25 Pułk Piechoty (LWP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 25 Pułku Piechoty ludowego Wojska Polskiego. Zobacz też: 25 Pułk Piechoty – inne pułki piechoty z numerem 25.
25 Pułk Piechoty
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Rozformowanie 1949
Tradycje
Kontynuacja 25 Pułk Zmechanizowany
Organizacja
Numer JW 1756[1]
Dyslokacja Wrocław[2][a]
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 10 Sudecka Dywizja Piechoty[2]

25 Pułk Piechoty (25 pp) – oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Pułk został sformowany w Rzeszowie na podstawie rozkazu Naczelnego Dowództwa WP z 6 października 1944, w oparciu o etat radzieckiego pułku piechoty nr 04/501. Wchodził w skład 10 Sudeckiej Dywizji Piechoty z 2 Armii WP.

Zaprzysiężenia dokonano 14 stycznia 1945 r. w Rzeszowie. Sztandar pułkowy ufundowała ludność powiatu Bystrzyca.

W okresie od 1945 do marca 1946 jednostka stacjonowała w Jeleniej Górze przy ul. Pobożnego (koszary Huberta), a do 1949 we Wrocławiu przy ul. Koszarowej i Obornickiej.

W wyniku przeformowania 10 Dywizji Piechoty w dywizję pancerną rozkazem dowódcy OW Śląsk Nr 00158/Org. z 16 kwietnia 1949, w terminie do 15 maja 1949 pułk został rozformowany.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • dowództwo i sztab
  • trzy bataliony piechoty
  • dwie kompanie fizylierów
  • bateria armat 76 mm
  • bateria armat przeciwpancernych 45 mm
  • bateria moździerzy 120 mm
  • kompania przeciwpancerna
  • kompania rusznic przeciwpancernych
  • kompania łączności
  • kompania sanitarna
  • kompania transportowa
  • plutony: zwiadu konnego, zwiadu pieszego, saperów, obrony pchem, żandarmerii

Razem: żołnierzy 2915 (w tym oficerów – 276, podoficerów 872, szeregowców – 1765).

Sprzęt: 4 armaty polowe 76 mm, 12 armat przeciwpancernych 45 mm, 8 moździerzy 120 mm, 27 moździerzy 82 mm, 18 moździerzy 50 mm, 66 rusznic przeciwpancernych, 54 ciężkie karabiny maszynowe, 162 ręczne karabiny maszynowe.

Działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

W czasie forsowania Nysy walczył w składzie 10 Dywizji Piechoty i osłaniał prawe skrzydło 2 Armii WP. Następnie dokonał zwrotu zaczepnego na południe, został podporządkowany 7 DP i bił się pod Rietschen. Brał udział w walkach nad Szprewą pod Boxbergiem i w rejonie Spreefurtu. Zakończył wojnę na terenie Czechosłowacji uczestnicząc w operacji praskiej[3].

10 sud dp 1945.png Operacja luzycka.png Operacja berlin 1 1945.png Operacja berlin 2 1945.png
Budziszyn 1945 b.png Budziszyn 1945 a.png

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku

  • ppłk Paweł Muzolf (29 września - 10 października 1944)
  • ppłk Wiktor Andrejew (10 października 1944 - 26 kwietnia 1945)
  • ppłk Komar (ACz) (27 kwietnia 1945)[4]

Kawalerowie Orderu Virtuti Militari

Order Virtuti Militari
ppor. Brykman Eugeniusz
por. Chłodnicki Zbigniew
ppłk Komar Jan
kpr. pchor. Leśny Henryk
ppor. Maniewski Stefan
st. strz. Żmuda Jan

Przekształcenia[edytuj | edytuj kod]

  1. 40 Pułk Piechoty → 40 Zmotoryzowany Pułk Piechoty → 40 Pułk Zmechanizowany[b]25 Pułk Zmechanizowany23 Śląska Brygada Obrony Terytorialnej → 19 Batalion Obrony Terytorialnej → Oddział specjalny Żandarmerii WojskowejJednostka Wojskowa AGAT
  2. 25 Pułk Piechoty↘ rozformowany w 1949

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Koszary ul. Obornicka 102. Po rozformowaniu jego miejsce zajęły oddziały 10 DPanc.
  2. 40 pułk zmechanizowany przejął numer i bojowe tradycje 25 pułku piechoty

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz organizacyjny Naczelnego Dowódcy WP nr 053/Org. z 30.03.1946 roku
  2. a b Kajetanowicz 2005 ↓, s. 427.
  3. Komornicki 1965 ↓, s. 201.
  4. Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy.... s. 251.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej, T. 1, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek piechoty. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1965.
  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy : przekształcenia organizacyjne, 1945-1956. Warszawa: Wydaw. TRIO : Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2.