Mleczan etylu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mleczan etylu
Mleczan etylu model enancjomeru D
model enancjomeru D
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C5H10O3
Masa molowa 118,13 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 687-47-8 (izomer L)
7699-00-5 (izomer D)
97-64-3 (racemat)
PubChem 7344[1]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Mleczan etyluorganiczny związek chemiczny z grupy estrów, ester etylowy kwasu mlekowego. Ma łagodny, maślano-owocowy zapach.

Podobnie jak kwas mlekowy jest związkiem optycznie czynnym, zawiera jeden asymetryczny atom węgla i występuje w formie dwóch enancjomerów. Jest obecny naturalnie w małych ilościach w wielu produktach żywnościowych pochodzenia roślinnego i zwierzęcego[4]. Stosowany jest jako dodatek do żywności i środków zapachowych[potrzebny przypis]. Wykorzystany jest także jako rozpuszczalnik o efektywności podobnej do rozpuszczalników węglowodorowych[4]. Jest mieszalny zarówno z wodą, jak i rozpuszczalnikami organicznymi[1]. Wzbudza duże zainteresowanie przemysłu, gdyż jest mało szkodliwy dla środowiska (hydrolizuje do związków naturalnych: kwasu mlekowego i etanolu)[4].

Przemysłowo otrzymuje się go w bezpośredniej syntezie z kwasu i alkoholu[4]:

CH
3
−CH(OH)−COOH + C
2
H
5
OH ⇌ CH
3
−CH(OH)−COO−C
2
H
5
+ H
2
O

Jest to reakcja równowagowa i dla uzyskania wysokich wydajności produktu konieczne jest usuwanie wody, np. przez destylację[4].

Uwagi[edytuj]

  1. Wartość wyznaczona w fazie ciekłej z możliwym dużym błędem wskutek asocjacji cząsteczek.

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d Mleczan etylu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. a b c d Karta charakterystyki produktu: mleczan etylu. Carl Roth, 2015-02-03. [dostęp 2016-02-19].
  3. a b c d e f g h CRC Handbook of Chemistry and Physics. William M. Haynes (red.). Wyd. 95. Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 3-260, 9-56, 16-23. ISBN 9781482208689.
  4. a b c d e Carla S.M. Pereira, Viviana M.T.M. Silva, Alirio E. Rodrigues. Ethyl lactate as a solvent: Properties, applications and production processes – a review. „Green Chemistry”. 13 (10), s. 2658–2671, 2011. DOI: 10.1039/C1GC15523G.