Bonin (powiat koszaliński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bonin
Kościół rzym.-kat. fil. p.w. św. Izydora
Kościół rzym.-kat. fil. p.w. św. Izydora
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat koszaliński
Gmina Manowo
Liczba ludności 1300
Strefa numeracyjna (+48) 94
Kod pocztowy 76-009
Tablice rejestracyjne ZKO
SIMC 0308040
Położenie na mapie gminy Manowo
Mapa lokalizacyjna gminy Manowo
Bonin
Bonin
Położenie na mapie powiatu koszalińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu koszalińskiego
Bonin
Bonin
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Bonin
Bonin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bonin
Bonin
Ziemia54°09′02″N 16°15′27″E/54,150556 16,257500

Bonin – osiedle w północno-zachodniej Polsce, położone w województwie zachodniopomorskim, w powiecie koszalińskim, w gminie Manowo, na Równinie Białogardzkiej (mezoregion Pobrzeża Koszalińskiego), w pobliżu Jeziora Lubiatowskiego, na północny wschód od Sarczych Gór.

Przy zachodniej części miejscowości przebiega droga krajowa nr 11. Przez Bonin przebiega linia Koszalińskiej Kolei Wąskotorowej Koszalin - Manowo - Rosnowo (przejażdżki turystyczne). Połączenie komunikacyjne z centrum Koszalina umożliwiają busy firmy przewozowej "Ronin"[1].

Zabytki i obiekty historyczne[edytuj]

Na południowo-zachodnim skraju miejscowości, przy drodze krajowej, wznosi się niewielki, gotycki jednonawowy kościół pw. św. Izydora (filia parafii w Kretominie), zbudowany w XV, restaurowany i przebudowywany w XIX i w 1907 roku[2]. Ostatni remont został sfinansowany przez prezydenta regencji koszalińskiej von Sendena, od 1953 do 1979 kościół pełnił funkcję klubokawiarni[3]. Nad nawą umieszczona jest czteroboczna wieża nakryta barokowym baniastym hełmem z latarnią. W Boninie znajduje się również naturalistyczny park o powierzchni 4 ha założony na przełomie XVIII i XIX wieku, wcześniej był to park przypałacowy, pałac spłonął w 1945 i nie został odbudowany. Na północny wschód od wsi (ok. 1,1 km) na cyplu przy zachodnim brzegu Jeziora Lubiatowskiego znajduje się koliste grodzisko nizinne z IX i X wieku, którego podstawa wynosi 100 x 120 m. Ok. 1 km na wschód rezerwat ornitologiczny "Jezioro Lubiatowskie"[2].

Historia[edytuj]

Pierwsze wzmianki o istnieniu Bonina pochodzą z wczesnego średniowiecza, w 1300 wymieniono pochodzącego stąd rycerza Tessmara[3], wieś była położona na tzw. Wzgórzu Trzech Kościołów, które było pochodzenia morenowego. W 1385 Dubiesław von Kleist sprzedał wieś klasztorowi Cystersek z Koszalina, natomiast majątek ziemski od końca XIII do 1736 był gniazdem rodowym von Boninów[2]. Na przełomie XIX i XX wieku wieś była własnością rodziny von Wahnschaffów. Po II wojnie światowej do 1953 we wsi stacjonowała Armia Czerwona[3], a następnie w oparciu o dawny majątek stworzono PGR. Na fundamentach pałacu wybudowano budynek administracyjny. W Boninie w 1966 roku został założony samodzielny Instytut Ziemniaka, obecnie Zakład Nasiennictwa i Ochrony Ziemniaka IHAR[2]. Miejscowość jest siedzibą Zespołu Szkół - Centrum Kształcenia Ustawicznego im. W. Witosa, we wrześniu przy szkole odbywają się Bałtyckie Targi Rolnicze[3].

W latach 1950 -1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa koszalińskiego.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Powiat koszaliński - mapa regionu, Wydawnictwo Rokart System, Koszalin 2008 ​ISBN 978-83-61132-06-6
  2. a b c d Kosacki Jerzy, Kucharski Bogdan, Pomorze Zachodnie i Środkowe. Przewodnik, Sport i Turystyka, Warszawa 2001, ​ISBN 83-7200-583-4​ s. 521-522
  3. a b c d Wacław Nowicki "Koszalin i okolice" Wydawnictwo Region Gdynia 2006 ​ISBN 83-60437-06-8​ s. 79-80