Mieczysław Urbański (generał)
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1945–1989 |
Siły zbrojne | |
Stanowiska |
adiunkt w Katedrze Taktyki Ogólnej i Sztuki Operacyjnej ASG WP, szef sztabu 8 Dywizji Zmechanizowanej, dowódca 12 Dywizji Zmechanizowanej, komendant CDO, szef Zarządu w Głównym Zarządzie Szkolenia Bojowego WP |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Mieczysław Urbański (ur. 17 czerwca 1923 w Stanisławowie, zm. 27 lutego 1997 w Szczecinie) – generał brygady ludowego Wojska Polskiego.
Służba w wojsku
[edytuj | edytuj kod]Syn Jana. Od marca 1945 służył jako szeregowy w 2 Zapasowym Pułku Piechoty w Krakowie[1]. W 1947 ukończył Oficerską Szkołę Piechoty nr 1 w Krakowie i został promowany do stopnia podporucznika w korpusie oficerów piechoty. Po promocji został dowódcą plutonu w 25 pułku piechoty we Wrocławiu. Pułk ten wchodził w skład 10 Dywizji Piechoty w Jeleniej Górze. Od 1949 dowódca kompanii w 27 pułku piechoty w Kłodzku. W 1949 ukończył kurs dowódców batalionu w Wyższej Szkole Piechoty w Rembertowie. Po ukończeniu kursu pozostał w Wyższej Szkole Piechoty na stanowisku wykładowcy taktyki. Następnie został przeniesiony do Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego, gdzie był wykładowcą, starszym wykładowcą i adiunktem w Katedrze Taktyki Ogólnej i Sztuki Operacyjnej. Od 1967 do 1969 zastępca dowódcy i szef sztabu 8. Dywizji Zmechanizowanej w Koszalinie, potem dowódca 12 Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie (1969-1973). W październiku 1972 na mocy uchwały Rady Państwa PRL mianowany na stopień generała brygady; nominację wręczył mu 11 października 1972 w Belwederze przewodniczący Rady Państwa prof. Henryk Jabłoński. W latach 1973–1980 był komendantem Centrum Doskonalenia Oficerów im. gen. armii Stanisława Popławskiego w Rembertowie, w latach 1980–1989 szefem Zarządu Planowania i Zaopatrywania w Materiały Szkoleniowe w Głównym Zarządzie Szkolenia Bojowego WP w Warszawie. Po ukończeniu 65 roku życia, 5 kwietnia 1989 został zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony w stan spoczynku[2]. Mieszkał w Szczecinie, gdzie zmarł i został pochowany.
Działacz PZPR, delegat na VI Zjazd PZPR (1971).
Żonaty, żona Barbara Urbańska[3].
Wykształcenie wojskowe
[edytuj | edytuj kod]- Oficerska Szkoła Piechoty nr 1 w Krakowie
- Wyższa Szkoła Piechoty w Rembertowie
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Order Sztandaru Pracy II klasy
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1973)
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
- Złoty Krzyż Zasługi
- Medal 30-lecia Polski Ludowej
- Medal 40-lecia Polski Ludowej
- Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
- inne odznaczenia
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Faszcza 2015 ↓, s. 178.
- ↑ Królikowski J., Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943−1990, t. IV, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2010, str. 176
- ↑ Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 175-176
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Dariusz Faszcza: 12 Szczecińska Dywizja Zmechanizowana. 70 lat służby na Pomorzu Zachodnim (1945-2015). Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2015. ISBN 978-83-63755-75-1.
- Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 175-176.
- Dowódcy 12 Dywizji Zmechanizowanej
- Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego
- Ludzie urodzeni w Stanisławowie
- Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej
- Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej
- Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy
- Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)
- Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
- Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”
- Urodzeni w 1923
- Wojskowi związani ze Szczecinem
- Wykładowcy Akademii Sztabu Generalnego
- Zmarli w 1997
- Żołnierze ludowego Wojska Polskiego – uczestnicy wydarzeń Grudnia 1970