Mierzym

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 54°7′42″N 16°12′45″E
- błąd 38 m
WD 54°7'41.9"N, 16°12'45.0"E
- błąd 14 m
Odległość 0 m
Mierzym
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Powiat koszaliński
Gmina Świeszyno
Sołectwo Mierzym
Liczba ludności (2015) 224
Strefa numeracyjna 94[1]
Kod pocztowy 76-024[2]
Tablice rejestracyjne ZKO[3]
SIMC 0313242[4]
Położenie na mapie gminy Świeszyno
Mapa konturowa gminy Świeszyno, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Mierzym”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Mierzym”
Ziemia54°07′42″N 16°12′45″E/54,128333 16,212500

Mierzymwieś w Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Świeszyno[5]. Jest miejscowością sołecką[6].

Według regionalizacji fizycznogeograficznej Mierzym leży na obszarze megaregionu Pozaalpejska Europa Środkowa, prowincji Nizina Środkowoeuropejska, podprowincji Pojezierza Południowobałtyckie, makroregionu Pobrzeże Koszalińskie (313.4), mezoregionu Równina Białogardzka (313.42)[7]. Kondracki i Richling zaklasyfikowali mezoregion do typu wysoczyzn młodoglacjalnych przeważnie z jeziorami, w większości o charakterze gliniastym, falistym lub płaskim[8][9].

Świetlica wiejska w Mierzymiu

Polska nazwa Mierzym została nadana 1 lipca 1947 zgodnie z Rozporządzeniem Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości, zastępując niemieckie Mersin[10]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego[11][12].

31 grudnia 2015 we wsi mieszkały 224 osoby[13]. 8 października 2012 liczyła 240 osób[14].

W Mierzymiu znajduje się park dworski z pierwszej połowy XIX wieku, wpisany do rejestru zabytków 11 października 1980 pod poz. 1133 na podstawie decyzji nr Kl.IV-5340/46/80[15][14]. W wojewódzkiej ewidencji zabytków znajduje się zespół folwarczny oraz stodoła przy budynku mieszkalnym nr 11. Z obszaru miejscowości do rejestru zabytków wpisane są także 24 stanowiska archeologiczne[14].

W miejscowości od 1967 funkcjonuje ochotnicza straż pożarna. Gospodarstwo rolne prowadzi tu Instytut Hodowli i Aklimatyzacji Roślin Państwowego Instytutu Badawczego (oddział w Boninie). Do dyspozycji mieszkańców jest świetlica wiejska. Infrastrukturę sportowo-rekreacyjną tworzą m.in. plac zabaw i boiska do piłki nożnej i siatkowej[13].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 30 października 2013 r. w sprawie planu numeracji krajowej dla publicznych sieci telekomunikacyjnych, w których świadczone są publicznie dostępne usługi telefoniczne. (Dz.U. z 2013 r. poz. 1281)
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., styczeń 2019, s. 777 [zarchiwizowane 2019-01-14].
  3. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych. (Dz.U. z 2017 r. poz. 2355)
  4. Rejestr TERYT. Przeglądanie (pol.). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2021-02-06].
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Uchwała Nr VIII/43/07 Rady Gminy w Świeszynie z dnia 31 maja 2007 r. w sprawie uchwalenia Statutu Sołectwa Mierzym (pol.). Dziennik Urzędowy Województwa Zachodniopomorskiego, nr 83 poz. 1369 – Szczecin, dnia 16 lipca 2007 r. [dostęp 2021-02-06].
  7. Geoserwis Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska (pol.). Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2021-02-06].
  8. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2014, s. 46. ISBN 978-83-01-16022-7.
  9. Jerzy Kondracki, Andrzej Richling. Regiony fizycznogeograficzne, skala 1:1 500 000. Warszawa: Główny Geodeta Kraju, 1994.
  10. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 lipca 1947 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości. (M.P. z 1947 r. nr 111, poz. 719)
  11. Ustawa z dnia 28 maja 1975 r. o dwustopniowym podziale administracyjnym Państwa oraz o zmianie ustawy o radach narodowych. (Dz.U. z 1975 r. nr 16, poz. 91)
  12. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 maja 1975 r. w sprawie określenia miast oraz gmin wchodzących w skład województw. (Dz.U. z 1975 r. nr 17, poz. 92)
  13. a b Sołectwo Giezkowo (pol.). Urząd Gminy Świeszyno. [dostęp 2021-02-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-26)].
  14. a b c Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Świeszyno (pol.). Rada Gminy Świeszyno. [dostęp 2021-02-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-12-13)].
  15. Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków – stan na 31 grudnia 2019 r. (pol.). Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2021-02-06].