i związał swoją pracę naukową z Uniwersytetem Wrocławskim, na którym organizował studia psychologiczne i Katedrę Psychologii.

W 1946 profesor zwyczajny. Od 1953 przeniesiony na Uniwersytet Warszawski gdzie objął Katedrę Psychologii Eksperymentalnej. W 1964 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[2]

Zajmował się problemami związanymi z metodologią w psychologii, głównie w odniesieniu do metody introspekcyjnej i metody testów.

Został pochowany na Powązkach Wojskowych w Warszawie (kwatera A32-1-25)[3].

Grób psychologa Mieczysława Kreutza na Wojskowych Powązkach w Warszawie

W listopadzie 2012 we Wrocławiu psychologowie ze Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej i Polskiej Akademii Nauk zorganizowali konferencję naukową na cześć prof. Mieczysława Kreutza, podczas której wnuk profesora odsłonił poświęconą mu tablicę pamiątkową.[4] W konferencji wzięło udział grono czołowych polskich psychologów m.in. profesorowie Jerzy Brzeziński, Dariusz Doliński, Leszek Koczanowicz, Maria Lewicka, Piotr Oleś, Teresa Rzepa, Ryszard Stachowski, Jan Strelau, Tadeusz Tyszka.[5]

Wybrany dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

  • Zmienność rezultatów testów, cz. I i II, Lwów 1927, 1933
  • Rozwój psychiczny młodzieży, 1931
  • Kształcenie charakteru. Poradnik praktyczny, Warszawa 1946, 2011
  • Podstawy psychologii, Warszawa 1949
  • Rozumienie tekstów, Warszawa 1968

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]